Sannleikur um slökkvistöð í Kópavogi Jónas Már Torfason skrifar 28. febrúar 2026 08:01 Undirritaður skrifaði á dögunum grein á Vísi sem bar titilinn „Af hverju er engin slökkvistöð í Kópavogi“ sem virðist hafa valdið titringi hjá pólitískri forystu Kópavogsbæjar. Greinin fjallaði um fordæmalausa kröfu meirihlutans um að greitt verði byggingarréttargjald fyrir lóð undir slökkviliðsstöð í Tónahvarfi og tafir á uppbyggingu stöðvarinnar vegna þess. Það er augljóslega bæjarbúum ekki í hag, heldur er verið að forgangsraða skammtímaniðurstöðum fram fyrir velferð og öryggi íbúa efri byggða Kópavogs sem búa við einn lengsta viðbragðstíma neyðarþjónustu á öllu höfuðborgarsvæðinu. Fulltrúar téðrar pólitískrar forystu, einkum úr röðum Sjálfstæðisflokksins, upplifa mikið óréttlæti að fjallað sé um þetta mál og vilja alls ekkert kannast við forsögu þess. Ég þakka þeim fyrir tilefni til að fjalla nánar um málið og er mér bæði ljúft og skylt að fara yfir feril þess á vettvangi stjórnar Slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins, hvers fundargerðir eru birtar opinberlega. Krafa um byggingarréttargjald eitt og hálft ár í meðferð stjórnar Á fundi þann 18. október 2024 var dagskrárliðurinn Framtíðaruppbygging SHS, lóð við Tónahvarf til umræðu. Við dagskrárliðinn er bókað: Umræður um gjöld vegna lóða undir slökkvistöðvar vegna fyrirhugaðrar uppbyggingar. Samkvæmt fundargerð var niðurstaðan sú að farið yrði í að meta lóðaverð undir slökkvistöðvar í Tónahvarfi. Skyldi umræðum haldið áfram á næsta fundi. Undir liðnum var lagt fram minnisblað þáverandi bæjarlögmanns Kópavogs dagsett 4. október 2024. Í niðurstöðukaflanum segir: „[...]er að mati undirritaðrar rétt að úthlutun Tónahvarfs 4 sé litið til markaðsverð lóðarinnar og lóðarverð greiðist af byggðasamlagi skv. fjárhagsáætlun þess, sem aðildarsveitarfélög fjármagna sameiginlega“. Á næsta fundi, þann 22. nóvember 2024, var málið aftur á dagskrá. Var bókað um dagskrárliðinn: „Framhald umræðna um gjöld vegna lóða undir slökkvistöðvar og mat á lóðaverði í Tónahvarfi“ . Var niðurstaðan bókuð að lögmenn sveitarfélaganna skyldu vinna drög að samkomulagi um verklag við mat á lóðum undir slökkvistöðvar og að umræðum um málið skyldi haldið áfram að lokinni þeirri vinnu. Drög að slíku samkomulagi lágu fyrst fyrir til kynningar á fundi þann 28. febrúar 2025. Ákveðið var að stjórnarmenn skyldu fara yfir drögin milli funda og taka til afgreiðslu á fundi stjórnar í mars sama ár. Á næsta stjórnarfundi, þann 21. mars 2025 var málið á dagskrá en var frestað án frekari bókunar um hvenær málið skyldi næst tekið fyrir. Aftur var málið á dagskrá þann 25. apríl 2025 og var enn á ný frestað. Loks var málið tekið fyrir á fundi stjórnar þann 13. júní 2025. Á fundinum var lagt fram minnisblað frá borgarlögmanni og annað frá bæjarlögmanni Mosfellsbæjar. Í þeim er m.a. fjallað um rótgróna venju um úthlutun lóða án byggingarréttargjalda fyrir lóðir undir slökkvistöðvar og að tillaga Kópavogsbæjar feli í sér verulegt frávik frá fyrri uppbyggingu. Þar er fjallað um að sveitarfélögin á höfuðborgarsvæðinu beri sameiginlega ábyrgð á uppbyggingu slökkviliðsins og verkefnum þess og segir að það skekki samstöðu samstarfsins og grafi undan trausti í samskiptum sveitarfélaganna að eitt þeirra krefjist greiðslu vegna lóðar sem er nýtt í þágu allra. Er gerður fyrirvari um afturvirka greiðslu fyrir lóðir annarra slökkviliðsstöðva á höfuðborgarsvæðinu verði reyndin sú að greitt verði fyrir stöðina í Tónahvarfi enda leiddi önnur niðurstaða til mismunar á framlagi sveitarfélaganna til slökkviliðsins. Var niðurstaða málsins á fundi stjórnar að skoða skyldi áfram tvær sviðsmyndir varðandi gjaldtöku af slökkvistöð í Tónahvarfi, annars vegar út frá einni lóð og hins vegar út frá tveimur lóðum. Síðan af fundi þann 13. júní 2025 bólar ekkert á niðurstöðu í málinu á vettvangi stjórnar, tæplega einu og hálfu ári frá því að krafa um greiðslu gjalda var fyrst sett fram. Síðan þá eru einu tíðindin af slökkvistöðinni í Tónahvarfi af fundi stjórnarinnar þann 15. ágúst 2025. Þar voru til umfjöllunar meginforsendur fjárhagsáætlunar slökkviliðsins 2026 til 2030. Var bókað á fundinum: „Lagt til að fjölgun í varðliði 2026 vegna nýrrar slökkvistöðvar við Tónahvarf [...] verði frestað vegna seinkunar á áætlunum varðandi stöðina“. Var tillagan samþykkt samhljóða, þar með talið með atkvæði bæjarstjóra Kópavogs. Forgangsröðum þjónustu en ekki skammtímaniðurstöðum Bæjarstjóri hefur einna helst forðast að ræða kröfu bæjarins um byggingarréttargjöld fyrir lóðina. Aðspurð í viðtali við Vísi þann 24. febrúar sl. vildi hún þó meina að aðeins væri verið að ræða „hvort að sveitarfélög yfir höfuð eigi að fá eitthvað greitt fyrir lóð sem rennur inn í byggðasamlög“. Það væri hins vegar alveg ótengt ákvörðun um slökkvistöð í Tónahvarfi. Þetta svar hefur bæjarstjórinn endurtekið í skrifum sínum á samfélagsmiðlum. Aðrir fulltrúar Sjálfstæðismanna í bæjarstjórn hafa tekið í sama streng og haldið því fram að brölt bæjarstjóra Kópavogs um byggingarréttargjald hafi alls ekki haft áhrif á feril málsins. Hefur verið látið bera á því að engin skilji málið nema Sjálfstæðismenn í Kópavogi, að málið sé afvegaleitt, hlaupið sé af stað með rangar fullyrðingar og að Samfylkingin hafi „kveikt í trúverðugleika“ sínum. Framangreind yfirferð talar sínu máli. Stjórn slökkviliðsins, hvar bæjarstjóri Kópavogs og oddviti Sjálfstæðismanna hefur sæti, virðist í öllu falli líta svo á að málið snúist einmitt um lóðina í Tónahvarfi og gjaldtöku af henni og sömuleiðis að áætlunum um stöðina hafi seinkað vegna þeirra. Mikilvægast er að slökkvistöðin rísi og að öryggi bæjarbúa í efri byggðum verði eflt. Viðbragðstími í efri byggðum Kópavogs er of langur og lengi hefur verið beðið eftir bótum þar á. Við megum ekki við frekari töfum. Það eru margfalt ríkari hagsmunir en að bærinn fái greidd gjöld af einni eða tveimur lóðum og tefli í leiðinni í tvísýnu samstarfi sveitarfélaga á vettvangi Slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins. Rétt væri að forgangsraða raunverulegri þjónustu við bæjarbúa fram fyrir skammtímaniðurstöðum í bókhaldi bæjarins. Það er eðlilegt og mannlegt að snúast hugur í aðdraganda kosninga. Ég vil trúa því að mikil og hörð viðbrögð Sjálfstæðismanna við skrifum um slökkviliðsstöðina sé dæmi um það frekar en nauðvörn fyrir afstöðu sem er bæjarbúum augljóslega ekki í hag. Ef svo er á ég fastlega von á því að bæjarstjóri okkar Kópavogsbúa láti bóka á næsta stjórnarfundi slökkviliðsins að það standi ekki á bænum að afgreiða lóð fyrir slökkvistöð í Tónahvarfi, óháð greiðslu gjalda, svo hún rísi sem fyrst. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jónas Már Torfason Kópavogur Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Undirritaður skrifaði á dögunum grein á Vísi sem bar titilinn „Af hverju er engin slökkvistöð í Kópavogi“ sem virðist hafa valdið titringi hjá pólitískri forystu Kópavogsbæjar. Greinin fjallaði um fordæmalausa kröfu meirihlutans um að greitt verði byggingarréttargjald fyrir lóð undir slökkviliðsstöð í Tónahvarfi og tafir á uppbyggingu stöðvarinnar vegna þess. Það er augljóslega bæjarbúum ekki í hag, heldur er verið að forgangsraða skammtímaniðurstöðum fram fyrir velferð og öryggi íbúa efri byggða Kópavogs sem búa við einn lengsta viðbragðstíma neyðarþjónustu á öllu höfuðborgarsvæðinu. Fulltrúar téðrar pólitískrar forystu, einkum úr röðum Sjálfstæðisflokksins, upplifa mikið óréttlæti að fjallað sé um þetta mál og vilja alls ekkert kannast við forsögu þess. Ég þakka þeim fyrir tilefni til að fjalla nánar um málið og er mér bæði ljúft og skylt að fara yfir feril þess á vettvangi stjórnar Slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins, hvers fundargerðir eru birtar opinberlega. Krafa um byggingarréttargjald eitt og hálft ár í meðferð stjórnar Á fundi þann 18. október 2024 var dagskrárliðurinn Framtíðaruppbygging SHS, lóð við Tónahvarf til umræðu. Við dagskrárliðinn er bókað: Umræður um gjöld vegna lóða undir slökkvistöðvar vegna fyrirhugaðrar uppbyggingar. Samkvæmt fundargerð var niðurstaðan sú að farið yrði í að meta lóðaverð undir slökkvistöðvar í Tónahvarfi. Skyldi umræðum haldið áfram á næsta fundi. Undir liðnum var lagt fram minnisblað þáverandi bæjarlögmanns Kópavogs dagsett 4. október 2024. Í niðurstöðukaflanum segir: „[...]er að mati undirritaðrar rétt að úthlutun Tónahvarfs 4 sé litið til markaðsverð lóðarinnar og lóðarverð greiðist af byggðasamlagi skv. fjárhagsáætlun þess, sem aðildarsveitarfélög fjármagna sameiginlega“. Á næsta fundi, þann 22. nóvember 2024, var málið aftur á dagskrá. Var bókað um dagskrárliðinn: „Framhald umræðna um gjöld vegna lóða undir slökkvistöðvar og mat á lóðaverði í Tónahvarfi“ . Var niðurstaðan bókuð að lögmenn sveitarfélaganna skyldu vinna drög að samkomulagi um verklag við mat á lóðum undir slökkvistöðvar og að umræðum um málið skyldi haldið áfram að lokinni þeirri vinnu. Drög að slíku samkomulagi lágu fyrst fyrir til kynningar á fundi þann 28. febrúar 2025. Ákveðið var að stjórnarmenn skyldu fara yfir drögin milli funda og taka til afgreiðslu á fundi stjórnar í mars sama ár. Á næsta stjórnarfundi, þann 21. mars 2025 var málið á dagskrá en var frestað án frekari bókunar um hvenær málið skyldi næst tekið fyrir. Aftur var málið á dagskrá þann 25. apríl 2025 og var enn á ný frestað. Loks var málið tekið fyrir á fundi stjórnar þann 13. júní 2025. Á fundinum var lagt fram minnisblað frá borgarlögmanni og annað frá bæjarlögmanni Mosfellsbæjar. Í þeim er m.a. fjallað um rótgróna venju um úthlutun lóða án byggingarréttargjalda fyrir lóðir undir slökkvistöðvar og að tillaga Kópavogsbæjar feli í sér verulegt frávik frá fyrri uppbyggingu. Þar er fjallað um að sveitarfélögin á höfuðborgarsvæðinu beri sameiginlega ábyrgð á uppbyggingu slökkviliðsins og verkefnum þess og segir að það skekki samstöðu samstarfsins og grafi undan trausti í samskiptum sveitarfélaganna að eitt þeirra krefjist greiðslu vegna lóðar sem er nýtt í þágu allra. Er gerður fyrirvari um afturvirka greiðslu fyrir lóðir annarra slökkviliðsstöðva á höfuðborgarsvæðinu verði reyndin sú að greitt verði fyrir stöðina í Tónahvarfi enda leiddi önnur niðurstaða til mismunar á framlagi sveitarfélaganna til slökkviliðsins. Var niðurstaða málsins á fundi stjórnar að skoða skyldi áfram tvær sviðsmyndir varðandi gjaldtöku af slökkvistöð í Tónahvarfi, annars vegar út frá einni lóð og hins vegar út frá tveimur lóðum. Síðan af fundi þann 13. júní 2025 bólar ekkert á niðurstöðu í málinu á vettvangi stjórnar, tæplega einu og hálfu ári frá því að krafa um greiðslu gjalda var fyrst sett fram. Síðan þá eru einu tíðindin af slökkvistöðinni í Tónahvarfi af fundi stjórnarinnar þann 15. ágúst 2025. Þar voru til umfjöllunar meginforsendur fjárhagsáætlunar slökkviliðsins 2026 til 2030. Var bókað á fundinum: „Lagt til að fjölgun í varðliði 2026 vegna nýrrar slökkvistöðvar við Tónahvarf [...] verði frestað vegna seinkunar á áætlunum varðandi stöðina“. Var tillagan samþykkt samhljóða, þar með talið með atkvæði bæjarstjóra Kópavogs. Forgangsröðum þjónustu en ekki skammtímaniðurstöðum Bæjarstjóri hefur einna helst forðast að ræða kröfu bæjarins um byggingarréttargjöld fyrir lóðina. Aðspurð í viðtali við Vísi þann 24. febrúar sl. vildi hún þó meina að aðeins væri verið að ræða „hvort að sveitarfélög yfir höfuð eigi að fá eitthvað greitt fyrir lóð sem rennur inn í byggðasamlög“. Það væri hins vegar alveg ótengt ákvörðun um slökkvistöð í Tónahvarfi. Þetta svar hefur bæjarstjórinn endurtekið í skrifum sínum á samfélagsmiðlum. Aðrir fulltrúar Sjálfstæðismanna í bæjarstjórn hafa tekið í sama streng og haldið því fram að brölt bæjarstjóra Kópavogs um byggingarréttargjald hafi alls ekki haft áhrif á feril málsins. Hefur verið látið bera á því að engin skilji málið nema Sjálfstæðismenn í Kópavogi, að málið sé afvegaleitt, hlaupið sé af stað með rangar fullyrðingar og að Samfylkingin hafi „kveikt í trúverðugleika“ sínum. Framangreind yfirferð talar sínu máli. Stjórn slökkviliðsins, hvar bæjarstjóri Kópavogs og oddviti Sjálfstæðismanna hefur sæti, virðist í öllu falli líta svo á að málið snúist einmitt um lóðina í Tónahvarfi og gjaldtöku af henni og sömuleiðis að áætlunum um stöðina hafi seinkað vegna þeirra. Mikilvægast er að slökkvistöðin rísi og að öryggi bæjarbúa í efri byggðum verði eflt. Viðbragðstími í efri byggðum Kópavogs er of langur og lengi hefur verið beðið eftir bótum þar á. Við megum ekki við frekari töfum. Það eru margfalt ríkari hagsmunir en að bærinn fái greidd gjöld af einni eða tveimur lóðum og tefli í leiðinni í tvísýnu samstarfi sveitarfélaga á vettvangi Slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins. Rétt væri að forgangsraða raunverulegri þjónustu við bæjarbúa fram fyrir skammtímaniðurstöðum í bókhaldi bæjarins. Það er eðlilegt og mannlegt að snúast hugur í aðdraganda kosninga. Ég vil trúa því að mikil og hörð viðbrögð Sjálfstæðismanna við skrifum um slökkviliðsstöðina sé dæmi um það frekar en nauðvörn fyrir afstöðu sem er bæjarbúum augljóslega ekki í hag. Ef svo er á ég fastlega von á því að bæjarstjóri okkar Kópavogsbúa láti bóka á næsta stjórnarfundi slökkviliðsins að það standi ekki á bænum að afgreiða lóð fyrir slökkvistöð í Tónahvarfi, óháð greiðslu gjalda, svo hún rísi sem fyrst. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar