Fær ekki í­þróttaundan­þágu og þarf að borga vask af minigolfinu

Í úrskurði Yfirskattanefndar segir að í málinu hafi verið deilt um hvort sala kæranda á aðgangi að minigolfbrautum á staðnum væri undanþegin virðisaukaskatti sem íþróttastarfsemi í skilningi ákvæðis virðisaukaskattslaga. Öll nöfn hafa verið afmáð í birtum úrskurði en ljóst er að Minigarðurinn í Skútuvogi er eini minigolfstaður landsins sem gæti verið undir í málinu.

Í ákvæðinu segir að eftirfarandi sé undanþegið virðisaukaskattskyldu: Íþróttastarfsemi. Aðgangseyrir að íþróttamótum, íþróttakappleikjum og íþróttasýningum. Jafnframt aðgangseyrir og aðrar þóknanir fyrir afnot af íþróttamannvirkjum til íþróttaiðkunar, svo sem íþróttasölum, íþróttavöllum, sundlaugum og skíðalyftum ásamt íþróttabúnaði mannvirkjanna. Enn fremur aðgangseyrir að líkamsræktarstöðvum.

Íþróttahús eða leikjasalur?

Í úrskurðinum segir að Ríkisskattstjóri hafi í ákvörðun sinni um að breyta skattmati Minigarðsins að tilgangur breytinga á virðisaukaskattslögum árið 2014 hafi verið að afmarka með skýrari hætti þá starfsemi sem undanþágunni væri ætlað að ná til. Markmið með breyttu orðalagi væri að greina skýrar á milli íþróttaaðstöðu í íþróttamannvirkjum, svo sem íþróttahúsum, annars vegar og afþreyingaraðstöðu í leikjasölum hins vegar. 

Í því fælist að aðgangur að afþreyingu í ýmiss konar leikjasölum yrði skattskyldur annars staðar en í hefðbundnum íþróttamannvirkjum. Aðgreining íþróttamannvirkja frá mannvirkjum til annarra nota væri með sama hætti og aðgreining við lögboðna skráningu og mat fasteigna og við ákvörðun fasteignaskatts. Starfsemi Minigarðsins, það er rekstur staðarins og tilheyrandi aðstöðu til að leika minigolf ásamt skemmtistaða- og veitingarekstri, yrði ekki felld undir íþróttastarfsemi í þessum skilningi, enda væri ekki um að ræða íþróttaaðstöðu í venjulegu íþróttamannvirki.

Skemmtistarfsemi með minigolfi líka

Þá hafi Ríkisskattstjóri fjallað um skráðan tilgang Minigarðsins og kynningarefni félagsins. Fram hafi komið að við mat á skattskyldu starfsemi skipti máli hvort um væri að ræða skipulagt íþróttastarf eða veitingastað í veitingarekstri sem einnig seldi aðgang að aðstöðu til iðkunar minigolfs í afþreyingarskyni. 

Litið væri til skráðs tilgangs Minigarðsins samkvæmt samþykktum félagsins og kynningarefnis á vef þar sem staðurinn væri kynntur sem fullkominn staður fyrir vinahópa, vinnuhópa, afmælishópa, steggjanir, gæsanir og hópefli. 

Af gögnum málsins, meðal annars teikningum af húsnæði Minigarðsins við Skútuvog, mætti ráða að minigolfaðstaða félagsins teldi alls 509 fermetra af 1850 fermetra heildarstærð eða sem næmi 27,5 prósent af húsnæðinu. Þá mætti ráða af teikningunni að á miðjum minigolfvellinum væri veislusalur og bar auk þess sem kynningarefni á vef félagsins gæfi til kynna að veitingar væru í boði á brautunum sjálfum þótt það væri ekki skilyrði að keyptar væru veitingar á brautum. 

Skráður tilgangur Minigarðsins, vefsíða félagsins ásamt öðru kynningarefni á starfseminni renndu þannig stoðum undir þá ályktun að starfsemi Minigarðsins væri skemmtistarfsemi, það er veitinga- og skemmtistaðarekstur þar sem jafnframt væri seldur aðgangur að minigolfi í afþreyingarskyni í leikjasal. 

Að því sögðu og með vísan til þessa heildarmats á starfsemi Minigarðsins, skráningu húsnæðisins, tilgangi félagsins og öðru kynningarefni væri ekki um að ræða sölu félagsins á aðgangseyri að útbúnaði íþróttamannvirkis og gæti því sala félagsins á aðgangi að minigolfvelli ekki talist falla undir undanþáguákvæði virðisaukaskattslaga.

Fordæmi um að minigolf sé ekki íþróttastarfsemi

Í niðurstöðu Yfirskattanefndar segir að að framangreindu og því sem rakið var í málinu um starfsemi Minigarðsins og aðstöðu í húsnæði hans í Skútuvogi verði að taka undir með Ríkisskattstjóra að starfsemin beri þess rík merki að vera afþreyingaraðstaða tengd veitingarekstri í húsnæði sem ekki getur talist íþróttamannvirki.

Þá væri til þess að líta að í úrskurðaframkvæmd hafi verið litið svo á að rekstur minigolfsalar geti ekki talist til íþróttastarfsemi í skilningi virðisaukaskattslaga. 

Því var kröfu Minigarðsins um ógildingu ákvörðunar Ríkisskattstjóra hafnað. Hins vegar var varakröfu Minigarðsins um að innskattur yrði hækkaður vísað til Ríkisskattstjóra til meðferðar.