Opið bréf til heilbrigðisráðherra Sif Huld Albertsdóttir skrifar 27. maí 2026 12:00 Áhyggjur aðstandenda vegna þjónustu við börn fædd með skarð í vör og/eða góm. Við undirrituð, stjórn Breiðra Brosa og foreldrar barna með skarð í vör og/eða tanngarði, sjáum okkur knúin til að stíga fram enn á ný vegna þeirrar stöðu sem börn okkar og fjölskyldur búa við innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Þrátt fyrir margra ára baráttu foreldra og ítrekuð samtöl við stjórnvöld búum við enn við óvissu og skort á skýrri ábyrgð gagnvart þessum hópi barna. Í mörg ár hafa foreldrar þurft að berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna, hvort sem það varðar sérhæfðar aðgerðir, tannréttingar, þjónustu talmeinafræðinga, HNE sérfræðingar, ferðakostnað eða aðra nauðsynlega meðferð. Á síðustu mánuðum hafa áhyggjur okkar aukist enn frekar eftir að foreldrar innan okkar hóps fengu þær upplýsingar að barn þeirra færi mögulega á lista yfir kjálkaaðgerðir sem kynnu að verða framkvæmdar annað hvort hér á landi eða erlendis, án þess að skýrar upplýsingar lægju fyrir um framkvæmd eða næstu skref. Það sem veldur okkur hvað mestum áhyggjum er að ekkert formlegt teymi heldur utan um þjónustuna og engin skýr yfirsýn virðist vera yfir stöðu þeirra barna sem þurfa umfangsmikla og langvarandi meðferð. Breið Bros eru aðildarfélag innan Umhyggju, félags langveikra barna og fjölskyldna. Við þekkjum því vel hversu mikilvæg samfelld þjónusta, stuðningur og eftirfylgni eru fyrir fjölskyldur langveikra barna. Reynslan okkar er hins vegar sú að börn með skarð í vör og/eða tanngarði virðast ekki njóta sömu umgjörðar eða stuðnings og önnur langveik börn, þrátt fyrir áralangt og flókið meðferðarferli. Þessi börn fara oft í gegnum endurteknar aðgerðir, tannréttingar, talmeðferð og aðra sérhæfða meðferð í gegnum stóran hluta æsku sinnar og áfram á unglingsárum. Foreldrar standa oftar en ekki einir í því að halda utan um meðferðir, sækja upplýsingar og berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna. Umhyggja hefur staðið með okkur í þessari baráttu og veitt okkur mikilvægan stuðning. Þrátt fyrir það upplifum við enn að ákall foreldra um ábyrgð og raunverulega teymisvinnu hafi ekki fengið nægilega áheyrn hjá ráðuneytinu. Við getum ekki lengur sætt okkur við að börn okkar búi við óvissu árum saman án þess að skýr ábyrgð eða eftirfylgni sé til staðar. Það er ekki ásættanlegt að foreldrar þurfi sjálfir að halda utan um flókið meðferðarferli barna sinna án þess að samræmt teymi eða ábyrgðarkerfi sé til staðar innan heilbrigðiskerfisins. Við köllum eftir því að ráðuneytið taki tafarlaust ábyrgð á málaflokknum og tryggi börnum okkar þá samfelldu, öruggu og faglegu þjónustu sem þau eiga rétt á. Börn okkar eiga ekki að þurfa að berjast fyrir grunnöryggi innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Höfundur á sæti í stjórn Breiðra Brosa, fyrir hönd foreldra barna með skarð í vör og/eða tanngarði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sif Huld Albertsdóttir Tannheilsa Mest lesið Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
Áhyggjur aðstandenda vegna þjónustu við börn fædd með skarð í vör og/eða góm. Við undirrituð, stjórn Breiðra Brosa og foreldrar barna með skarð í vör og/eða tanngarði, sjáum okkur knúin til að stíga fram enn á ný vegna þeirrar stöðu sem börn okkar og fjölskyldur búa við innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Þrátt fyrir margra ára baráttu foreldra og ítrekuð samtöl við stjórnvöld búum við enn við óvissu og skort á skýrri ábyrgð gagnvart þessum hópi barna. Í mörg ár hafa foreldrar þurft að berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna, hvort sem það varðar sérhæfðar aðgerðir, tannréttingar, þjónustu talmeinafræðinga, HNE sérfræðingar, ferðakostnað eða aðra nauðsynlega meðferð. Á síðustu mánuðum hafa áhyggjur okkar aukist enn frekar eftir að foreldrar innan okkar hóps fengu þær upplýsingar að barn þeirra færi mögulega á lista yfir kjálkaaðgerðir sem kynnu að verða framkvæmdar annað hvort hér á landi eða erlendis, án þess að skýrar upplýsingar lægju fyrir um framkvæmd eða næstu skref. Það sem veldur okkur hvað mestum áhyggjum er að ekkert formlegt teymi heldur utan um þjónustuna og engin skýr yfirsýn virðist vera yfir stöðu þeirra barna sem þurfa umfangsmikla og langvarandi meðferð. Breið Bros eru aðildarfélag innan Umhyggju, félags langveikra barna og fjölskyldna. Við þekkjum því vel hversu mikilvæg samfelld þjónusta, stuðningur og eftirfylgni eru fyrir fjölskyldur langveikra barna. Reynslan okkar er hins vegar sú að börn með skarð í vör og/eða tanngarði virðast ekki njóta sömu umgjörðar eða stuðnings og önnur langveik börn, þrátt fyrir áralangt og flókið meðferðarferli. Þessi börn fara oft í gegnum endurteknar aðgerðir, tannréttingar, talmeðferð og aðra sérhæfða meðferð í gegnum stóran hluta æsku sinnar og áfram á unglingsárum. Foreldrar standa oftar en ekki einir í því að halda utan um meðferðir, sækja upplýsingar og berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna. Umhyggja hefur staðið með okkur í þessari baráttu og veitt okkur mikilvægan stuðning. Þrátt fyrir það upplifum við enn að ákall foreldra um ábyrgð og raunverulega teymisvinnu hafi ekki fengið nægilega áheyrn hjá ráðuneytinu. Við getum ekki lengur sætt okkur við að börn okkar búi við óvissu árum saman án þess að skýr ábyrgð eða eftirfylgni sé til staðar. Það er ekki ásættanlegt að foreldrar þurfi sjálfir að halda utan um flókið meðferðarferli barna sinna án þess að samræmt teymi eða ábyrgðarkerfi sé til staðar innan heilbrigðiskerfisins. Við köllum eftir því að ráðuneytið taki tafarlaust ábyrgð á málaflokknum og tryggi börnum okkar þá samfelldu, öruggu og faglegu þjónustu sem þau eiga rétt á. Börn okkar eiga ekki að þurfa að berjast fyrir grunnöryggi innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Höfundur á sæti í stjórn Breiðra Brosa, fyrir hönd foreldra barna með skarð í vör og/eða tanngarði.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar