Vilja hundruð milljóna til baka

 „Við erum með mjög sterkt mál í höndunum,“ segir Arnar Sigurðarson, framkvæmdastjóri BRP-umboðs Ellingsen, um deilu innflutningsfyrirtækja og tollstjóra um vörugjöld á ökutæki sem fyrirtækin skilgreina sem dráttarvélar en tollurinn ekki.

Fréttablaðið sagði 1. nóvember frá viðskiptum Kristjáns Kjartanssonar í Eyjafirði og tollstjóra vegna kaupa Kristjáns á léttdráttarvél að utan. Kristján á að greiða 30 prósent vörugjald sem hann telur ekki fót fyrir.

Arnar segir að með reglugerðarbreytingum hjá Evrópusambandinu fyrir tæpum þremur árum hafi verið víkkaður út ramminn fyrir tæki sem flokkist sem dráttarvélar.

„Framleiðendur fóru þá að framleiða útgáfur af fjórhjólum, sexhjólum og buggy-bílum sem eru léttdráttarvélar. Fyrir óreynda hafa þessi tæki ytri ásýnd fjórhjóls eða sexhjóls en eiginleikarnir eru allt aðrir. Þetta eru tæki sem eru með takmarkaðan hámarkshraða, eru allt öðru vísi uppbyggð, miklu dýrari í framleiðslu og hafa margfalda dráttargetu á við venjulegt fjórhjól,“ útskýrir Arnar.

Eftir breytinguna hófu langflestir innflutningsaðilar að sögn Arnars að flytja inn þessi tæki sem dráttarvélar í ársbyrjun 2016. „Það var gert í sama vörugjaldaflokki og sama tollnúmeri eins og er gert alls staðar annars staðar í Evrópu. Samgöngustofa úrskurðar í hvaða flokk hjólin fara í og þau eru öll skráð sem léttdráttarvélar,“ segir hann.

Tollstjóri gerði hins vegar athugasemdir. „Þeir taka bara geðþóttaákvörðun hjá embætti tollstjóra haustið 2017 og færa vörugjöldin upp í 30 prósent og leggja endurálagningu á alla innflutningsaðila auk þess að sekta sem nam 50 prósentum ofan á vörugjöldin. Þetta voru upphæðir sem námu hundruðum milljóna,“ segir Arnar. Þetta hafi knésett sum minni fyrirtækin og algert hrun hafi orði í sölu.

Ákvörðun tollstjóra var kærð til yfirskattanefndar. Arnar kveðst bjartsýnn.

„Það eru að minnsta kosti þrír fordæmisgefandi dómar sem hafa fallið í Evrópu. Alls staðar annars staðar í heiminum bera þessi tæki núll prósent. Ísland er eina landið í heiminum sem er ekki að gera þetta svona.“

Meðal annars er tekist á um hvort styðjast eigi við skráningu Samgöngustofu á dráttargetu tækjanna sem byggir á svokölluðu CoC-vottorði eða upplýsingar framleiðenda sem segja dráttargetuna meiri.

Í umsögn til yfirskattanefndar áréttar tollstjóri að við tollflokkun sé embættið bundið af íslenskum lögum og skýringum og leiðbeiningum alþjóðlegu tollasamtakanna WCO. Embættið leiti einnig að áliti og upplýsingum frá öðrum ríkjum og frá ESB varðandi tollskrárnúmer.

„Aftur á móti telur embættið sig hvorki bundið af skýringarbókum ESB né bindandi álitum ESB enda eru tolla- og skattamál ekki hluti af EES-samkomulaginu, jafnvel þótt slík lögskýringargögn ESB geti í einhverjum tilfellum verið notuð til stuðnings ákveðnum sjónarmiðum,“ segir í umsögninni.

Tollstjóri segir eðlilegasta mælikvarðann á dráttargetuna vera skráningu Samgöngustofu. Samkvæmt henni sé langt frá því að dráttargeta ökutækjanna sem deilt er um sé að minnsta kosti tvöföld þyngd tækjanna. Þau geti því ekki flokkast sem dráttarvélar.

„Ef fallist er á þá afstöðu tollstjóra, að aðeins eigi að líta til upplýsinga í CoC-vottorði við mat á dráttargetu, virðist ljóst að ekki einu sinni hefðbundin Massey Ferguson dráttarvél getur talist dráttarvél. Þarf vart að hafa um þetta frekari orð,“ segir í bréfi sem lögmaðurinn Víðir Smári Petersen sendi fyrir hönd kæranda til yfirskattanefndar.