Hvers vegna gera þau það ekki fyrst sjálf? Tómas Ragnarz skrifar 18. febrúar 2026 14:31 Reykjavíkurborg skorar á fyrirtæki að hvetja starfsfólk sitt til að vinna fjarvinnu. Þetta las ég á netinu fyrir nokkrum dögum og fannst þetta eitthvað skrýtið og þarna fer ekki saman hljóð og mynd. Með því að Reykjavikurborg og ríkið taki skrefið alla leið ( í stað þess að tala um þetta á fjögurra ára fresti rétt fyrir kostningar ) og bjóði fólki upp á meiri sveigjanleika við að vinna nálægt sínu nærumhverfi, þeim til þæginda og þannig laðað til sín sjálfkrafa hæfileikaríkara fólk til vinnu og veita því meiri ánægju í starfi. Það er með ólíkindum hvað stofnanir og fulltrúar þeirra eru góðir í að ráðleggja okkur almúganum sem kaus þessa sömu aðila til starfa. Þetta fólk telur sig eiga að hafa vit fyrir okkur hinum, til að gera hitt og þetta þegar eitthvað hefur klúðrast í þeirra eigin skipulagi. Það er með ólíkindum hvað þau eru dugleg og samviskusöm við að segja og kenna okkur hinum hverning allt er best og hafa vit fyrir okkur en fara svo núll eftir því sjálf. Hvers vegna bjóða stofnanir og aðrir ekki upp á vinnuaðstöðu nær þar sem fólk býr og vill vera. Þannig má auka lífsgæði fólks og fjölskyldna til muna, minnka álag á gatnakerfið, draga úr mengun, spara fjármuni fólks við kaup á orku á farartæki sín og lækkar kílómetragjaldið sem fjölskyldan eða fyrirtækið þarf að greiða. Vinnuaðstaða í nærumhverfi eykur líkur á því að stofnanir og fyrirtæki nái að ráða til sín fólk sem metur hvað boðið er upp á mikinn sveigjanleika, fyrir miku lægri kostnað en kostar að hafa þá á þeim föstu starfstöðum sem þeir hafa til umráða í dag. Það eru margar ransóknir sem sýna fram á að fólk velur sveigjanleika og aukin lífsgæði umfram peninga eða hærri laun þegar það er beðið um að velja. Fólk vill lífsgæði umfram einhverja 100 kalla og vill frekar eyða tíma sínum á skynsamari hátt eins og með fjölskyldu sinni, frekar en að ferðast til og frá vinnu í yfir 30 klukkutíma á mánuði, ef miðað er við til dæmis Hafnarfjörð og Kópavog og niður í miðbæ Reykjavíkur eða Borgartún. Fólki hefur núll áhuga á að eyða stórum hluta af degi sinum að keyra í og úr vinnu, það lítur EKKI á það sem Bónus það lítur á það sem leiðindi í alla staði. Nú þegar eru til lausnir út um allt höfuðborgarsvæðið og einnig á landsbyggðinni sem stendur öllum til boða. Öllum sem vilja auka lífsgæði sín, fara betur með umhverfið sitt, Njóta hvers dags til hins ítrasta og eins og það vill og telur best fyrir sig. Einnig er þessi leið ódýrari í ALLA staði en það húsnæði sem ríkið og borg er að borga fyrir hvern starfsmann í dag og er munurinn allt að 30-40%. Það væri ekki verra fyrir okkur skattgreiðendur ef stjórnendur myndu hugsa svona fyrir okkur og til okkar sem greiða skatta í þessu landi og fara aðeins betur með þá peninga sem við eigum en ekki þau. Kallast að fara betur með almannafé. Höfundur er forstjóri og skattgreiðandi með áhuga á heilbrigðum lífsstíl og umhverfi sínu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Fjarvinna Mest lesið Er Ísland orðið of dýrt fyrir venjulegt líf? Valerio Gargiulo Skoðun ESB fyrir elítuna – eða almenning í landinu? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hvert er virði hins ómetanlega? - Listir varðveita mennskuna. Anna Rún Tryggvadóttir Skoðun Þarf Ísland að vera dýrasta land í heimi? Þórður Snær Júlíusson Skoðun Að skrúfa í sundur flugvél á flugi Eggert Sigurbergsson Skoðun Hér kemur staðreynd: það er ekki til neinn Evrópuher Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Auðvaldið, popúlismi, hestaskeifan & ESB Kristján Reykjalín Vigfússon Skoðun Nágrannakærleikur í arkitektúr samanber náungakærleikur Halldóra Arnardóttir Skoðun Kosningaþynnkan: Gervigreind er svarið við hækkandi álögum Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun Að skapa heilrænt samfélag einstaklinga frá mörgum löndum jarðar Matthildur Björnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar þögn laganna verður að banni Bergur Hauksson skrifar Skoðun Ljósmyndin á öld lögvakans Kristján Loftsson skrifar Skoðun Af hverju heldur Gigtarfélagið fjölskylduhátíð? Stefán Magnússon skrifar Skoðun Er Ísland orðið of dýrt fyrir venjulegt líf? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kosningaþynnkan: Gervigreind er svarið við hækkandi álögum Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun ESB fyrir elítuna – eða almenning í landinu? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Hvert er virði hins ómetanlega? - Listir varðveita mennskuna. Anna Rún Tryggvadóttir skrifar Skoðun Að skapa heilrænt samfélag einstaklinga frá mörgum löndum jarðar Matthildur Björnsdóttir skrifar Skoðun Að skrúfa í sundur flugvél á flugi Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Auðvaldið, popúlismi, hestaskeifan & ESB Kristján Reykjalín Vigfússon skrifar Skoðun Þarf Ísland að vera dýrasta land í heimi? Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hér kemur staðreynd: það er ekki til neinn Evrópuher Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Nágrannakærleikur í arkitektúr samanber náungakærleikur Halldóra Arnardóttir skrifar Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum: ESB sem drifkraftur lausna Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Að kjósa tækifæri, eða hafna því Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun ESB-Pakkinn Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gat þess ekki að við myndum borga brúsann Hjörtur J. Guðmundsson. skrifar Skoðun Friður á Segulfirði Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Vindorkan – ný fjármálabóla í ríkjum ESB? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Skipulag, ábyrgð og meirihlutamyndun Marta Rut Ólafsdóttir,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Enginn kaus Bjarna eða Brynjar Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hvað myndir þú gera við auka milljón á ári? Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Galin skattheimta ríkisstjórnarinnar Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Fyrst upplýsingar og stöðugleiki, svo má kjósa Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Króatar og ávextir ESB-aðildar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Þegar hlutverkin deyja og sjálfið vaknar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Dagur og Diljá - dómur er fallinn Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Styrkur í fjárfestingu í sjávarútvegi Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum er ekki háð Evrópusambandsaðild Haraldur Ólafsson skrifar Sjá meira
Reykjavíkurborg skorar á fyrirtæki að hvetja starfsfólk sitt til að vinna fjarvinnu. Þetta las ég á netinu fyrir nokkrum dögum og fannst þetta eitthvað skrýtið og þarna fer ekki saman hljóð og mynd. Með því að Reykjavikurborg og ríkið taki skrefið alla leið ( í stað þess að tala um þetta á fjögurra ára fresti rétt fyrir kostningar ) og bjóði fólki upp á meiri sveigjanleika við að vinna nálægt sínu nærumhverfi, þeim til þæginda og þannig laðað til sín sjálfkrafa hæfileikaríkara fólk til vinnu og veita því meiri ánægju í starfi. Það er með ólíkindum hvað stofnanir og fulltrúar þeirra eru góðir í að ráðleggja okkur almúganum sem kaus þessa sömu aðila til starfa. Þetta fólk telur sig eiga að hafa vit fyrir okkur hinum, til að gera hitt og þetta þegar eitthvað hefur klúðrast í þeirra eigin skipulagi. Það er með ólíkindum hvað þau eru dugleg og samviskusöm við að segja og kenna okkur hinum hverning allt er best og hafa vit fyrir okkur en fara svo núll eftir því sjálf. Hvers vegna bjóða stofnanir og aðrir ekki upp á vinnuaðstöðu nær þar sem fólk býr og vill vera. Þannig má auka lífsgæði fólks og fjölskyldna til muna, minnka álag á gatnakerfið, draga úr mengun, spara fjármuni fólks við kaup á orku á farartæki sín og lækkar kílómetragjaldið sem fjölskyldan eða fyrirtækið þarf að greiða. Vinnuaðstaða í nærumhverfi eykur líkur á því að stofnanir og fyrirtæki nái að ráða til sín fólk sem metur hvað boðið er upp á mikinn sveigjanleika, fyrir miku lægri kostnað en kostar að hafa þá á þeim föstu starfstöðum sem þeir hafa til umráða í dag. Það eru margar ransóknir sem sýna fram á að fólk velur sveigjanleika og aukin lífsgæði umfram peninga eða hærri laun þegar það er beðið um að velja. Fólk vill lífsgæði umfram einhverja 100 kalla og vill frekar eyða tíma sínum á skynsamari hátt eins og með fjölskyldu sinni, frekar en að ferðast til og frá vinnu í yfir 30 klukkutíma á mánuði, ef miðað er við til dæmis Hafnarfjörð og Kópavog og niður í miðbæ Reykjavíkur eða Borgartún. Fólki hefur núll áhuga á að eyða stórum hluta af degi sinum að keyra í og úr vinnu, það lítur EKKI á það sem Bónus það lítur á það sem leiðindi í alla staði. Nú þegar eru til lausnir út um allt höfuðborgarsvæðið og einnig á landsbyggðinni sem stendur öllum til boða. Öllum sem vilja auka lífsgæði sín, fara betur með umhverfið sitt, Njóta hvers dags til hins ítrasta og eins og það vill og telur best fyrir sig. Einnig er þessi leið ódýrari í ALLA staði en það húsnæði sem ríkið og borg er að borga fyrir hvern starfsmann í dag og er munurinn allt að 30-40%. Það væri ekki verra fyrir okkur skattgreiðendur ef stjórnendur myndu hugsa svona fyrir okkur og til okkar sem greiða skatta í þessu landi og fara aðeins betur með þá peninga sem við eigum en ekki þau. Kallast að fara betur með almannafé. Höfundur er forstjóri og skattgreiðandi með áhuga á heilbrigðum lífsstíl og umhverfi sínu.
Skoðun Kosningaþynnkan: Gervigreind er svarið við hækkandi álögum Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Hvert er virði hins ómetanlega? - Listir varðveita mennskuna. Anna Rún Tryggvadóttir skrifar
Skoðun Að skapa heilrænt samfélag einstaklinga frá mörgum löndum jarðar Matthildur Björnsdóttir skrifar
Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum: ESB sem drifkraftur lausna Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir skrifar