Vill stórefla Íslandstengsl

Frederic P.N. Chang er sendifulltrúi Lýðveldisins Kína, öðru nafni Taívan, í Kaupmannahöfn, og er sem slíkur ígildi sendiherra austur-asíska eyríkisins í Danmörku og á Íslandi. Eins og kunnugt er líta stjórnvöld í Alþýðulýðveldinu Kína á Taívan sem hérað í Kína og neita að vera í stjórnmálasambandi við ríki sem eru í stjórnmálasambandi við eyríkið. Í viðtali við Fréttablaðið segir Chang mikinn áhuga í landi sínu á nánari tengslum við Ísland.

Eftir að ég kom í fyrsta sinn hingað til lands rann það fljótt upp fyrir mér að Taívan ætti að leita nánari tengsla við Ísland. Ég fann fyrir vissum andlegum skyldleika, einhverju aðdráttarafli, segir Chang.

Enda þótt landfræðilega sé langt á milli þessara tveggja eyja eiga þjóðirnar tvær eitt og annað sameiginlegt. Nú lifum við í heimsþorpinu, sem gerir fjarlægðir afstæðar, og áhugi Taívana á Íslandi eykst.

Mér finnst líka aðdáunarvert, heldur Chang áfram, hve vel þið Íslendingar hafa haldið á ykkar málum frá því þið hlutuð sjálfstæði; hve þróunin á Íslandi hefur náð langt á skömmum tíma. Íslendingar eru mjög framarlega á ýmsum sviðum, sem ég tel mína þjóð geta lært af. Til dæmis búið þið yfir mjög góðri sérþekkingu á nýtingu jarðhita. Á Taívan er líka jarðhiti sem bíður þess að vera nýttur. Þarna eru tækifæri til nánara samstarfs, segir Chang.

En að hans sögn eru möguleikarnir margir. Sem dæmi nefnir hann að Danir séu sterkir í hönnun en iðnframleiðsla Taívans sé ein sú samkeppnishæfasta í heimi. Þannig sé samstarf beggja hagur. Framsækin íslensk fyrirtæki gætu líka séð sér hag í slíku samstarfi.

Aðspurður segist Chang hafa skilning á því að lönd eins og Ísland séu ekki í fullu stjórnmálasambandi við Taívan, vegna þess hve miklir hagsmunir eru í húfi að vera í góðum tengslum við rísandi stórveldið Kína.

En þrátt fyrir hin erfiðu samskipti yfir Formósusund segir hann Taívan vera að öllu leyti sjálfstætt í raun (de facto) og eigi þannig góð samskipti við flest heimsins lönd. En óneitanlega standi það landinu fyrir þrifum að geta ekki verið virkur aðili í alþjóðastofnunum eins og Alþjóðaviðskiptastofnuninni. Þrátt fyrir að bæði Taívan (undir nafninu Kínverska Taipei) og Hong Kong hafi sjálfstæða aðild að WTO, auk Kína, hafi Pekingstjórnin staðið í vegi fyrir því að fulltrúar Taívans fengju að taka virkan þátt í starfi samtakanna.

Chang segir þó að þrátt fyrir þessa erfiðleika láti Taívanar engan bilbug á sér finna.