Hildur. Borgarstjórinn okkar Hildur Sverrisdóttir skrifar 14. maí 2026 07:21 Litrík húsþökin og nándin við fjöllin og sjóinn gefa Reykjavík sinn einstaka brag. Hún er borg sem hefur sinn eigin tón en er alls ekki einsleit, ekki frekar en fólkið sem í henni býr. Ábyrgð þess sem stýrir Reykjavíkurborg er mikil, sú manneskja þarf að líta til mismunandi þarfa þeirra sem þar búa. Mikilvægast þessara hlutverka eru samt einfaldlega grunnþarfirnar; að borgin virki fyrir fólkið sem býr í henni og sé gott umhverfi þar sem fólk getur blómstrað á sínum eigin forsendum. Þetta er ekki bara hugmyndafræðilegt hlutverk, borgarbúar greiðum stóran hluta launanna til sveitarfélagsins svo það geti sinnt skyldum sínum. Það er því mikil gæfa Reykvíkinga að nafna mín Hildur Björnsdóttir skuli bjóða fram krafta sína í þágu borgarbúa. Hildur sem fer nú fyrir nýjum hópi öflugra frambjóðenda Sjálfstæðisflokksins verður happafengur við stjórn borgarinnar og þeirra ólíku verkefna sem borgarlífið krefst. Hildur er einfaldlega einstök. Hún hefur ekki aðeins þá þekkingu sem til þarf eftir að hafa veitt síbreytilegum meirihluta vinstrifólks og misvitrum ákvörðunum þeirra aðhald um árabil. Hún hefur hyggjuvitið og dugnaðinn sem þarf til að hlusta á skoðanir og þarfir íbúanna, forgangsraða og framkvæma. En borg er ekki bara grunnþarfir. Borg er líka rammi utan um það sem gefur lífinu gildi, sögusvið góðu stundanna og gullsins í tilverunni. Því verður einnig að hlúa að. Það er mismunandi eftir hverjum og einum hvort gullið í lífinu og galdurinn við Reykjavík séu skrefin á köldum iljum ofaní heitan pott eða strembin útihlaup í sjávargolu. Ég veit að Hildur skilur í fullri alvöru mikilvægi þess að hlúa að mismundi gullmolum tilverunnar stórum sem smáum þegar þeir gefast. Verkefni okkar íbúa er líka að velja fulltrúa okkar sem við treystum best hverju sinni til að sinna hagsmunagæslu fyrir okkar hönd og okkar daglega lífs. Það á ekki og má ekki ætlast til þess að venjulegt fólk sem er að reyna að fara í gegnum hvunndaginn sæmilega létt í lund séu að grafa sig djúpt ofan í verðteygni bílastæðagjalda til að ná hárnákvæmum skurðpunkti sem tryggir nýtingu en jafnframt flæði eða rökræða kosti og galla þess að sanda frekar en salta eða kynna sér nýjustu rannsóknir um hvað eina sem segir hitt og þetta. Við verðum þess vegna að geta treyst kjörnu fulltrúunum okkar fyrir verkefninu, að þeir vinni í okkar þágu. Því geta borgarbúar svo sannarlega treyst að Hildur mun gera. Hún hefur margoft sýnt að ábyrgðina tekur hún alvarlega, með því að hlusta, með því kynna sér staðreyndir og gögn, skilja svo á milli og taka ákvarðanir með sinni góðu dómgreind. Framkvæmdahluta ákvarðananna þarf enginn að hafa áhyggjur af. Það blása vorvindar um borgina okkar, borgarbúar geta loksins átt von á raunverulegum breytingum til batnaðar og til að það geti gerst skiptir hvert atkvæði til Sjálfstæðisflokksins máli. Það blasir einfaldlega við öllum hverslags dugnaðarforkur Hildur Björnsdóttir er í sínu starfi og til allra verka. Hún mun svo sannarlega framkvæma, og það strax. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hildur Sverrisdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Litrík húsþökin og nándin við fjöllin og sjóinn gefa Reykjavík sinn einstaka brag. Hún er borg sem hefur sinn eigin tón en er alls ekki einsleit, ekki frekar en fólkið sem í henni býr. Ábyrgð þess sem stýrir Reykjavíkurborg er mikil, sú manneskja þarf að líta til mismunandi þarfa þeirra sem þar búa. Mikilvægast þessara hlutverka eru samt einfaldlega grunnþarfirnar; að borgin virki fyrir fólkið sem býr í henni og sé gott umhverfi þar sem fólk getur blómstrað á sínum eigin forsendum. Þetta er ekki bara hugmyndafræðilegt hlutverk, borgarbúar greiðum stóran hluta launanna til sveitarfélagsins svo það geti sinnt skyldum sínum. Það er því mikil gæfa Reykvíkinga að nafna mín Hildur Björnsdóttir skuli bjóða fram krafta sína í þágu borgarbúa. Hildur sem fer nú fyrir nýjum hópi öflugra frambjóðenda Sjálfstæðisflokksins verður happafengur við stjórn borgarinnar og þeirra ólíku verkefna sem borgarlífið krefst. Hildur er einfaldlega einstök. Hún hefur ekki aðeins þá þekkingu sem til þarf eftir að hafa veitt síbreytilegum meirihluta vinstrifólks og misvitrum ákvörðunum þeirra aðhald um árabil. Hún hefur hyggjuvitið og dugnaðinn sem þarf til að hlusta á skoðanir og þarfir íbúanna, forgangsraða og framkvæma. En borg er ekki bara grunnþarfir. Borg er líka rammi utan um það sem gefur lífinu gildi, sögusvið góðu stundanna og gullsins í tilverunni. Því verður einnig að hlúa að. Það er mismunandi eftir hverjum og einum hvort gullið í lífinu og galdurinn við Reykjavík séu skrefin á köldum iljum ofaní heitan pott eða strembin útihlaup í sjávargolu. Ég veit að Hildur skilur í fullri alvöru mikilvægi þess að hlúa að mismundi gullmolum tilverunnar stórum sem smáum þegar þeir gefast. Verkefni okkar íbúa er líka að velja fulltrúa okkar sem við treystum best hverju sinni til að sinna hagsmunagæslu fyrir okkar hönd og okkar daglega lífs. Það á ekki og má ekki ætlast til þess að venjulegt fólk sem er að reyna að fara í gegnum hvunndaginn sæmilega létt í lund séu að grafa sig djúpt ofan í verðteygni bílastæðagjalda til að ná hárnákvæmum skurðpunkti sem tryggir nýtingu en jafnframt flæði eða rökræða kosti og galla þess að sanda frekar en salta eða kynna sér nýjustu rannsóknir um hvað eina sem segir hitt og þetta. Við verðum þess vegna að geta treyst kjörnu fulltrúunum okkar fyrir verkefninu, að þeir vinni í okkar þágu. Því geta borgarbúar svo sannarlega treyst að Hildur mun gera. Hún hefur margoft sýnt að ábyrgðina tekur hún alvarlega, með því að hlusta, með því kynna sér staðreyndir og gögn, skilja svo á milli og taka ákvarðanir með sinni góðu dómgreind. Framkvæmdahluta ákvarðananna þarf enginn að hafa áhyggjur af. Það blása vorvindar um borgina okkar, borgarbúar geta loksins átt von á raunverulegum breytingum til batnaðar og til að það geti gerst skiptir hvert atkvæði til Sjálfstæðisflokksins máli. Það blasir einfaldlega við öllum hverslags dugnaðarforkur Hildur Björnsdóttir er í sínu starfi og til allra verka. Hún mun svo sannarlega framkvæma, og það strax. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun