Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar 2. september 2026 16:30 Sæl Inga. Ég skrifa til þín sem kjósandi og vil biðja þig um skýrt svar varðandi afstöðu þína til Evrópusambandsins. Ég vil rekja þetta frá upphafi, því mér finnst mikilvægt að kjósendur fái að skilja hvað hefur breyst. Í kosningabaráttunni 2024 var afstaða Flokks fólksins skýr. Flokkurinn lagðist eindregið gegn ESB-aðild og einnig gegn því að þjóðaratkvæðagreiðsla um málið færi fram á kjörtímabilinu. Þetta kemur fram í gögnum Alþingis um málið. (Alþingi) Þetta var því ekki þannig að flokkurinn segði: „Við vitum ekki hvað við viljum gera og ætlum að sjá til.“ Afstaðan var gegn aðild og gegn því að fara þessa leið. Þú hefur líka sjálf ítrekað lýst því yfir að þú værir á móti aðild Íslands að ESB. Í þingræðu 16. mars 2026 sagðir þú meðal annars að það hefði verið stefna Flokks fólksins frá öndverðu að flokkurinn væri ekki hlynntur aðild að Evrópusambandinu. (ESB Vaktin) Það sem mér finnst því mikilvægt er það sem gerðist næst. Flokkur fólksins fór inn í ríkisstjórn með Samfylkingunni og Viðreisn og samþykkti stjórnarsáttmála þar sem gert var ráð fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna við ESB. Þannig varð til sú mjög sérstaka staða að flokkur sem hafði verið andvígur ESB-aðild sat í ríkisstjórn sem samþykkti að fara þessa leið. (Alþingi) Og nú, í ágúst 2026, hefur þú sjálf sagt að þú ætlir að kjósa JÁ við því að halda aðildarviðræðunum áfram. Samkvæmt þeim upplýsingum sem nú liggja fyrir ert þú þar með komin í minnihluta innan eigin þingflokks, þar sem tveir þingmenn Flokks fólksins hyggjast kjósa JÁ en fjórir NEI. (Mbl.is) Ég skil alveg að það sé hægt að segja: „Ég er enn á móti aðild en vil sjá hvað kemur út úr viðræðunum áður en endanleg ákvörðun er tekin.“ En þá er samt um verulega breytingu að ræða frá þeirri pólitísku afstöðu sem kjósendur fengu kynnta fyrir kosningar. Þess vegna spyr ég þig, Inga: Hvað nákvæmlega breyttist? Hvað gerðist á þessum tíma sem varð til þess að þú, sem áður varst á móti því að fara þessa leið, ákvaðst nú að greiða atkvæði með því að hefja viðræðurnar? Ég er ekki að halda því fram að stjórnmálamaður megi ekki skipta um skoðun. Auðvitað má fólk endurskoða afstöðu sína þegar nýjar upplýsingar eða nýjar aðstæður koma upp. En þegar um er að ræða jafn stórt mál og ESB, og þegar maður hefur beðið kjósendur um umboð á grundvelli mjög skýrrar afstöðu, þá finnst mér ég sem kjósandi eiga rétt á að vita hvað olli stefnubreytingunni. Ég vil ekki fá svar um það hvað aðrir flokkar gera. Ég vil vita hvað breyttist hjá þér. Var það ríkisstjórnarsamstarfið? Var það eitthvað sem þú komst að eftir kosningar? Hefur þú breytt eigin afstöðu til ESB? Eða telur þú enn að aðild sé röng en teljir nú rétt að fara í viðræður þrátt fyrir það? Ég vona að þú svarir þessu af hreinskilni. Ég spyr ekki til þess að ráðast á þig heldur vegna þess að ég kaus í kosningunum með ákveðna stefnu í huga. Sem kjósandi finnst mér ég eiga rétt á skýringu þegar sú afstaða breytist eftir kosningar. Kær kveðja,Ásta Höfundur er kjósandi og öryrki. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Flokkur fólksins Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skoðun Skoðun Ferðaþjónustan: Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Sjá meira
Sæl Inga. Ég skrifa til þín sem kjósandi og vil biðja þig um skýrt svar varðandi afstöðu þína til Evrópusambandsins. Ég vil rekja þetta frá upphafi, því mér finnst mikilvægt að kjósendur fái að skilja hvað hefur breyst. Í kosningabaráttunni 2024 var afstaða Flokks fólksins skýr. Flokkurinn lagðist eindregið gegn ESB-aðild og einnig gegn því að þjóðaratkvæðagreiðsla um málið færi fram á kjörtímabilinu. Þetta kemur fram í gögnum Alþingis um málið. (Alþingi) Þetta var því ekki þannig að flokkurinn segði: „Við vitum ekki hvað við viljum gera og ætlum að sjá til.“ Afstaðan var gegn aðild og gegn því að fara þessa leið. Þú hefur líka sjálf ítrekað lýst því yfir að þú værir á móti aðild Íslands að ESB. Í þingræðu 16. mars 2026 sagðir þú meðal annars að það hefði verið stefna Flokks fólksins frá öndverðu að flokkurinn væri ekki hlynntur aðild að Evrópusambandinu. (ESB Vaktin) Það sem mér finnst því mikilvægt er það sem gerðist næst. Flokkur fólksins fór inn í ríkisstjórn með Samfylkingunni og Viðreisn og samþykkti stjórnarsáttmála þar sem gert var ráð fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna við ESB. Þannig varð til sú mjög sérstaka staða að flokkur sem hafði verið andvígur ESB-aðild sat í ríkisstjórn sem samþykkti að fara þessa leið. (Alþingi) Og nú, í ágúst 2026, hefur þú sjálf sagt að þú ætlir að kjósa JÁ við því að halda aðildarviðræðunum áfram. Samkvæmt þeim upplýsingum sem nú liggja fyrir ert þú þar með komin í minnihluta innan eigin þingflokks, þar sem tveir þingmenn Flokks fólksins hyggjast kjósa JÁ en fjórir NEI. (Mbl.is) Ég skil alveg að það sé hægt að segja: „Ég er enn á móti aðild en vil sjá hvað kemur út úr viðræðunum áður en endanleg ákvörðun er tekin.“ En þá er samt um verulega breytingu að ræða frá þeirri pólitísku afstöðu sem kjósendur fengu kynnta fyrir kosningar. Þess vegna spyr ég þig, Inga: Hvað nákvæmlega breyttist? Hvað gerðist á þessum tíma sem varð til þess að þú, sem áður varst á móti því að fara þessa leið, ákvaðst nú að greiða atkvæði með því að hefja viðræðurnar? Ég er ekki að halda því fram að stjórnmálamaður megi ekki skipta um skoðun. Auðvitað má fólk endurskoða afstöðu sína þegar nýjar upplýsingar eða nýjar aðstæður koma upp. En þegar um er að ræða jafn stórt mál og ESB, og þegar maður hefur beðið kjósendur um umboð á grundvelli mjög skýrrar afstöðu, þá finnst mér ég sem kjósandi eiga rétt á að vita hvað olli stefnubreytingunni. Ég vil ekki fá svar um það hvað aðrir flokkar gera. Ég vil vita hvað breyttist hjá þér. Var það ríkisstjórnarsamstarfið? Var það eitthvað sem þú komst að eftir kosningar? Hefur þú breytt eigin afstöðu til ESB? Eða telur þú enn að aðild sé röng en teljir nú rétt að fara í viðræður þrátt fyrir það? Ég vona að þú svarir þessu af hreinskilni. Ég spyr ekki til þess að ráðast á þig heldur vegna þess að ég kaus í kosningunum með ákveðna stefnu í huga. Sem kjósandi finnst mér ég eiga rétt á skýringu þegar sú afstaða breytist eftir kosningar. Kær kveðja,Ásta Höfundur er kjósandi og öryrki.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun