„Börnin farin að óttast að álögin séu komin á þau“

Kristján gerði fimmtu tilraunina til að sjá United skora nú á sunnudaginn, á Old Trafford gegn Southampton sem er í neðsta sæti ensku úrvalsdeildarinnar. Niðurstaðan varð markalaust jafntefli en United missti Casemiro af velli með rautt spjald í fyrri hálfleiknum.

„Það hafa nú ekki tapast nema tveir leikir af þessum fimm. Það eru þrjú 0-0 jafntefli þarna,“ segir Kristján léttur í bragði og reynir að líta á björtu hliðarnar. En mun hann hætta sér aftur út á United-leik?

„Já, já, já. Nú eru reyndar börnin farin að óttast að álögin séu komin á þau. Þetta var fyrsti leikurinn þeirra. En við þurfum bara að fara oftar,“ segir Kristján hlæjandi en hann var í sjö manna hópi á Old Trafford á sunnudag. Með í för voru kona hans og tveir synir, sem og bróðir Kristjáns, mágkona og sonur. Kristján bendir á að í fjórum af ferðunum hafi Karl bróðir hans verið með í för og sömuleiðis aldrei séð United skora mark með berum augum. En ætli þeim verði hleypt aftur inn á Old Trafford?

„Kannski ekki fyrst ég ákvað að veita þetta viðtal. Það stóð helst í mér – að mér yrði bara bannað að fara á völlinn… Þetta er alveg lygilegt,“ viðurkennir Kristján laufléttur.

Fyrsti leikurinn rétt áður en United vann þrennuna

Fyrsti leikurinn sem Kristján fór á, þá með bræðrum sínum, var á besta ári í sögu Manchester United, eða vorið 1999. Þeir sáu þá bikarleik gegn Chelsea í mars „þar sem boltinn var inni í teignum hjá Chelsea nánast allan leikinn“ en markalaust jafntefli varð niðurstaðan og liðin þurftu að mætast að nýju, þar sem United vann á leið sinni að þrennunni.

Kristján var einnig viðstaddur þegar Eiður Smári Guðjohnsen lék sinn fyrsta leik fyrir Chelsea, í leik við United um Samfélagsskjöldinn á Wembley árið 2000, sem Chelsea vann 2-0. Sama ár sá hann svo United tapa 1-0 á heimavelli gegn Liverpool eftir aukaspyrnu Danny Murphy, sem dæmd var „þegar Gary Neville tók blaktakta og sló boltann“.

Sá í hvað stefndi og græddi pening

Nú síðast hafði Kristján svo hætt sér á Anfield, heimavöll erkifjendanna í Liverpool, þar sem hann sá markalaust jafntefli en hafði þó fleira upp úr krafsinu.

„Ég tippaði nú á þann leik. Ég sá fram á að það besta sem ég gæti fengið út úr þeim leik væri 0-0 jafntefli og ég græddi þónokkurn pening á því. Ég grínaðist með það að ég ætti nú að leggja undir á 0-0 í þessum leik gegn Southampton líka en ég gerði það nú ekki,“ segir Kristján.

Faðmaði soninn en sá svo að enginn annar fagnaði

En hann hlýtur að hafa verið nokkuð bjartsýnn í ljósi gengis United eftir áramót, fyrir leik gegn neðsta liðinu, jafnvel þrátt fyrir sína sögu?

„Það er svolítið síðan að við völdum þennan leik og þá var ekkert planið að velja leik gegn liðinu í neðsta sæti. Ég var með einhverjar áhyggjur af leikjaálaginu og svona en maður var ánægður með úrslitin á fimmtudaginn, þar sem þeir unnu 4-1 [gegn Real Betis], og svo sá ég á uppstillingunni að allir bestu væru inn á. Þetta leit því nokkuð vel út þarna í byrjun, þangað til að okkar maður var rekinn út af. Eftir það var maður nokkuð sáttur við að fá stigið,“ segir Kristján.

„Ég fagnaði reyndar einu „marki“. Þá fór boltinn í stöngina og hvarf inn í markið sýndist mér, en hafði þá farið í hina áttina. Ég stökk upp og faðmaði son minn en tók svo eftir því að það var enginn annar að fagna með mér,“ bætir hann við skellihlæjandi.

„Mig minnir einmitt að við höfum fengið að sjá eitt mark á sínum tíma, hjá Dwight Yorke, en það var dæmt af vegna rangstöðu. Þú sérð hvað við erum að reyna að grafa djúpt,“ segir Kristján léttur en hann þarf enn að bíða eftir að bölvuninni verði aflétt og að hann njóti í fyrsta sinn löglegs marks United í stúkunni.