Sameinumst gegn þjóðarmorði Ingólfur Steinsson skrifar 26. ágúst 2024 07:31 Síonistar ætla ekki að hætta fjöldamorðum sínum á Palestínumönnum. Þeir eru studdir til þessa morðæðis af Bandaríkjunum á leið í kosningar þar sem stuðningur innlendra gyðinga virðist geta ráðið úrslitum. Og síonistar ráða miklu í þeim samtökum. Frambjóðendur Demókrata halda nú innihaldslitlar ræður um frelsi og þjóðarást meðan frambjóðandi Repúblíkana níðir andstæðinginn niður en talar að venju mest um sjálfan sig af mikilli aðdáun. Alþjóðasamfélagið er klofið; almenningur virðist í auknum mæli átta sig á því að það verður að stöðva fjöldamorðin sem hafa nú staðið yfir á ellefta mánuð. En stjórnvöld margra vestrænna ríkja virðast fylgja síonistum í blindni af ástæðum sem erfitt er að skilja, þar sem þeir haga sér nú á svipaðan hátt og þeirra gömlu kvalarar gerðu. Aðeins fáeinar vestrænar þjóðir hafa viðurkennt Palestínu sem ríki og erum við sem betur fer í þeim hópi. Ríki standi saman Mig langar að koma á framfæri hugmynd sem er kannski ekki ný af nálinni. Ef arabalöndin gætu staðið saman. Einnig þau lönd sem hafa viðkennt Palestínu. Þau eru alls 146 í heimi hér. Ef arabalöndin og hluti þessara landa, kannski flest, þau sem viðurkennt hafa Palestínu, gætu nú komið sér saman um einn hlut til að stöðva morðæðið: Að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael. Og dugi það ekki til, komi hótun um að segja Ísrael stríð á hendur nema þeir hætti sínum árásum. Ef slíkt gerðist færu kannski að renna tvær grímur á hina sannkristnu Kana. Mér segir svo hugur að ef tugir ríkja myndu stíga þetta skref gæti það haft þau áhrif að þeir myndu loks beita síonísku morðingjana þeirri hörku sem þarf. Því þeir hafa ekki beitt þá neinum þrýstingi. Allan tímann hafa þeir aðeins farið með þuluna um að Ísrael hafi rétt til að verja sig og lýst yfir þungum áhyggjum af mannfalli almennings og hvatt morðingjana til að vanda sig meira, minnka mannfallið, drepa færri börn, konur, gamalmenni. Og svo hafa þeir sent þeim nýjustu drápstólin fyrir milljarða dollara. Kaninn er sem sagt meðsekur í þjóðarmorðinu. Það er öllum ljóst sem vilja. Ísrael burt úr Palestínu Nú þykjast þeir vera með samkomulag sem aðeins Hamas eigi eftir að samþykkja. Það er uppsuða á gömlum samningi sem kom frá Biden í vor. Og liðleskjan Blinken er líklega í 9. árangurlausu ferðinni til Mið-austurlanda til að fara með gömlu þulurnar og hafa annars „miklar áhyggjur af föllnum“, að sjálfsögðu. Málið virðist standa þannig núna að síonistar vilji ekki yfirgefa Gazasvæðið að þjóðarmorðinu stöðvuðu sem er auðvitað eini samningurinn sem Hamas getur samþykkt eða Palestínumenn yfirleitt. Allir vita að það verður enginn friður í Landinu helga fyrr en Palestínumenn fá sitt sjálfstæða ríki og áratuga kúgun og aðskilnaðarstefnu Ísraelsmanna lýkur. Nú verður þetta að gerast. Þetta vita meira að segja bandarískir demókratar og hafa haldið á lofti. Þar er e-ð mikið að í veröldinni Þegar glæpadómstóllinn í Haag segir að verið sé að fremja þjóðarmorð í Palestínu og í framhaldinu tekur bandaríska þingið stríðsglæpamanninum Netanjahú með standandi lófataki þá er eitthvað mikið að í veröldinni. Ef tugir þjóða slitu sambandi við Ísrael og hótuðu þeim stríði ef þeir hætti ekki drápum á almenningi, gæti hugsast að mesta morðæðið færi að renna af síonistum. Því ég efast um að Bandaríkin hefðu áhuga á að verja Ísrael gegn hugsanlegri stríðsyfirlýsingu svo margra ríkja, þrátt fyrir allan sinn herafla. Nú þurfa þau lönd sem styðja glæpadómstólinn og rétt Palestínu að sameinast um refsiaðgerðir. Styrkur USA er augljóslega of mikill fyrir t.d. Íran og Líbanon eða Húta í Jemen. En ef fleiri ríki taka sig saman er hugsanlegt að bandarísk stjórnvöld hætti skilyrðislausum stuðningi sínum við ísraelska morðæðið. Við þá sem þykir þetta fáránleg og óraunhæf tillaga vil ég segja að þetta er örþrifaráð og tími þeirra er löngu runninn upp. Höfundur er tónlistarmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ingólfur Steinsson Átök í Ísrael og Palestínu Mest lesið Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Skoðun Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Sjá meira
Síonistar ætla ekki að hætta fjöldamorðum sínum á Palestínumönnum. Þeir eru studdir til þessa morðæðis af Bandaríkjunum á leið í kosningar þar sem stuðningur innlendra gyðinga virðist geta ráðið úrslitum. Og síonistar ráða miklu í þeim samtökum. Frambjóðendur Demókrata halda nú innihaldslitlar ræður um frelsi og þjóðarást meðan frambjóðandi Repúblíkana níðir andstæðinginn niður en talar að venju mest um sjálfan sig af mikilli aðdáun. Alþjóðasamfélagið er klofið; almenningur virðist í auknum mæli átta sig á því að það verður að stöðva fjöldamorðin sem hafa nú staðið yfir á ellefta mánuð. En stjórnvöld margra vestrænna ríkja virðast fylgja síonistum í blindni af ástæðum sem erfitt er að skilja, þar sem þeir haga sér nú á svipaðan hátt og þeirra gömlu kvalarar gerðu. Aðeins fáeinar vestrænar þjóðir hafa viðurkennt Palestínu sem ríki og erum við sem betur fer í þeim hópi. Ríki standi saman Mig langar að koma á framfæri hugmynd sem er kannski ekki ný af nálinni. Ef arabalöndin gætu staðið saman. Einnig þau lönd sem hafa viðkennt Palestínu. Þau eru alls 146 í heimi hér. Ef arabalöndin og hluti þessara landa, kannski flest, þau sem viðurkennt hafa Palestínu, gætu nú komið sér saman um einn hlut til að stöðva morðæðið: Að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael. Og dugi það ekki til, komi hótun um að segja Ísrael stríð á hendur nema þeir hætti sínum árásum. Ef slíkt gerðist færu kannski að renna tvær grímur á hina sannkristnu Kana. Mér segir svo hugur að ef tugir ríkja myndu stíga þetta skref gæti það haft þau áhrif að þeir myndu loks beita síonísku morðingjana þeirri hörku sem þarf. Því þeir hafa ekki beitt þá neinum þrýstingi. Allan tímann hafa þeir aðeins farið með þuluna um að Ísrael hafi rétt til að verja sig og lýst yfir þungum áhyggjum af mannfalli almennings og hvatt morðingjana til að vanda sig meira, minnka mannfallið, drepa færri börn, konur, gamalmenni. Og svo hafa þeir sent þeim nýjustu drápstólin fyrir milljarða dollara. Kaninn er sem sagt meðsekur í þjóðarmorðinu. Það er öllum ljóst sem vilja. Ísrael burt úr Palestínu Nú þykjast þeir vera með samkomulag sem aðeins Hamas eigi eftir að samþykkja. Það er uppsuða á gömlum samningi sem kom frá Biden í vor. Og liðleskjan Blinken er líklega í 9. árangurlausu ferðinni til Mið-austurlanda til að fara með gömlu þulurnar og hafa annars „miklar áhyggjur af föllnum“, að sjálfsögðu. Málið virðist standa þannig núna að síonistar vilji ekki yfirgefa Gazasvæðið að þjóðarmorðinu stöðvuðu sem er auðvitað eini samningurinn sem Hamas getur samþykkt eða Palestínumenn yfirleitt. Allir vita að það verður enginn friður í Landinu helga fyrr en Palestínumenn fá sitt sjálfstæða ríki og áratuga kúgun og aðskilnaðarstefnu Ísraelsmanna lýkur. Nú verður þetta að gerast. Þetta vita meira að segja bandarískir demókratar og hafa haldið á lofti. Þar er e-ð mikið að í veröldinni Þegar glæpadómstóllinn í Haag segir að verið sé að fremja þjóðarmorð í Palestínu og í framhaldinu tekur bandaríska þingið stríðsglæpamanninum Netanjahú með standandi lófataki þá er eitthvað mikið að í veröldinni. Ef tugir þjóða slitu sambandi við Ísrael og hótuðu þeim stríði ef þeir hætti ekki drápum á almenningi, gæti hugsast að mesta morðæðið færi að renna af síonistum. Því ég efast um að Bandaríkin hefðu áhuga á að verja Ísrael gegn hugsanlegri stríðsyfirlýsingu svo margra ríkja, þrátt fyrir allan sinn herafla. Nú þurfa þau lönd sem styðja glæpadómstólinn og rétt Palestínu að sameinast um refsiaðgerðir. Styrkur USA er augljóslega of mikill fyrir t.d. Íran og Líbanon eða Húta í Jemen. En ef fleiri ríki taka sig saman er hugsanlegt að bandarísk stjórnvöld hætti skilyrðislausum stuðningi sínum við ísraelska morðæðið. Við þá sem þykir þetta fáránleg og óraunhæf tillaga vil ég segja að þetta er örþrifaráð og tími þeirra er löngu runninn upp. Höfundur er tónlistarmaður.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar