„Drifkraftur að óöryggi og óvissu“ Hjálmtýr Heiðdal skrifar 24. júní 2025 11:31 Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra sagði í viðtali um árás Ísraels á Íran á Rás 2. 20. júní. sl. „að Íran er helsti drifkrafturinn að óöryggi og óvissu á svæðinu“. Það er sannleikur í þessum orðum hennar – en ekki sá sem hún ætlar okkur að meðtaka. Sannleikurinn er nefnilega sá að það eru ekki Norðurlöndin eða Evrópa sem Íran ógnar og gerir óörugg og óviss, líkt og ÞGK sagði í viðtali á visir.is 22. 6. sl. – heldur eru það fyrst og fremst Ísrael og Bandaríkin sem telja Íran vera ógn við sig og sín áform. Glæpur Írans er ekki möguleg framleiðsla kjarnorkuvopna. Það er andstaða Írana við glæpaverk Ísraels og stuðningur þeirra við Palestínumenn. Þess vegna er ráðist gegn landinu. Yfirvarpið er auðvitað eins og þegar ráðist var á Írak; Saddam var einnig sakaður um framleiðslu gereyðingavopna. Þá var útvarpað þeirri lygi að Írak ógnaði heimsbyggðinni. Saddam studdi einnig Palestínumenn og ógnaði þar með Ísrael – og fékk að gjalda fyrir það með lífi sínu. Saddam kúgaði Íraka en hann átti engin gereyðingavopn. Klerkastjórnin í Íran brýtur gegn mannréttindum Írana en stjórnin ógnar ekki heimsbyggðinni. Stjórn Írans ógnar öryggi Ísraels og stefnu Bandaríkjanna. Í vitnisburði sínum fyrir þingnefnd í mars sl. sagði Tulsi Gabbard yfirmaður Bandarísku leyniþjónustunnar „að Íran sé ekki að smíða kjarnorkuvopn og að æðsti leiðtoginn Khamenei hafi ekki heimilað kjarnorkuvopnaáætlunina sem hann stöðvaði árið 2003“. Að mati sérfræðinga Alþjóðakjarnorkumálastofnunarinnar er úranið sem Íranir hafa auðgað ekki nothæft til kjarnorkuvopnaframleiðslu og það tæki marga mánuði að undirbúa og smíða kjarnorkuvopn ef Íranir ætluðu að gera það. Rafael Grossi, yfirmaður stofnunarinnar, segir að engar vísbendingar séu til þess að Íran sé að smíða kjarnorkusprengju. Bandaríkin bera ábyrgð Til þess að málið sé skoðað í samhengi verður að minnast þess að það var Trump sem sagði Bandaríkin frá þeim samningi sem þau ásamt Bretlandi, Rússlandi, Kína, Þýskalandi og Frakklandi gerðu við Íran árið 2015 um þróun kjarnorkuiðnaðar landsins. Og til þess að skilja hver þáttur og ábyrgð Bandaríkjanna er mikil í þessi máli öllu er rétt að minna að kjarnorkuþróun Íran hófst á tímum Mohammad Reza Pahlavi Íranskeisara með fulltingi Bandaríkjanna. Enda var keisarinn bandamaður BNA og kúgaði þjóð sína grimmt eftir að Bandaríkin og Bretland komu honum til valda þegar CIA og MI6 steyptu lýðræðislega kjörinni stjórnMohammad Mosaddegh árið 1953. Uppeldisstöð andspyrnunnar ÞKG sagði ennfremur: „Við skulum hafa það í huga að þótt að samkvæmt alþjóðalögum eru þessar árásir Ísraels [á Íran] ólögmætar, það var ekkert sem gaf til kynna að Íran væri að ráðast á Ísrael“ Þetta er rétt hjá Þorgerði - Íran hefur aldrei ráðist á Ísrael. Íran hefur eingöngu svarað ólöglegum árásum Ísraels. Og ÞKG kemur sjálf með skýringu hvers vegna Íran ógnar Ísrael: „Þeir hafa verið ákveðin uppeldisstöð bæði fyrir Hamas og Hezbollah og Húta í Jemen ...“ Hverskonar hreyfingar eru það sem Íran styður? Það eru andspyrnuhreyfingar gegn yfirgangi og árásum Ísraels. Þær ógna öryggi Ísraels, landsins sem hefur ítrekað ráðist gegn nágrannalöndum sínum og rænt landi og drepið fólk. Hezbollah hreyfingin var stofnuð eftir innrás Ísraels í Líbanon 1982. Þá drap Ísraelsher tugþúsundir Líbana og ollu gífurlegu eignatjóni. Hamas var stofnað 1987 eftir fjörtíu ára kúgun síonistastjórna Ísraels gegn Palestínumönnum. Hútar eru andspyrnuhreyfing í Yemen sem hefur stutt Palestínumenn með aðgerðum sínum gegn skipaflutningum sem gagnast Ísrael – og ógnar því Ísrael. Það ber allt að sama brunni, hreyfingar sem Íran styður eru andstöðuhreyfingar gegn Ísrael og ógnin sem Þorgerður Katrín segir Íran vera við heimsbyggðina er ógnin gegn Ísrael – árásaraðilanum. Trump ræddi árangur sprengjuárásanna á Íran við blaðamenn um borð í flugvél forsetaembættisins Air Force One þ. 22. 6. og sagði: „við höfum komist langt í að útrýma þessari hræðilegu ógn við Ísrael.“ Það þarf ekki frekar vitnanna við, ógnin er gegn Ísrael – ógnvaldi svæðisins. Stjórnvöld Bandaríkjanna, sem fyrirskipuðu árásir bandarískra sprengjuflugvéla á kjarnorkuver í Íran, hafa ekki neina áætlun um hvað gerist næst í Íran, frekar en þeir höfðu í Afganistan, Írak, Líbýu eða Sýrlandi eftir árásir á þau lönd. Eina markmiðið er að verja Ísrael, útvörð heimsvaldastefnu BNA. Biden fyrrverandi forseti Bandaríkjanna sagði 1986 og endurtók nýlega: „ef Ísrael væri ekki til þá þyrftum við að búa það til.“ Þjóðarmorðið heldur áfram Þjóðarmorð Ísraels gegn Palestínumönnum heldur áfram með stuðningi Vesturveldanna. Árásin á Íran, byggð á lygum, er liður í því að skapa Ísrael sterkari stöðu til að ganga æ harðar fram og á endanum að yfirtaka alla Palestínu eftir dráp á hundruðum þúsunda frumbyggja landsins. Það er óþolandi að Þorgerður Katrín utanríkisráðherra Íslands segi óöryggi Ísraels og Bandaríkjanna vera okkar óöryggi. Með málflutningi sínum gengur hún erinda ríkjanna sem bera ábyrgð á óvissuni og óörygginu auk þjóðarmorðsins í Mið-Austurlöndum. Höfundur er formaður Félagsins Ísland - Palestína Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjálmtýr Heiðdal Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Sjá meira
Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra sagði í viðtali um árás Ísraels á Íran á Rás 2. 20. júní. sl. „að Íran er helsti drifkrafturinn að óöryggi og óvissu á svæðinu“. Það er sannleikur í þessum orðum hennar – en ekki sá sem hún ætlar okkur að meðtaka. Sannleikurinn er nefnilega sá að það eru ekki Norðurlöndin eða Evrópa sem Íran ógnar og gerir óörugg og óviss, líkt og ÞGK sagði í viðtali á visir.is 22. 6. sl. – heldur eru það fyrst og fremst Ísrael og Bandaríkin sem telja Íran vera ógn við sig og sín áform. Glæpur Írans er ekki möguleg framleiðsla kjarnorkuvopna. Það er andstaða Írana við glæpaverk Ísraels og stuðningur þeirra við Palestínumenn. Þess vegna er ráðist gegn landinu. Yfirvarpið er auðvitað eins og þegar ráðist var á Írak; Saddam var einnig sakaður um framleiðslu gereyðingavopna. Þá var útvarpað þeirri lygi að Írak ógnaði heimsbyggðinni. Saddam studdi einnig Palestínumenn og ógnaði þar með Ísrael – og fékk að gjalda fyrir það með lífi sínu. Saddam kúgaði Íraka en hann átti engin gereyðingavopn. Klerkastjórnin í Íran brýtur gegn mannréttindum Írana en stjórnin ógnar ekki heimsbyggðinni. Stjórn Írans ógnar öryggi Ísraels og stefnu Bandaríkjanna. Í vitnisburði sínum fyrir þingnefnd í mars sl. sagði Tulsi Gabbard yfirmaður Bandarísku leyniþjónustunnar „að Íran sé ekki að smíða kjarnorkuvopn og að æðsti leiðtoginn Khamenei hafi ekki heimilað kjarnorkuvopnaáætlunina sem hann stöðvaði árið 2003“. Að mati sérfræðinga Alþjóðakjarnorkumálastofnunarinnar er úranið sem Íranir hafa auðgað ekki nothæft til kjarnorkuvopnaframleiðslu og það tæki marga mánuði að undirbúa og smíða kjarnorkuvopn ef Íranir ætluðu að gera það. Rafael Grossi, yfirmaður stofnunarinnar, segir að engar vísbendingar séu til þess að Íran sé að smíða kjarnorkusprengju. Bandaríkin bera ábyrgð Til þess að málið sé skoðað í samhengi verður að minnast þess að það var Trump sem sagði Bandaríkin frá þeim samningi sem þau ásamt Bretlandi, Rússlandi, Kína, Þýskalandi og Frakklandi gerðu við Íran árið 2015 um þróun kjarnorkuiðnaðar landsins. Og til þess að skilja hver þáttur og ábyrgð Bandaríkjanna er mikil í þessi máli öllu er rétt að minna að kjarnorkuþróun Íran hófst á tímum Mohammad Reza Pahlavi Íranskeisara með fulltingi Bandaríkjanna. Enda var keisarinn bandamaður BNA og kúgaði þjóð sína grimmt eftir að Bandaríkin og Bretland komu honum til valda þegar CIA og MI6 steyptu lýðræðislega kjörinni stjórnMohammad Mosaddegh árið 1953. Uppeldisstöð andspyrnunnar ÞKG sagði ennfremur: „Við skulum hafa það í huga að þótt að samkvæmt alþjóðalögum eru þessar árásir Ísraels [á Íran] ólögmætar, það var ekkert sem gaf til kynna að Íran væri að ráðast á Ísrael“ Þetta er rétt hjá Þorgerði - Íran hefur aldrei ráðist á Ísrael. Íran hefur eingöngu svarað ólöglegum árásum Ísraels. Og ÞKG kemur sjálf með skýringu hvers vegna Íran ógnar Ísrael: „Þeir hafa verið ákveðin uppeldisstöð bæði fyrir Hamas og Hezbollah og Húta í Jemen ...“ Hverskonar hreyfingar eru það sem Íran styður? Það eru andspyrnuhreyfingar gegn yfirgangi og árásum Ísraels. Þær ógna öryggi Ísraels, landsins sem hefur ítrekað ráðist gegn nágrannalöndum sínum og rænt landi og drepið fólk. Hezbollah hreyfingin var stofnuð eftir innrás Ísraels í Líbanon 1982. Þá drap Ísraelsher tugþúsundir Líbana og ollu gífurlegu eignatjóni. Hamas var stofnað 1987 eftir fjörtíu ára kúgun síonistastjórna Ísraels gegn Palestínumönnum. Hútar eru andspyrnuhreyfing í Yemen sem hefur stutt Palestínumenn með aðgerðum sínum gegn skipaflutningum sem gagnast Ísrael – og ógnar því Ísrael. Það ber allt að sama brunni, hreyfingar sem Íran styður eru andstöðuhreyfingar gegn Ísrael og ógnin sem Þorgerður Katrín segir Íran vera við heimsbyggðina er ógnin gegn Ísrael – árásaraðilanum. Trump ræddi árangur sprengjuárásanna á Íran við blaðamenn um borð í flugvél forsetaembættisins Air Force One þ. 22. 6. og sagði: „við höfum komist langt í að útrýma þessari hræðilegu ógn við Ísrael.“ Það þarf ekki frekar vitnanna við, ógnin er gegn Ísrael – ógnvaldi svæðisins. Stjórnvöld Bandaríkjanna, sem fyrirskipuðu árásir bandarískra sprengjuflugvéla á kjarnorkuver í Íran, hafa ekki neina áætlun um hvað gerist næst í Íran, frekar en þeir höfðu í Afganistan, Írak, Líbýu eða Sýrlandi eftir árásir á þau lönd. Eina markmiðið er að verja Ísrael, útvörð heimsvaldastefnu BNA. Biden fyrrverandi forseti Bandaríkjanna sagði 1986 og endurtók nýlega: „ef Ísrael væri ekki til þá þyrftum við að búa það til.“ Þjóðarmorðið heldur áfram Þjóðarmorð Ísraels gegn Palestínumönnum heldur áfram með stuðningi Vesturveldanna. Árásin á Íran, byggð á lygum, er liður í því að skapa Ísrael sterkari stöðu til að ganga æ harðar fram og á endanum að yfirtaka alla Palestínu eftir dráp á hundruðum þúsunda frumbyggja landsins. Það er óþolandi að Þorgerður Katrín utanríkisráðherra Íslands segi óöryggi Ísraels og Bandaríkjanna vera okkar óöryggi. Með málflutningi sínum gengur hún erinda ríkjanna sem bera ábyrgð á óvissuni og óörygginu auk þjóðarmorðsins í Mið-Austurlöndum. Höfundur er formaður Félagsins Ísland - Palestína
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar