Reiður Hjólabúi

Ég er svo reið og mér er svo misboðið að ég veit varla hvar ég á að byrja, svo ég byrja bara.

Í maí síðastliðnum skrifuðu 2 einstaklingar undir leigusamning á landi í Gufunesi fyrir hönd Samtaka Hjólabúa, þar sem skráning félagsins var ekki komin í gegn hjá skattinum, 12.júní er tekin sú ákvörðun Í TRÚNAÐI að rifta þeim samningi. Af hverju þurfti þessi málsmeðferð að vera trúnaðarmál? Hvað fór fram á þessum fundi sem má ekki líta dagsins ljós? Og af hverju eru gefnar út yfirlýsingar á vef Reykjavíkurborgar sem eru ósannar? Ég man ekki til þess að við höfum farið fram á að borgin sæi alfarið um allan kostnað við að standsetja svæðið, enda engin í nýjum meirihluta sýnt okkur þá virðingu að setjast niður með okkur og eiga samtal. Þar fóru kosningaloforðin að vera í meiri samskiptum við fólkið í borginni. Aftur á móti hefði okkur þótt sjálfsagt að borgin léti leggja vatn og rafmagn að lóðarmörkunum, líkt og þegar önnur byggð er skipulögð.

Við höfum ekki heldur falið það að við erum nýstofnuð óhagnaðardrifin félagasamtök sem eiga enga peninga og höfðum við ákveðið að sækja um styrk til borgarinnar, sem og annarra, til að geta farið í framkvæmdir og búið okkur fallegt, öruggt og snyrtilegt umhverfi að búa í.

En nei, okkur er gert að vera áfram í drullusvaðinu á Sævarhöfða, þar sem við höfum verið í 3 ár 16.júní næstkomandi, þar sem hvaða óþjóðalýður sem er getur, akandi sem gangandi, valsað fram og til baka með tilheyrandi ófriði á öllum tímum sólarhrings. Á seinasta mánuði hef ég í tvígang þurft að hringja á lögreglu vegna grunsamlegra mannaferða á svæðinu. Ekki bætir úr skák að nýverið var ungum mönnum veittur aðgangur inn í húsið þar sem þvottavélin okkar og þurrkari meðal annars eru staðsett, og hefur umgengnin farið snarversnandi síðan. Þeir hafa stíflað annað salernið og brotið af því setuna, brotið upp hurð, skilið eftir fullt af rusli fyrir utan húsið þar sem allir sjá sem eiga leið framhjá og eru miðað við lyktina að reykja ólögleg vímuefni þarna inni. Þetta sést glögglega á myndunum sem fylgja og voru teknar af fólki sem býr á svæðinu. Og við fáum á okkur stimpilinn óreglufólk og sóðar fyrir framgang okkur alls óviðkomandi aðila. Auk þess sem umsjónaraðili svæðisins, Þorvaldur Daníelsson varaborgarfulltrúi framsóknarflokksins, sést aldrei á svæðinu og þegar einn úr hópnum hafði samband við hann vegna þessa hefur hann ekki fengið nein svör.

Svo já ég er reið vegna þessarar framkomu gagnvart okkur og grét heilan dag úr vonbrigðum og reiði. Ég er reiðust fyrir hönd alls þess sómafólks sem ég kalla nágranna mína og hef lært að þykja vænt um þann tíma sem við höfum fylgst að.

Þegar ég verð vitni að svona ranglæti verður mér hugsað til þess þegar ég horfði á kvikmynd með móður minni heitinni þar sem heilum þjóðbálk indíána, menn, konur og börn, var slátrað af hvíta manninum. Og ég sagði grátandi við hana “Ég hef aldrei skammast mín jafn mikið fyrir að vera hvít”. Núna segi ég “Ég hef aldrei skammast mín jafn mikið að vera íbúi í Reykjavík”

Höfundur er gjaldkeri Samtaka hjólabúa, íbúi í hjólhýsi, baráttukona og hörkutól.