Má bjóða þér hærri álögur í Reykjavík? Eva Þorsteinsdóttir skrifar 6. maí 2026 15:31 ,,Brýnt er að það náist að mynda meirihluta sem einblínir á ráðdeild í rekstri, að minnka yfirbygginguna og lækka álögur á borgarbúa, ekki síst í ljósi aðstæðna í efnahagslífinu.” Svona hljóðar inngangur leiðara Viðskiptablaðsins þann 3. maí síðastliðinn vegna fyrirsagnar í fréttatilkynningu Reykjavíkurborgar, þar sem slegið var upp fyrirsögninni ,,Áframhaldandi sterk staða Reykjavíkurborgar” vegna rekstrarniðurstöðu borgarinnar fyrir síðasta ár. En er það raunin eða eru þetta bókhaldsbrellur? A-hluti borgarinnar var rekinn með 5,3 milljarða halla í fyrra. Árið áður hafði hann verið rekinn með 4,7 milljarða afgangi og versnaði því afkoman um 10 milljarða milli ára. Í A- og B- hluta saman var rekstrarniðurstaða jákvæð um 8 milljarða. Er það ekki gott mál myndu sumir spyrja og einfalt svar væri, jú vissulega. En ástæðan er ekki svo einföld þegar betur er að gáð. Reykjavíkurborg notar nefnilega virðishækkun á félagslegu íbúðunum sínum til að fegra niðurstöðuna. Hvernig er það gert. Jú með því að uppfæra verðgildi íbúða í félagslega kerfinu sem stendur engan veginn til að selja eins og ef um fjárfestingareign væri um að ræða. Það má einnig taka fram að borgin ætlar sér að fjölga þessum íbúðum talsvert næstu árin og er búin að skuldbinda sig að veita 513 milljónum í eiginfjárframlag á hverju ári næstu 3 árin. Þetta myndi kallast að slá ryki í augu almennings til að líta betur út á pappír. Skuldir hafa vaxið gríðarlega! Undir stjórn Samfylkingarinnar hafa skuldir borgarsjóðs, svokallaðs A-hluta hækkað úr 80 milljörðum í 221 milljarð frá árinu 2015 eða um 78%, þrátt fyrir að tekjur borgarsjóðs hafi vaxið um 47% á raunvirði þennan sama tíma. Vandinn virðist því vera rekstrarvandi en ekki tekjuvandi. Að forgangsraða peningum í ákveðin gæluverkefni til að geta dyggðarflaggað sjálfum sér á kostnað þeirra forgangsverkefna að sinna grunnskyldum sínum gagnvart borgarbúum. Vissulega er ekki eins ,,sexý” að sópa götur eða ryðja, lagfæra gangstéttar eða skipta út ljósaperum eins og að kaupa kynlífstækjabúð á yfirverði og breyta í leikskóla. Leikskóla sem kostar borgarbúa nú orðið 4 milljarða og er enn ekki kominn í notkun. Orkuveitan, mjólkurkú Samfylkingarinnar Borgin hefur iðullega líka sótt sér arð í borgarfyrirtækin. Þessar upphæðir nema um 41,5 milljarð frá árunum 2015-2025. Orkuveitan hefur gefið mest, eða um 37,8 milljarða króna. Á sama tíma hafa skuldir Orkuveitunnar hækkað um 55 milljarða, sem þýðir í praktík að Orkuveitan er búin að vera að taka lán fyrir arðgreiðslum borgarinnar! Á sama tíma er Orkuveitan komin í mikla innviðaskuld og þarf á næstu árum að ráðast í kostnaðarsamar fjárfestingar og framkvæmdir til að svara vaxandi þörf samfélagsins. Það verður gert með gjaldskrárhækkunum á neytendur næstu misserin. Er þetta það sem borgarbúar kalla eftir, eða vilja þeir breytingar á rekstri? Í Sveitastjórnarkosningum 16. maí hefur þú kjósandi góður val um hverja þú vilt fá til að stjórna borginni betur. Viltu að útsvarið þitt fari í að gera borgina betri í rekstri, eða halda áfram að sturta peningum í verkefni sem gagnast fáum ef nokkrum, og hækka álögur á sjálfan þig í leiðinni? Tækifærið er núna. Miðflokkurinn ætlar að bjarga borginni fyrir þig og er með hæfasta manninn í verkið til að snúa við þessu við. Ari Edwald hefur sýnt það í sínum fyrri störfum að hann kann að reka stórfyrirtæki vel,og veit hvað þarf til í þeim efnum. Ætlunin er að lækka útsvar á borgarbúa, ekki að hækka það! Höfundur er frambjóðandi Miðflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Miðflokkurinn Mest lesið Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Sjá meira
,,Brýnt er að það náist að mynda meirihluta sem einblínir á ráðdeild í rekstri, að minnka yfirbygginguna og lækka álögur á borgarbúa, ekki síst í ljósi aðstæðna í efnahagslífinu.” Svona hljóðar inngangur leiðara Viðskiptablaðsins þann 3. maí síðastliðinn vegna fyrirsagnar í fréttatilkynningu Reykjavíkurborgar, þar sem slegið var upp fyrirsögninni ,,Áframhaldandi sterk staða Reykjavíkurborgar” vegna rekstrarniðurstöðu borgarinnar fyrir síðasta ár. En er það raunin eða eru þetta bókhaldsbrellur? A-hluti borgarinnar var rekinn með 5,3 milljarða halla í fyrra. Árið áður hafði hann verið rekinn með 4,7 milljarða afgangi og versnaði því afkoman um 10 milljarða milli ára. Í A- og B- hluta saman var rekstrarniðurstaða jákvæð um 8 milljarða. Er það ekki gott mál myndu sumir spyrja og einfalt svar væri, jú vissulega. En ástæðan er ekki svo einföld þegar betur er að gáð. Reykjavíkurborg notar nefnilega virðishækkun á félagslegu íbúðunum sínum til að fegra niðurstöðuna. Hvernig er það gert. Jú með því að uppfæra verðgildi íbúða í félagslega kerfinu sem stendur engan veginn til að selja eins og ef um fjárfestingareign væri um að ræða. Það má einnig taka fram að borgin ætlar sér að fjölga þessum íbúðum talsvert næstu árin og er búin að skuldbinda sig að veita 513 milljónum í eiginfjárframlag á hverju ári næstu 3 árin. Þetta myndi kallast að slá ryki í augu almennings til að líta betur út á pappír. Skuldir hafa vaxið gríðarlega! Undir stjórn Samfylkingarinnar hafa skuldir borgarsjóðs, svokallaðs A-hluta hækkað úr 80 milljörðum í 221 milljarð frá árinu 2015 eða um 78%, þrátt fyrir að tekjur borgarsjóðs hafi vaxið um 47% á raunvirði þennan sama tíma. Vandinn virðist því vera rekstrarvandi en ekki tekjuvandi. Að forgangsraða peningum í ákveðin gæluverkefni til að geta dyggðarflaggað sjálfum sér á kostnað þeirra forgangsverkefna að sinna grunnskyldum sínum gagnvart borgarbúum. Vissulega er ekki eins ,,sexý” að sópa götur eða ryðja, lagfæra gangstéttar eða skipta út ljósaperum eins og að kaupa kynlífstækjabúð á yfirverði og breyta í leikskóla. Leikskóla sem kostar borgarbúa nú orðið 4 milljarða og er enn ekki kominn í notkun. Orkuveitan, mjólkurkú Samfylkingarinnar Borgin hefur iðullega líka sótt sér arð í borgarfyrirtækin. Þessar upphæðir nema um 41,5 milljarð frá árunum 2015-2025. Orkuveitan hefur gefið mest, eða um 37,8 milljarða króna. Á sama tíma hafa skuldir Orkuveitunnar hækkað um 55 milljarða, sem þýðir í praktík að Orkuveitan er búin að vera að taka lán fyrir arðgreiðslum borgarinnar! Á sama tíma er Orkuveitan komin í mikla innviðaskuld og þarf á næstu árum að ráðast í kostnaðarsamar fjárfestingar og framkvæmdir til að svara vaxandi þörf samfélagsins. Það verður gert með gjaldskrárhækkunum á neytendur næstu misserin. Er þetta það sem borgarbúar kalla eftir, eða vilja þeir breytingar á rekstri? Í Sveitastjórnarkosningum 16. maí hefur þú kjósandi góður val um hverja þú vilt fá til að stjórna borginni betur. Viltu að útsvarið þitt fari í að gera borgina betri í rekstri, eða halda áfram að sturta peningum í verkefni sem gagnast fáum ef nokkrum, og hækka álögur á sjálfan þig í leiðinni? Tækifærið er núna. Miðflokkurinn ætlar að bjarga borginni fyrir þig og er með hæfasta manninn í verkið til að snúa við þessu við. Ari Edwald hefur sýnt það í sínum fyrri störfum að hann kann að reka stórfyrirtæki vel,og veit hvað þarf til í þeim efnum. Ætlunin er að lækka útsvar á borgarbúa, ekki að hækka það! Höfundur er frambjóðandi Miðflokksins í Reykjavík.
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar