Samanburður á aðferðum Þjóðverja og Kínverja við að draga úr notkun á jarðefnaeldsneyti Gunnar Einarsson skrifar 22. febrúar 2026 10:01 Þjóðverjar ákváðu að skipta yfir í hreina orku hratt, eftir ESB módelinu. Það var einkum horft til vindmylla og sólarsella. Á svipuðum tíma var ákveðið að loka öllum kjarnorkuverum, sem mörg voru í fínu lagi. Þeir höfðu reitt sig á gas frá Rússlandi, sem er mikið til hætt að streyma til þeirra. Vind- og sólarorka henta ekki til iðnaðarframleiðslu. Rafmagnskostnaður hefur rokið upp og er orðinn það hár að mörg fyrirtæki eru að draga úr framleiðslu eða jafnvel að loka. Þjóðverjar gera sér grein fyrir að þeir verða að endurskoða stefnuna. Það berast fréttir af því að þeir séu að rífa vindmyllugarð til að geta opnað kolanámu. Kolin á að nota til að framleiða rafmagn. Það er sorglegt að horfa á þetta iðnaðarveldi í vandræðum vegna vanhugsaðrar stefnu í umhverfismálum. Tökum Kína til samanburðar Þó ekki sé allt gott, þá er margt vel hugsað og gert í Kína. Mengunin í borgum eins og Peking getur verið ótrúleg. Suma daga sést ekki nema rétt í næstu hús. Kínverjar vilja vitanlega ekki búa við þetta til frambúðar. Það er greinilegt að þeir eru með áætlun. Án þess að hafa hana undir höndum, virðist hún hljóða einhvern veginn svona. Þeir stefna að því að efla atvinnulífið og til lengri tíma að draga mikið úr notkun á jarðefnaeldsneyti. Þeir hugsa lausnir frá grunni. Þeir hafa sent tugþúsundir stúdenta í bestu háskóla í heimi og gert samkomulag við fjölmörg fyrirtæki um að koma til Kína með þeim skilyrðum að þeir deili með innfæddum upplýsingum um framleiðsluaðferðir. Þeir hafa í dag stærsta hóp tæknimanna í heiminum. Þeir vita að allt annað byggir á að hafa nóg af málmum og hafa stóraukið framleiðslu á mörgum málmum og eru ráðandi við framleiðslu margra sjaldgæfra málma. ESB ríki hafa lokað mengandi málmbræðslum til að láta CO2 bókhaldið líta betur út. Kínverjar taka oft við og reisa samskonar verksmiðjur hjá sér. Þeir sjá til þess að rafmagn sé ódýrt. Þeir hika ekki við að reisa koladrifin raforkuver, til að ná þessum markmiðum. Gervigreindin segir að 40-100 kolaver séu í byggingu. Þeir hafa byggt mörg stór og smá vatnsorkuver og hafa áætlanir um enn fleiri. Þeir eru með 28 kjarnorkuver í smíðum. Þeir reyna nýjar leiðir og það í stórum stíl, til að framleiða grænt rafmagn og geta þannig metið af reynslu, hvað er best að veðja á. Þeir hafa reyst mörg og stór vindorkuver og stór sólarorkuver. Þeir hafa reist þóríum orkuver og eru þeir einu, sem reka þannig ver í dag. Það eru miklir möguleikar í þóríum verunum. Þeir skanna allan heiminn, alla möguleika og eru tilbúnir að reyna það sem virðist eiga möguleika á að minka kolanotkun. Þannig fóru þeir í samvinnu við Íslendinga um rekstur hitaveitu. Þetta fyrirtæki hitar í dag jafnmargar íbúðir og eru í Svíþjóð. Ætli nokkurt eitt verkefni innan ESB hafi sparað jafn mikið CO2? Íslenskur vísindamaður var að halda fyrirlestur í Miðausturlöndum. Hann benti á leiðir til að framleiða steypu með verulega minna co2 spori, en gengur og gerist. Kínverjar sem voru á ráðstefnunni höfðu skömmu seinna samband og fengu hann til Kína til að kenna steinsteypu fræði. Kínverjar nota gríðarlega mikið af steypu. Ef þeim tekst að minnka losun við framleiðslu steypunnar um nokkur prósent er það margföld árleg losun Íslendinga. Vitanlega er framtíðin ekki skráð í stein, en ef að líkum lætur mun Kína koma út með mikla þekkingu, öflugt efnahagslíf og að lokum með stórminkaða losun CO2. Leiðin að minni losun getur legið í því að auka hana. Hættan sem fylgir kolefnisgjöldunum Þjóðverjar, ef þeir tekst ekki að kúvenda stefnunni, munu enda með stórlaskað efnahagslíf, skert lífskjör, jafnvel hrun. Munum hvað gerðist í Detroit þegar bílaiðnaðurinn þar hætti að vera samkeppnis hæfur. Fólki fækkaði, frá því þegar best gekk, úr 2,300,000 íbúum, niður í 700,000. Þetta gerðist á aðeins 50 árum. Skatta leið ESB er ófæra Við Íslendingar megum ekki spyrða okkur við þröngsýn viðhorf ESB, heldur eigum við að líta upp, horfa í kringum okkur, bæði til að læra og líka til að kenna öðrum. Við megum alls ekki leggja á kolefnis gjöld sem mun draga þróttinn úr íslensku atvinnulífi og hindra það í að lifa af í harðnandi samkeppni, sem er framundan. Sökkvum ekki með ESB. Höfundur er fyrrrverandi bóndi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Evrópusambandið Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson skrifar Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson skrifar Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski skrifar Sjá meira
Þjóðverjar ákváðu að skipta yfir í hreina orku hratt, eftir ESB módelinu. Það var einkum horft til vindmylla og sólarsella. Á svipuðum tíma var ákveðið að loka öllum kjarnorkuverum, sem mörg voru í fínu lagi. Þeir höfðu reitt sig á gas frá Rússlandi, sem er mikið til hætt að streyma til þeirra. Vind- og sólarorka henta ekki til iðnaðarframleiðslu. Rafmagnskostnaður hefur rokið upp og er orðinn það hár að mörg fyrirtæki eru að draga úr framleiðslu eða jafnvel að loka. Þjóðverjar gera sér grein fyrir að þeir verða að endurskoða stefnuna. Það berast fréttir af því að þeir séu að rífa vindmyllugarð til að geta opnað kolanámu. Kolin á að nota til að framleiða rafmagn. Það er sorglegt að horfa á þetta iðnaðarveldi í vandræðum vegna vanhugsaðrar stefnu í umhverfismálum. Tökum Kína til samanburðar Þó ekki sé allt gott, þá er margt vel hugsað og gert í Kína. Mengunin í borgum eins og Peking getur verið ótrúleg. Suma daga sést ekki nema rétt í næstu hús. Kínverjar vilja vitanlega ekki búa við þetta til frambúðar. Það er greinilegt að þeir eru með áætlun. Án þess að hafa hana undir höndum, virðist hún hljóða einhvern veginn svona. Þeir stefna að því að efla atvinnulífið og til lengri tíma að draga mikið úr notkun á jarðefnaeldsneyti. Þeir hugsa lausnir frá grunni. Þeir hafa sent tugþúsundir stúdenta í bestu háskóla í heimi og gert samkomulag við fjölmörg fyrirtæki um að koma til Kína með þeim skilyrðum að þeir deili með innfæddum upplýsingum um framleiðsluaðferðir. Þeir hafa í dag stærsta hóp tæknimanna í heiminum. Þeir vita að allt annað byggir á að hafa nóg af málmum og hafa stóraukið framleiðslu á mörgum málmum og eru ráðandi við framleiðslu margra sjaldgæfra málma. ESB ríki hafa lokað mengandi málmbræðslum til að láta CO2 bókhaldið líta betur út. Kínverjar taka oft við og reisa samskonar verksmiðjur hjá sér. Þeir sjá til þess að rafmagn sé ódýrt. Þeir hika ekki við að reisa koladrifin raforkuver, til að ná þessum markmiðum. Gervigreindin segir að 40-100 kolaver séu í byggingu. Þeir hafa byggt mörg stór og smá vatnsorkuver og hafa áætlanir um enn fleiri. Þeir eru með 28 kjarnorkuver í smíðum. Þeir reyna nýjar leiðir og það í stórum stíl, til að framleiða grænt rafmagn og geta þannig metið af reynslu, hvað er best að veðja á. Þeir hafa reyst mörg og stór vindorkuver og stór sólarorkuver. Þeir hafa reist þóríum orkuver og eru þeir einu, sem reka þannig ver í dag. Það eru miklir möguleikar í þóríum verunum. Þeir skanna allan heiminn, alla möguleika og eru tilbúnir að reyna það sem virðist eiga möguleika á að minka kolanotkun. Þannig fóru þeir í samvinnu við Íslendinga um rekstur hitaveitu. Þetta fyrirtæki hitar í dag jafnmargar íbúðir og eru í Svíþjóð. Ætli nokkurt eitt verkefni innan ESB hafi sparað jafn mikið CO2? Íslenskur vísindamaður var að halda fyrirlestur í Miðausturlöndum. Hann benti á leiðir til að framleiða steypu með verulega minna co2 spori, en gengur og gerist. Kínverjar sem voru á ráðstefnunni höfðu skömmu seinna samband og fengu hann til Kína til að kenna steinsteypu fræði. Kínverjar nota gríðarlega mikið af steypu. Ef þeim tekst að minnka losun við framleiðslu steypunnar um nokkur prósent er það margföld árleg losun Íslendinga. Vitanlega er framtíðin ekki skráð í stein, en ef að líkum lætur mun Kína koma út með mikla þekkingu, öflugt efnahagslíf og að lokum með stórminkaða losun CO2. Leiðin að minni losun getur legið í því að auka hana. Hættan sem fylgir kolefnisgjöldunum Þjóðverjar, ef þeir tekst ekki að kúvenda stefnunni, munu enda með stórlaskað efnahagslíf, skert lífskjör, jafnvel hrun. Munum hvað gerðist í Detroit þegar bílaiðnaðurinn þar hætti að vera samkeppnis hæfur. Fólki fækkaði, frá því þegar best gekk, úr 2,300,000 íbúum, niður í 700,000. Þetta gerðist á aðeins 50 árum. Skatta leið ESB er ófæra Við Íslendingar megum ekki spyrða okkur við þröngsýn viðhorf ESB, heldur eigum við að líta upp, horfa í kringum okkur, bæði til að læra og líka til að kenna öðrum. Við megum alls ekki leggja á kolefnis gjöld sem mun draga þróttinn úr íslensku atvinnulífi og hindra það í að lifa af í harðnandi samkeppni, sem er framundan. Sökkvum ekki með ESB. Höfundur er fyrrrverandi bóndi.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun