Teflon-Trump og hvíta bylgjan: Svona fór Trump að því að vinna kosningarnar

Allir helstu stjórnmálaskýrendur og veðbankar spáðu því að Hillary Clinton myndi bera sigur úr bítum í forsetakosningunum. Þvert á þessar spár er það þó Donald Trump sem mun taka við embætti forseta Bandaríkjanna í janúar á næsta ári.

Heimsbyggðin veltir því nú fyrir sér hvernig hann fór að þessu en Trump hefur í raun sigrast á öllum þeim hindrunum sem taldar voru óyfirstíganlegar, allt frá því að hann tilkynnti að hann myndi bjóða sig fram í forkosningum Repúblikana.

BBC fór yfir fimm helstu ástæður þess að Donald Trump verður 45. forseti Bandaríkjanna

1. Hvíta bylgjan

Hillary Clinton reiddi sig á stuðning kjósenda í hinum svokallaða eldvegg sínum sem myndaður var af sex óvissuríkjum sem áttu að tryggja henni sigur í kosningunum. Þessi ríki eru í miðvesturhluta Bandaríkjanna og undanfarin ár hafa þessi ríki stutt Demókrata, þökk sé svörtu og hvítu fólk í verkamannastéttinni.

Þessir kjósendur, sérstaklega þeir hvítu, yfirgáfu Clinton og kusu Trump með yfirgnæfandi meirihluta. Fólk sem býr fyrir utan þéttbýli kusu Trump í massavís í ríkjum á borð við Wisconsin og Pennsylvaníu sem átti að vera örugg vígi Demókrata en gerðu það að verkum að Trump var kosinn þegar uppi var staðið.

Þó ekki sé búið að telja öll atkvæði lítur allt út fyrir að Clinton hafi hlotið fleiri atkvæði en Trump en vegna þess hvernig kjörmannakerfi Bandaríkjanna er byggt upp þýddu stórsigrar hennar í New York og Kalifornía að atkvæði hennar nýttust verr en atkvæði Trump.

2. Teflon-Trump

Trump gat leyft sér að láta höggin dynja á hverjum þeim sem vogaði sér að gagnrýna hann. Hann lét John McCain, stríðshetju og fyrrum forsetaframbjóðanda Repúblikana finna fyrir því. Fjölskylda hins fallna hermanns Humayun Khan fékk að finna fyrir því.

Hann eyddi ekki miklum tíma í að biðjast afsökunar á því þegar fjöldi kvenna steig fram með ásakanir um kynferðisofbeldi af hálfu Trump. Hann stóð sig illa í þremur kappræðum og virkaði óundirbúinn þegar gengið var á hann með erfiðar spurningar.

Ekkert af þessu virtist hafa teljandi áhrif en óhætt er að segja að venjulegur frambjóðandi í venjulegu árferði hefði orðið fyrir miklum skakkaföllum vegna allra þeirra mála sem Trump var sakaður um. Alltaf tókst honum þó að koma til baka og hann virtist hreinlega skotheldur.

3. Utangarðsmaðurinn

Hann bauð sig fram gegn Demókrötum og að mörgu leyti bauð hann sig fram gegn eigin flokki. Alltaf stóð hann uppi sem sigurvegari.

Hann hakkaði í sig Jeb Bush, Marco Rubio, Ben Carson og fleiri sem buðu sig fram geg honum í forkosningunum. Hann sigrað Bush svo sannfærandi að framtíð hans í stjórnmálum í Bandaríkjunum er líklega úr sögunni.

Hann tókst á við háttsetta Repúblikana á borð við Paul Ryan og John McCain sem afneituðu honum þegar upplýst var um verstu skandalana. Trump lét sér fátt um finna og þurfti ekki á þeirra hjálp að halda og mögulega er líklegt að þakka megi sigri hans að hluta til þessarar viðleitni til að hjóla í ráðandi öfl í Bandaríkjunum.

Þannig tókst honum að varpa fram þeirri ímynd að hann væri óháður valdhöfum í Washington sem virðast ekki vera hátt skrifaður hjá kjósendum Trump.

Þetta var að sumu leyti sama alda og fleytti Bernie Sanders áfram í forkosningum Bandaríkanna. Honum tókst að beisla virkni hennar af sama afli og Trump.

4. Comey og FBI

Um tveimur vikum fyrir kosningarnar voru sigurlíkur Clinton taldar vera í kringum 90 prósent. Þá varð bréf James Comey, forstjóra bandarísku alríkislögreglunnar FBI, til Bandaríkjaþings gert opinbert þar sem kom fram að FBI hefði endurvakið rannsókn sína á tölvupóstmálum Clinton frá því að hún var utanríkisráðherra vegna nýrra upplýsinga.

Skömmu fyrir kosningarnar kom í ljós að ekkert nýtt væri að finna í honum nýju tölvupóstum en í millitíðinni jókst stuðningur við Trump mikið og skyndilega átti hann möguleika á ný. Líklegt er að á þessum tíma hafi Trump tekist að koma krafti í kosningabaráttu sína á nýjan leik og komið í veg fyrir að Clinton gæti siglt kosningunum heim í hlað á lokametrunum.

5.Eigin eðlishvöt, eigin kosningabarátta

Trump rak óhefðbundna kosningabaráttu og gaf lítið fyrir það sem hingað til hefur verið talið mikilvægt. Hann eyddi pening í að kaupa hatta en þjónustu skoðanakannanafyrirtækja. Hann ferðaðist til Michigan og Wisconsin sem flestir töldu að hann ætti ekki möguleika á að vinna.

Hann eyddi miklu púðri í að halda stórar kosningasamkomur í staðinn fyrir að ganga hús úr húsi. Clinton gerði allt þetta og eyddi mun meiri pening en Trump án árangurs.

Trump og ráðgjafar hans hlustuðu ekki á sérfræðinga í þessum málum og það borgaði sig á endanum. Á meðan Demókratar velta því fyrir sér hvað fór úrskeiðis verður Trump upptekinn við að stýra Bandaríkjunum frá Hvíta húsinu.