Afhverju X við P? Unnar Þór Sæmundsson skrifar 16. maí 2026 10:01 Í komandi borgarstjórnarkosningum stendur kjósandi sem lætur sig mannréttindi varða frammi fyrir einfaldri spurningu. Hvar nýtist atkvæðið best til að verja þau gildi sem skipta máli? Svarið er Píratar. Píratar hafa frá stofnun sett mannréttindi, gagnsæi og lýðræði í fyrsta sæti, ekki sem punt í stefnuskrá heldur sem grundvöll allra ákvarðana. Og það sem skiptir mestu máli er að Píratar hafa staðið með mannréttindum líka þegar það hefur verið óvinsælt. Þegar auðveldara hefði verið að þegja og þegar aðrir flokkar töldu kostnaðinn of mikinn þá stóðu Píratar fast á sínu. Þetta sést skýrast í baráttunni fyrir réttindum þeirra sem standa höllum fæti. Börn í viðkvæmri stöðu, börn sem kerfið hefur brugðist, börn sem þurfa raunverulega vernd en ekki bara falleg loforð eiga sér málsvara í Pírötum. Sama gildir um fólk af erlendum uppruna, hvort sem það eru flóttamenn, hælisleitendur eða innflytjendur sem hafa byggt líf sitt hér. Þegar talað hefur verið af hörku gegn þessum hópum, þegar mannúðin hefur verið sett til hliðar, hafa Píratar ekki gefið eftir. Og hinsegin samfélagið. Á tímum þegar bakslagið gegn réttindum hinsegin fólks er orðið áþreifanlegt um alla Evrópu og því miður líka hér heima skiptir máli hverjir standa föst á sínum gildum. Píratar hafa alltaf staðið skilyrðislaust með hinsegin samfélaginu. Þegar aðrir flokkar hafa tiplað á tánum og sumir gert trans fólk að pólitísku umræðuefni, þá hafa Píratar staðið stolt og aldrei gefið afslátt af mannréttindum. Staðfesta Pírata er vegna þess að flokkurinn er byggður upp af grasrót sem tekur ákvarðanir í opnum, lýðræðislegum ferlum. Engin reykfyllt bakherbergi, engin lobbýismi, engir fjársterkir styrktaraðilar sem þarf að þóknast. Þegar Píratar tala fyrir réttindum jaðarsettra hópa er það ekki vegna þess að það er vinsælt heldur vegna þess að það skipti máli. Og þá komum við að kjarna málsins. Samkvæmt nýjustu könnunum standa Píratar tæpt. Samfylkingin, Viðreisn og Vinstrið eru öll örugg inn. Einn fulltrúi til viðbótar hjá flokkum sem þegar standa sterkt breytir litlu um pólitíska litrófið eftir kosningar. Einn, hvað þá tveir Píratar inn í borgarstjórn breytir hins vegar öllu. Það breytir því hver situr við borðið þegar ákvarðanir eru teknar um réttindi barna í skólakerfinu, um aðbúnað og þjónustu við fólk af erlendum uppruna, um réttindi hinsegin fólks í borginni, um húsnæðismál þeirra sem standa höllum fæti. Það breytir því hvort mannréttindi séu rædd af alvöru eða afgreidd sem aukaatriði. Atkvæði til Pírata tryggir að í borgarstjórn Reykjavíkur sitji fulltrúar sem standa fast á mannréttindum, líka þegar það er óþægilegt, líka þegar það kostar. Mannréttindi þarf að verja og það gerist ekki að sjálfum sér og því þurfum við sterka og trúverðuga málsvara þeirra mála í borgarstjórn. Þess vegna mun ég setja X við P. Höfundur skipar 4. sæti á lista Pírata í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Píratar Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Skoðun Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Í komandi borgarstjórnarkosningum stendur kjósandi sem lætur sig mannréttindi varða frammi fyrir einfaldri spurningu. Hvar nýtist atkvæðið best til að verja þau gildi sem skipta máli? Svarið er Píratar. Píratar hafa frá stofnun sett mannréttindi, gagnsæi og lýðræði í fyrsta sæti, ekki sem punt í stefnuskrá heldur sem grundvöll allra ákvarðana. Og það sem skiptir mestu máli er að Píratar hafa staðið með mannréttindum líka þegar það hefur verið óvinsælt. Þegar auðveldara hefði verið að þegja og þegar aðrir flokkar töldu kostnaðinn of mikinn þá stóðu Píratar fast á sínu. Þetta sést skýrast í baráttunni fyrir réttindum þeirra sem standa höllum fæti. Börn í viðkvæmri stöðu, börn sem kerfið hefur brugðist, börn sem þurfa raunverulega vernd en ekki bara falleg loforð eiga sér málsvara í Pírötum. Sama gildir um fólk af erlendum uppruna, hvort sem það eru flóttamenn, hælisleitendur eða innflytjendur sem hafa byggt líf sitt hér. Þegar talað hefur verið af hörku gegn þessum hópum, þegar mannúðin hefur verið sett til hliðar, hafa Píratar ekki gefið eftir. Og hinsegin samfélagið. Á tímum þegar bakslagið gegn réttindum hinsegin fólks er orðið áþreifanlegt um alla Evrópu og því miður líka hér heima skiptir máli hverjir standa föst á sínum gildum. Píratar hafa alltaf staðið skilyrðislaust með hinsegin samfélaginu. Þegar aðrir flokkar hafa tiplað á tánum og sumir gert trans fólk að pólitísku umræðuefni, þá hafa Píratar staðið stolt og aldrei gefið afslátt af mannréttindum. Staðfesta Pírata er vegna þess að flokkurinn er byggður upp af grasrót sem tekur ákvarðanir í opnum, lýðræðislegum ferlum. Engin reykfyllt bakherbergi, engin lobbýismi, engir fjársterkir styrktaraðilar sem þarf að þóknast. Þegar Píratar tala fyrir réttindum jaðarsettra hópa er það ekki vegna þess að það er vinsælt heldur vegna þess að það skipti máli. Og þá komum við að kjarna málsins. Samkvæmt nýjustu könnunum standa Píratar tæpt. Samfylkingin, Viðreisn og Vinstrið eru öll örugg inn. Einn fulltrúi til viðbótar hjá flokkum sem þegar standa sterkt breytir litlu um pólitíska litrófið eftir kosningar. Einn, hvað þá tveir Píratar inn í borgarstjórn breytir hins vegar öllu. Það breytir því hver situr við borðið þegar ákvarðanir eru teknar um réttindi barna í skólakerfinu, um aðbúnað og þjónustu við fólk af erlendum uppruna, um réttindi hinsegin fólks í borginni, um húsnæðismál þeirra sem standa höllum fæti. Það breytir því hvort mannréttindi séu rædd af alvöru eða afgreidd sem aukaatriði. Atkvæði til Pírata tryggir að í borgarstjórn Reykjavíkur sitji fulltrúar sem standa fast á mannréttindum, líka þegar það er óþægilegt, líka þegar það kostar. Mannréttindi þarf að verja og það gerist ekki að sjálfum sér og því þurfum við sterka og trúverðuga málsvara þeirra mála í borgarstjórn. Þess vegna mun ég setja X við P. Höfundur skipar 4. sæti á lista Pírata í Reykjavík.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar