Öxlum ábyrgð og segjum satt Pétur Marteinsson skrifar 17. janúar 2026 10:31 Ég hef í prófkjörsbaráttunni gert takmarkað traust borgarbúa til borgarstjórnar að umræðuefni og það er ein ástæða þess að ég gef kost á mér í oddvitasæti Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Ég tel einfaldlega að hægt sé að gera mun betur og að borgarbúar verðskuldi að geta treyst borgarfulltrúum sínum. En hvernig ávinnur maður sér slíkt traust? Ég tel að kjörnir fulltrúar ávinni sér traust með því að tala skýrt, með því að styðja ötullega við þau tækifæri sem borgarbúar sjá í sínu borgarumhverfi og afneita ekki þeim vandamálum sem þeir upplifa í sínu daglega lífi. Borgarbúar þurfa að þekkja sína kjörnu fulltrúa og vita að þeir standi með þeim. Tölum skýrt Sem oddviti Samfylkingarinnar vil ég tala skýrt um mál sem stuðla að jöfnuði og jafnrétti, ríkri fjölmenningu og þróun borgarinnar í átt að bættri lýðheilsu og samveru fólks. Ég tel að við, fulltrúar Samfylkingarinnar, getum gert betur í að tala gegn sjónarmiðum ójöfnuðar og sundrungar sem í síauknum mæli er haldið á lofti af væng stjórnmálanna lengst til hægri. Þessi sömu öfl hafa í borgarstjórnartíð Samfylkingarinnar háð stífa baráttu gegn Reykjavíkurborg og reynt að telja okkur trú um að borgin okkar sé slæm, illa rekin og hættuleg. Ekkert er fjær sanni. Reykjavík er stórkostleg borg með óendanlega möguleika til að verða enn betri. Þó að vissulega megi alltaf gera betur er borgin að mörgu leyti vel rekið sveitarfélag og er líklega ein öruggasta höfuðborg heims. Ég mun tala skýrt um þetta – ég mun tala borgina okkar upp. Það breytir því ekki að hér eru vandamál sem þarf að leysa. Tökumst á við vandann Það grefur undan trausti þegar upplifun foreldra leikskólabarna er sú að ekki sé hlustað og ekki sé tekið fast á málum. Þessir foreldrar þurfa heldur ekki á því að halda að þeim sé ítrekað lofað töfralausnum handan við hornið sem síðan bregðast. Þau þurfa að finna að kjörnir fulltrúar þeirra séu með þeim í þessu verkefni, sjái vandann og hafi áhuga á að leysa hann til framtíðar. Það grefur undan trausti að ekkert sé gert í vanda þeirra sem sitja allt að klukkutíma í bíl á leið til vinnu og annan klukkutíma til að komast heim. Það þarf að horfast í augu við þau mistök sem hafa verið gerð í skipulagi borgarinnar og finna raunhæfar samgöngulausnir til skemmri tíma en einnig að hafa langtímasýn á borgarskipulag sem kemur í veg fyrir þennan vanda. Það grefur líka undan trausti að afneita ábyrgð á öðrum mistökum sem hafa verið gerð í borgarskipulagi, svo sem við „græna gímaldið“. Öxlum ábyrgð og gerum betur. Þjónum borgarbúum Borgarbúar vilja þekkja sína kjörnu fulltrúa og finna að þeir standi með íbúum og borginni, að þeir axli ábyrgð, segi satt og hafi skýra, jákvæða og lausnamiðaða sýn um framhaldið. Ég býð mig fram í það verkefni að þjóna borginni og íbúum hennar á þennan hátt. Höfundur er rekstrarstjóri og frambjóðandi í 1. sæti á lista Samfylkingar fyrir borgarstjórnarkosningar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Pétur Marteinsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Ég hef í prófkjörsbaráttunni gert takmarkað traust borgarbúa til borgarstjórnar að umræðuefni og það er ein ástæða þess að ég gef kost á mér í oddvitasæti Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Ég tel einfaldlega að hægt sé að gera mun betur og að borgarbúar verðskuldi að geta treyst borgarfulltrúum sínum. En hvernig ávinnur maður sér slíkt traust? Ég tel að kjörnir fulltrúar ávinni sér traust með því að tala skýrt, með því að styðja ötullega við þau tækifæri sem borgarbúar sjá í sínu borgarumhverfi og afneita ekki þeim vandamálum sem þeir upplifa í sínu daglega lífi. Borgarbúar þurfa að þekkja sína kjörnu fulltrúa og vita að þeir standi með þeim. Tölum skýrt Sem oddviti Samfylkingarinnar vil ég tala skýrt um mál sem stuðla að jöfnuði og jafnrétti, ríkri fjölmenningu og þróun borgarinnar í átt að bættri lýðheilsu og samveru fólks. Ég tel að við, fulltrúar Samfylkingarinnar, getum gert betur í að tala gegn sjónarmiðum ójöfnuðar og sundrungar sem í síauknum mæli er haldið á lofti af væng stjórnmálanna lengst til hægri. Þessi sömu öfl hafa í borgarstjórnartíð Samfylkingarinnar háð stífa baráttu gegn Reykjavíkurborg og reynt að telja okkur trú um að borgin okkar sé slæm, illa rekin og hættuleg. Ekkert er fjær sanni. Reykjavík er stórkostleg borg með óendanlega möguleika til að verða enn betri. Þó að vissulega megi alltaf gera betur er borgin að mörgu leyti vel rekið sveitarfélag og er líklega ein öruggasta höfuðborg heims. Ég mun tala skýrt um þetta – ég mun tala borgina okkar upp. Það breytir því ekki að hér eru vandamál sem þarf að leysa. Tökumst á við vandann Það grefur undan trausti þegar upplifun foreldra leikskólabarna er sú að ekki sé hlustað og ekki sé tekið fast á málum. Þessir foreldrar þurfa heldur ekki á því að halda að þeim sé ítrekað lofað töfralausnum handan við hornið sem síðan bregðast. Þau þurfa að finna að kjörnir fulltrúar þeirra séu með þeim í þessu verkefni, sjái vandann og hafi áhuga á að leysa hann til framtíðar. Það grefur undan trausti að ekkert sé gert í vanda þeirra sem sitja allt að klukkutíma í bíl á leið til vinnu og annan klukkutíma til að komast heim. Það þarf að horfast í augu við þau mistök sem hafa verið gerð í skipulagi borgarinnar og finna raunhæfar samgöngulausnir til skemmri tíma en einnig að hafa langtímasýn á borgarskipulag sem kemur í veg fyrir þennan vanda. Það grefur líka undan trausti að afneita ábyrgð á öðrum mistökum sem hafa verið gerð í borgarskipulagi, svo sem við „græna gímaldið“. Öxlum ábyrgð og gerum betur. Þjónum borgarbúum Borgarbúar vilja þekkja sína kjörnu fulltrúa og finna að þeir standi með íbúum og borginni, að þeir axli ábyrgð, segi satt og hafi skýra, jákvæða og lausnamiðaða sýn um framhaldið. Ég býð mig fram í það verkefni að þjóna borginni og íbúum hennar á þennan hátt. Höfundur er rekstrarstjóri og frambjóðandi í 1. sæti á lista Samfylkingar fyrir borgarstjórnarkosningar í Reykjavík.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar