Hvern langar í kannabis? Gunnar Dan Wiium skrifar 20. júní 2023 14:30 Ég lít í kringum mig og mér finnst samfélagið og lög þess og reglur skrítin, undarleg. Ég fer í hverfissjoppuna sem lifir á hádegispásu nemenda gagnfræðaskólans við hliðin á og þar selja þeir auðvitað slísi burgers og chips og kit-kat en líka allskonar annað. Þeir selja sígarettur og vindla og svakalegt úrval á lummum og veipdrasli, þeir selja meira að segja tóma ziplock poka við hliðina á tannkreminu, (kannski hugsa þeir að gott sé að eiga litla ziplock poka til að safna stökum tölum og smellum sem fylgja með nýjum skyrtum og jökkum.) Fyrir innan lummuborðið er svo spilavítið og þar hanga fárveikir spilafíklar sem eru margir hverjir búnir að spila frá sér fjölskyldur, sjálfsvirðinguna og mannorðið. Ég lít í kringum mig og sé fyrirtæki eins og Svens hasla sér völl með sænskum fánalitum á risastórum skiltum um allan bæinn eins og ekkert sé eðlilegra, þeir meira segja auglýsa í auglýsingahléi gettu betur eins og það sé staður og stund. Koffíndrykkir í hundruðum milligramma flokknum eru seld ungmennum og svo þegar þau geta ekki sofið er þeim bara gefið melatonin þ.e.a.s. ef þau eru ekki með uppáskrifuð svefnlyf við svefnleysisaukaverkunum við adhd lyfjunum sem þau neyðast til að taka sem “viðeigandi” lyfjagjöf við ofvirkni og athyglisbrest. Ríkið sér svo um að skaffa fólki alkóhól því á bak við þá neyslu er svokölluð “menning” og í henni skálum við og tökum trúnna á bakkus konung, fyrir okkur er eðlilegt að drekka leysiefni og verða fyrir eitrunaráhrifum, hindra endurupptöku boðefna og fyrir vikið raska eðlilegri og heilbrigðri boðefna framleiðslu með viðeigandi þvinku, þunglyndi og timburmönnum, allt partur af prógramminu og alls ekkert óeðlilegt þar. Við hristum þetta bara af okkur og skellum okkur á Kentucky og gúlp-þömbum tveggja lítra kókflöskur og svo kokgleypum stóran bragðaref fyrir svefninn. Þetta er það sem ég sé, meðal annars. Ég sé líka að CBD vörur og hráhamp sem Matvælastofnun ríkisins gaf grænt ljós fyrir alls ekki svo löngu síðan til innflutnings allt í einu stöðvaðan í tollinum og vörur innflutningsaðila gerðar upptækar án skýringa bara því starfsmaður á plani fannst það bara einn daginn. Ég sé og upplifi fordóma í garð undraplöntunar kannabis og bera svokallaðir sérfræðingar á vegum hins opinbera yfirleitt fyrir sig sömu rökin sem eru að það sé einfaldlega skortur á rannsóknum sem gerir þetta mál með CBD og aðra kannabínóða erfitt viðureignar. Þessi rök “sérfræðingana” eru svo röng því rannsóknir sem gerðar hafa verið á kannabis síðustu 30 ár eða svo skipta tugum þúsunda. Þessar rannsóknir hafa svo leitt til þess að lögleiðing á kannabis hefur átt sér stað út um allan heim bæði vestan hafs og austan. Sama gildir um rannsóknir á tóbaki, sykri, lummum og koffíni og fituríkum mat og alkóhóli og svo framvegis og framvegis, þær skipta einnig tugum ef ekki hundruðum þúsunda. Samt sem áður fara unglingarnir í gagnfræðaskólanum í næstu götu við mig í hádegishléinu og kaupa sér 200mg koffín nokkóa og lummur og big chrunchy Lion-bar og slefa svo yfir spilakassann. Svo fara þau út og veipa blý og nikkel í stórhættulegu magni og fá fyrir vikið framheilaskaða sem rannsóknir sýna að sé óafturkræfur. Þetta er allt í boði þeirra laga og reglna sem gilda, löglegt sjálfsvíg fyrir börn, unglinga og fullorðina í slow motion í nafni hefða, menningar, heimsku og spillingar. Hvað varðar kannabis þá er kannski best að útskýra kerfið sem kallast á ensku Endocannabinoid system, skammstafast sem ECS. Á íslensku myndi það þýðast sem Endokannabínóðakerfið og því skammstafast sem EKK. Kerfið sem um ræðir er flókið merkjakerfi frá frumunum sem samanstendur af endókannabínóðum, ensímum og kannabínóða-móttökum, sem hafa stjórn á ýmissi starfsemi í mannslíkamanum. Ber að nefna í þessu samhengi hjálp við svefn, lund, matarlyst og meltingu, minni, bólgumyndun, húðvandamál, endurheimt og frjósemi. Þessar flóknu tengingar finnast í heilanum, vefjum og kirtlum og í öllum aðal líffærum okkar. Kerfið var uppgötvað af tékkneskum vísindamanni árið 1992 í Ísrael og við þessa uppgötvun komust vísindamenn að því að líkaminn framleiðir sína eigin kannabínóða í margvíslegum tilgangi sem kerfið, ECS er hannað til að taka á móti. CBD og aðrir kannbínoðar hafa sýnt sig að hafa stór heilsufarsleg áhrif á fólk sem þjáist af hinum og þessum kvillum. Allt frá alvarlea flogaveikum einstaklingum, parkinson og krabbameinssjúklingum niður í skilvirkari endurheimt íþróttafólks sökum sterks mótvægis við bólgumyndun í líkamanum. Listinn er orðin langur af fólki hér á landi sem hefur hlotið bót meina sinna og er því komin reynsla af notkun kannabínóð sem styður þessar fullyrðingar hér að ofan. Síðustu hundrað ár eða svo hefur hampurinn, plantan verið svert og talin hættuleg og ólögleg. Þá er ég ekki aðeins að tala um Indica afbrigði plöntunar heldur líka ræktun og öll notkun á Iðnaðarhampi sem fyrir áróðursherferð há kapítalískra hagsmunaafla var gríðarlega útbreidd og áberandi sem hráefni í allskonar iðnaði. Má nefna í því samhengi í iðnaði sem snéri að allskonar textíl framleiðslu og pappír svo eitthvað sé nefnt. Þegar stórir hagsmunaaðilar innan pappírsiðnaðarins, stáliðnaðar, plast og pólyester komu saman í einskonar samkurli með íhaldssömu og valdamiklu samfélagi bindindishreyfinga í Bandaríkjunum upp úr 1900 fór af stað mikil viðhorfsbreyting í garð plöntunnar sem svo nú loksins virðist vera í sterkum og jákvæðum viðsnúning. Núna í ár eru um 3 ár síðan ræktun iðnaðarhamps varð lögleg aftur á Íslandi og síðan þá hefur orðið mikil vitundarvakning í garð hampsins sem og heilsufarslegum ávinning af notkun kannabínóða. Ræktun er orðin útbreidd og þó svo ræktendur séu mis reynslumiklir og misskilvirkir hvað varðar notkun og vinnslu hampsins. Sumir eru komnir lengra en aðrir og með skýr markmið hvað varðar úrvinnslu og sölu afurða á meðan aðrir eru að fikra sig áfram með óljós markmið þrátt fyrir gríðarlegan áhuga á þeim möguleikum sem afurðin býður upp á. Sama hve skilvirk úrvinnslan er að hverju sinni þá situr alltaf umhverfisþátturinn eftir því í raun má segja að hampurinn sé að binda um 20 sinnum meira kolefnum en hefðbundin skógrækt og að ca 1 hektari í ræktun sem tekur um 3-4 mánuði sé nóg til að kolefnisjafna einn Íslending miðað hvað við losum í dag. Og hvað þessa gríðarlegu kolefnisbindingu hampsins varðar þá er einnig svo afar undarlegt að liðið sem lofar hinu og þessu eftir hin og þessi ár í kolefnisjöfnu Íslandi virðist ekkert kynna sér ofur eiginleika hampsins í þeim efnum. Reikningsdæmið er einfalt, til að kolefnisjafna Ísland eins og það leggur sig þarf aðeins að rækta í eitt tímabil um einn hektara per íslending og málið er dautt, loforð orðin að veruleika aldrei þessu vant. Ég lít í kringum mig og sé skrítið samfélag, ég sé skrítin og óheilbrigð lög sem gera heilbrigða einstaklinga að lögbrjótum. Ég sé heilbrigt fólk fara á skjön við lög og reglur því það fylgir sannfæringu sinni um hvað er raunverulega rétt og heilbrigt. Þessi hegðun skapar hins vegar klofning í samfélagsvitundinni og framkallar skömm sem hefur í raun engan rétt á sér. Ég vil eindregið hvetja til byltingar sem snýr að sýn á sannleikann og afturhvarfs til náttúrulegra efna. Kannabis er ekki hættuleg jurt. Kannabis er gjöful og nærandi. Hún er hráefni í formið sem skýlir okkur gegn veðri og vindum. Hún bindur eitrið sem við spúum frá okkur. Kannabis er plöntulæknirinn sem læknar kvilla vitundar og líkamans. Maðurinn hefur vitað þetta í þúsundir ára og komin er tími til að við nýtum okkur þessa vitneskju í nafni lýðheilsu og umhverfisverndunar. Höfundur starfar sem búðarmaður, hlaðvarpsstjórnandi Þvottahússins og umboðsmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gunnar Dan Wiium Mest lesið Kynami. Þegar vanlíðan barns er gefið rangt nafn Júlíus Valsson Skoðun Persónulegt níð skilar engum árangri Halldóra Sigr. Sveinsdóttir Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Hvað fær Ísland fyrir fiskeldi? Kristinn H. Gunnarsson Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir Skoðun Listamannalaun: Eru tækifærin raunverulega opin öllum? Valerio Gargiulo Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein Skoðun Hvað kostar venjulegt líf? Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Þegar vinstrið slær á framtakið Ragnar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Rétt mönnun í hjúkrun er fjárfesting í öryggi og gæðum Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Sá sem vinnur gervigreindarstríðið vinnur heiminn. En hver ræður þá heiminum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Bær í vexti - nýtt aðalskipulag Hafnarfjarðar Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Áhrifavaldar já, Gestgjafinn nei Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Forvarnir gerast ekki af sjálfu sér Arna Hrönn Aradóttir,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hvað kostar venjulegt líf? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Persónulegt níð skilar engum árangri Halldóra Sigr. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvað fáum við fyrir reikninginn? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Berglind Kristinsdóttir,Pálmi Freyr Randversson,Guðjón Skúlason skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir fiskeldi? Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Byggingalóðir – tækifæri fyrir ungt fólk í húsnæðisleit eða hilluskraut fjármagnseigenda? Jón Pálsson skrifar Skoðun Treysta Alþingismenn ekki Alþingi? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson skrifar Skoðun Þegar vinstrið slær á framtakið Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kynami. Þegar vanlíðan barns er gefið rangt nafn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir í nafni almennings Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Leigubremsan leysir ekki húsnæðisvandann ein og sér Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Listamannalaun: Eru tækifærin raunverulega opin öllum? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun KFUM og KFUK – rannsókn eða krísustjórnun? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Skoppandi skrítlandi gervigreindartraust Kristján Logason skrifar Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Hlaðvarps grátkór – 15 mínútna eyðublaðið Ari Sigurðsson skrifar Skoðun Hver vængstýfði hvern við samningaborðið? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Álagsstýring: Burðarþol er meira en tala Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Sjá meira
Ég lít í kringum mig og mér finnst samfélagið og lög þess og reglur skrítin, undarleg. Ég fer í hverfissjoppuna sem lifir á hádegispásu nemenda gagnfræðaskólans við hliðin á og þar selja þeir auðvitað slísi burgers og chips og kit-kat en líka allskonar annað. Þeir selja sígarettur og vindla og svakalegt úrval á lummum og veipdrasli, þeir selja meira að segja tóma ziplock poka við hliðina á tannkreminu, (kannski hugsa þeir að gott sé að eiga litla ziplock poka til að safna stökum tölum og smellum sem fylgja með nýjum skyrtum og jökkum.) Fyrir innan lummuborðið er svo spilavítið og þar hanga fárveikir spilafíklar sem eru margir hverjir búnir að spila frá sér fjölskyldur, sjálfsvirðinguna og mannorðið. Ég lít í kringum mig og sé fyrirtæki eins og Svens hasla sér völl með sænskum fánalitum á risastórum skiltum um allan bæinn eins og ekkert sé eðlilegra, þeir meira segja auglýsa í auglýsingahléi gettu betur eins og það sé staður og stund. Koffíndrykkir í hundruðum milligramma flokknum eru seld ungmennum og svo þegar þau geta ekki sofið er þeim bara gefið melatonin þ.e.a.s. ef þau eru ekki með uppáskrifuð svefnlyf við svefnleysisaukaverkunum við adhd lyfjunum sem þau neyðast til að taka sem “viðeigandi” lyfjagjöf við ofvirkni og athyglisbrest. Ríkið sér svo um að skaffa fólki alkóhól því á bak við þá neyslu er svokölluð “menning” og í henni skálum við og tökum trúnna á bakkus konung, fyrir okkur er eðlilegt að drekka leysiefni og verða fyrir eitrunaráhrifum, hindra endurupptöku boðefna og fyrir vikið raska eðlilegri og heilbrigðri boðefna framleiðslu með viðeigandi þvinku, þunglyndi og timburmönnum, allt partur af prógramminu og alls ekkert óeðlilegt þar. Við hristum þetta bara af okkur og skellum okkur á Kentucky og gúlp-þömbum tveggja lítra kókflöskur og svo kokgleypum stóran bragðaref fyrir svefninn. Þetta er það sem ég sé, meðal annars. Ég sé líka að CBD vörur og hráhamp sem Matvælastofnun ríkisins gaf grænt ljós fyrir alls ekki svo löngu síðan til innflutnings allt í einu stöðvaðan í tollinum og vörur innflutningsaðila gerðar upptækar án skýringa bara því starfsmaður á plani fannst það bara einn daginn. Ég sé og upplifi fordóma í garð undraplöntunar kannabis og bera svokallaðir sérfræðingar á vegum hins opinbera yfirleitt fyrir sig sömu rökin sem eru að það sé einfaldlega skortur á rannsóknum sem gerir þetta mál með CBD og aðra kannabínóða erfitt viðureignar. Þessi rök “sérfræðingana” eru svo röng því rannsóknir sem gerðar hafa verið á kannabis síðustu 30 ár eða svo skipta tugum þúsunda. Þessar rannsóknir hafa svo leitt til þess að lögleiðing á kannabis hefur átt sér stað út um allan heim bæði vestan hafs og austan. Sama gildir um rannsóknir á tóbaki, sykri, lummum og koffíni og fituríkum mat og alkóhóli og svo framvegis og framvegis, þær skipta einnig tugum ef ekki hundruðum þúsunda. Samt sem áður fara unglingarnir í gagnfræðaskólanum í næstu götu við mig í hádegishléinu og kaupa sér 200mg koffín nokkóa og lummur og big chrunchy Lion-bar og slefa svo yfir spilakassann. Svo fara þau út og veipa blý og nikkel í stórhættulegu magni og fá fyrir vikið framheilaskaða sem rannsóknir sýna að sé óafturkræfur. Þetta er allt í boði þeirra laga og reglna sem gilda, löglegt sjálfsvíg fyrir börn, unglinga og fullorðina í slow motion í nafni hefða, menningar, heimsku og spillingar. Hvað varðar kannabis þá er kannski best að útskýra kerfið sem kallast á ensku Endocannabinoid system, skammstafast sem ECS. Á íslensku myndi það þýðast sem Endokannabínóðakerfið og því skammstafast sem EKK. Kerfið sem um ræðir er flókið merkjakerfi frá frumunum sem samanstendur af endókannabínóðum, ensímum og kannabínóða-móttökum, sem hafa stjórn á ýmissi starfsemi í mannslíkamanum. Ber að nefna í þessu samhengi hjálp við svefn, lund, matarlyst og meltingu, minni, bólgumyndun, húðvandamál, endurheimt og frjósemi. Þessar flóknu tengingar finnast í heilanum, vefjum og kirtlum og í öllum aðal líffærum okkar. Kerfið var uppgötvað af tékkneskum vísindamanni árið 1992 í Ísrael og við þessa uppgötvun komust vísindamenn að því að líkaminn framleiðir sína eigin kannabínóða í margvíslegum tilgangi sem kerfið, ECS er hannað til að taka á móti. CBD og aðrir kannbínoðar hafa sýnt sig að hafa stór heilsufarsleg áhrif á fólk sem þjáist af hinum og þessum kvillum. Allt frá alvarlea flogaveikum einstaklingum, parkinson og krabbameinssjúklingum niður í skilvirkari endurheimt íþróttafólks sökum sterks mótvægis við bólgumyndun í líkamanum. Listinn er orðin langur af fólki hér á landi sem hefur hlotið bót meina sinna og er því komin reynsla af notkun kannabínóð sem styður þessar fullyrðingar hér að ofan. Síðustu hundrað ár eða svo hefur hampurinn, plantan verið svert og talin hættuleg og ólögleg. Þá er ég ekki aðeins að tala um Indica afbrigði plöntunar heldur líka ræktun og öll notkun á Iðnaðarhampi sem fyrir áróðursherferð há kapítalískra hagsmunaafla var gríðarlega útbreidd og áberandi sem hráefni í allskonar iðnaði. Má nefna í því samhengi í iðnaði sem snéri að allskonar textíl framleiðslu og pappír svo eitthvað sé nefnt. Þegar stórir hagsmunaaðilar innan pappírsiðnaðarins, stáliðnaðar, plast og pólyester komu saman í einskonar samkurli með íhaldssömu og valdamiklu samfélagi bindindishreyfinga í Bandaríkjunum upp úr 1900 fór af stað mikil viðhorfsbreyting í garð plöntunnar sem svo nú loksins virðist vera í sterkum og jákvæðum viðsnúning. Núna í ár eru um 3 ár síðan ræktun iðnaðarhamps varð lögleg aftur á Íslandi og síðan þá hefur orðið mikil vitundarvakning í garð hampsins sem og heilsufarslegum ávinning af notkun kannabínóða. Ræktun er orðin útbreidd og þó svo ræktendur séu mis reynslumiklir og misskilvirkir hvað varðar notkun og vinnslu hampsins. Sumir eru komnir lengra en aðrir og með skýr markmið hvað varðar úrvinnslu og sölu afurða á meðan aðrir eru að fikra sig áfram með óljós markmið þrátt fyrir gríðarlegan áhuga á þeim möguleikum sem afurðin býður upp á. Sama hve skilvirk úrvinnslan er að hverju sinni þá situr alltaf umhverfisþátturinn eftir því í raun má segja að hampurinn sé að binda um 20 sinnum meira kolefnum en hefðbundin skógrækt og að ca 1 hektari í ræktun sem tekur um 3-4 mánuði sé nóg til að kolefnisjafna einn Íslending miðað hvað við losum í dag. Og hvað þessa gríðarlegu kolefnisbindingu hampsins varðar þá er einnig svo afar undarlegt að liðið sem lofar hinu og þessu eftir hin og þessi ár í kolefnisjöfnu Íslandi virðist ekkert kynna sér ofur eiginleika hampsins í þeim efnum. Reikningsdæmið er einfalt, til að kolefnisjafna Ísland eins og það leggur sig þarf aðeins að rækta í eitt tímabil um einn hektara per íslending og málið er dautt, loforð orðin að veruleika aldrei þessu vant. Ég lít í kringum mig og sé skrítið samfélag, ég sé skrítin og óheilbrigð lög sem gera heilbrigða einstaklinga að lögbrjótum. Ég sé heilbrigt fólk fara á skjön við lög og reglur því það fylgir sannfæringu sinni um hvað er raunverulega rétt og heilbrigt. Þessi hegðun skapar hins vegar klofning í samfélagsvitundinni og framkallar skömm sem hefur í raun engan rétt á sér. Ég vil eindregið hvetja til byltingar sem snýr að sýn á sannleikann og afturhvarfs til náttúrulegra efna. Kannabis er ekki hættuleg jurt. Kannabis er gjöful og nærandi. Hún er hráefni í formið sem skýlir okkur gegn veðri og vindum. Hún bindur eitrið sem við spúum frá okkur. Kannabis er plöntulæknirinn sem læknar kvilla vitundar og líkamans. Maðurinn hefur vitað þetta í þúsundir ára og komin er tími til að við nýtum okkur þessa vitneskju í nafni lýðheilsu og umhverfisverndunar. Höfundur starfar sem búðarmaður, hlaðvarpsstjórnandi Þvottahússins og umboðsmaður.
Skoðun Sá sem vinnur gervigreindarstríðið vinnur heiminn. En hver ræður þá heiminum? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Forvarnir gerast ekki af sjálfu sér Arna Hrönn Aradóttir,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Berglind Kristinsdóttir,Pálmi Freyr Randversson,Guðjón Skúlason skrifar
Skoðun Byggingalóðir – tækifæri fyrir ungt fólk í húsnæðisleit eða hilluskraut fjármagnseigenda? Jón Pálsson skrifar
Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson skrifar
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar