Tölu­vert um sam­einingar líf­eyris­sjóða upp á síð­kastið

Í byrjun mánaðar bárust fréttir af því að lífeyrissjóðirnir Festa og Gildi hyggðust hefja viðræður um mögulega sameiningu sjóðanna. Í síðustu viku samþykktu sjóðfélagar Lífeyrissjóðs bænda einróma tillögu um sameiningu við Frjálsa lífeyrissjóðinn og ekki er langt síðan að sjóðfélagar Lífeyrissjóðs Tannlæknafélags Íslands samþykktu sameiningu við Frjálsa lífeyrissjóðinn.

Þórey S. Þórðardóttir, framkvæmdastjóri Landssamtaka lífeyrissjóða segir töluvert um sameiningar lífeyrissjóða upp á síðkastið.

„Það virðist vera mikið um samningaviðræður og þetta er að gerast svolítið hratt.“

Margt bendi til sjóðum fari enn fækkandi

Árið 1969 var allsherjarkjarasamningur gerður á vinnumarkaði og atvinnutengdir lífeyrissjóðir stofnaðir með skylduaðild og sjóðssöfnun sem var gríðarlegt gæfuspor. Þá hafi flest stéttarfélög stofnað sína eigin lífeyrissjóði. Árið 1980 hafi lífeyrissjóðir verið 96 talsins.

„Síðan fer þeim bara hratt fækkandi með sameiningum og núna í árslok árið 2025, um síðustu áramót þá voru þeir sautján. Og það er margt sem bendir til að sjóðunum fari enn fækkandi.“

Enda séu að minnsta kosti þrjár samningaviðræður um sameiningu í ferli.

Jákvæð þróun

Þórey segir sameiningu lífeyrissjóða jákvæða enda lækki rekstrarkostnað hjá sjóðunum við sameiningu auk þess sem hún stuðli að aukinni áhættudreifingu. Mikilvægt sé þó að það séu nokkrir sterkir lífeyrissjóðir á markaðnum svo að heilbrigð samkeppni sé til staðar.

Stjórnsýslan hafi þyngst sem geti einnig skýrt fjölda sameininga.

„Það er eru ýmis regluver er varða upplýsingatækni, netöryggi, sjálfbærnilöggjöf, kröfur um hæfi stjórnarmanna og annað slíkt sem er hagkvæmara að vera í stærri einingu. Ekki það að litlir sjóðir geta alveg fundið sér aðrar leiðir en sameiningu með því að draga úr rekstrarkostnaði.“