Skál! - Í boði lífeyrissjóðanna Þorsteinn Sæmundsson skrifar 4. mars 2026 13:15 Eftirlaunasjóðir íslenskra erfiðismanna eru fyrirferðarmiklir á hlutabréfamarkaði hér á landi. Sjóðirnir eiga m.a. mjög rífan meirihluta í smásölukeðjunum Högum og Festi sem skila metafkomu hvern ársfjórðunginn eftir annan í krafti fákeppni og þegjandi samkomulags um verðmyndun. Forstöðumenn keðjanna hafa mætt í viðtöl undanfarandi glaðbeittir yfir góðum árangri sem von er. Í máli forstöðumannanna hefur komið fram að hækkun vöruverðs sé vegna hækkana birgja. Nú verða menn að tala skýrar. Stærstu birgjar Bónuss og Hagkaupa eru í eigu Haga sjálfra. Forstjóri Haga verður að nafngreina þá birgja sem hækkað hafa verð svo unnt sé að sniðganga vörur þeirra. Aðrir forstjórar stóru verslanakeðjanna verða að gera slíkt hið sama. Nýleg verðbólgumæling sýnir breiðari hækkun á matvörumarkaði en fólk hafði almennt gert sér grein fyrir. Þar er greinilega maðkur í mysunni og staða til leiðréttingar á okurverðinu. Forstjóri Festi hafði í nýlegu sjónvarpsviðtali áhyggjur af launaskriði í fyrirtækinu sem er að hennar áliti ein ástæða þess að ekki er hægt að selja vörur á hagstæðu verði. Forstjórinn nefndi eigin launakjör ekki í viðtalinu en laun hennar munu nú vera um sex milljónir á mánuði eftir að hafa hækkað um 70% á síðustu tveim árum. Forstjóri Haga nýtur sambærilegra kjara. Forstjóri Haga nefndi síðan einn vaxtarsprota fyrirtækisins til sögunnar í nýlegu viðtali en það er sprúttsala Haga sem stunduð er í besta falli á veikum lagalegum grunni. Margir hafa orðið til að gagnrýna sprúttsölu fyrirtækisins þ.á.m. fjármálaráðherra og forystumenn lífeyrissjóða sem eiga hlut í félaginu. Skiljanlegt er að forkólfar lífeyrissjóða hafi blendnar tilfinningar til sprúttsölu Hagkaupa þar sem aukin örorkubyrði vegna aukinnar áfengisdrykkju mun lenda að einhverju leyti á sjóðunum þegar tímar líða fram. Það er enda óverjandi að lífeyrissjóðir vilji gera sér ógæfu hluta umbjóðenda sinna að féþúfu. Engin breyting hefur þó orðið á sprúttsölu Hagkaupa enn. Svo enn er skál í boði lífeyrissjóðanna í Hagkaupum. Það virðist sem íslenskir lífeyrissjóðir hafi engar siðareglur vegna fyrirtækja sem sjóðirnir fjárfesta í. Sé svo þarf að vinda bráðan bug að leiðréttingu þar á. Auðvitað er það engin hemja að eftirlaunasjóðir erfiðismanna fjárfesti í fyrirtækjum sem misnota einokunaraðstöðu sína eins og stærstu fyrirtæki á neysluvörumarkaði gera hér. Verkalýðsrekendur sem skipa menn í stjórn keðjanna hljóta að vera stoltir yfir þeim launamun sem þeir skapa með því að samþykkja launakjör forstjóra stórverslananna. Þeir hljóta einnig að vera stoltir yfir því að erfiðisfólk skuli þurfa að mynda sín eigin eftirlaun með því að greiða okurverð fyrir nauðsynjar árum saman. En stoltastir hljóta þeir að vera með nýju sprúttsöluna sem þeir hafa komið á fót í trássi við lög. Skál í boðinu! Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorsteinn Sæmundsson Netverslun með áfengi Mest lesið Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar ríkið tekur reikninginn Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Falleinkunn heima, en hugurinn í Brussel Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Tökum slaginn fyrir börnin Tótla I. Sæmundsdóttir,Þorbjörg Helga Þorgilsdóttir skrifar Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson skrifar Skoðun Borgin þarf ekki kjötexi — hún þarf mælikerfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson skrifar Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Þegar efinn verður þýðingarmeiri en sannleikurinn Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Sjá meira
Eftirlaunasjóðir íslenskra erfiðismanna eru fyrirferðarmiklir á hlutabréfamarkaði hér á landi. Sjóðirnir eiga m.a. mjög rífan meirihluta í smásölukeðjunum Högum og Festi sem skila metafkomu hvern ársfjórðunginn eftir annan í krafti fákeppni og þegjandi samkomulags um verðmyndun. Forstöðumenn keðjanna hafa mætt í viðtöl undanfarandi glaðbeittir yfir góðum árangri sem von er. Í máli forstöðumannanna hefur komið fram að hækkun vöruverðs sé vegna hækkana birgja. Nú verða menn að tala skýrar. Stærstu birgjar Bónuss og Hagkaupa eru í eigu Haga sjálfra. Forstjóri Haga verður að nafngreina þá birgja sem hækkað hafa verð svo unnt sé að sniðganga vörur þeirra. Aðrir forstjórar stóru verslanakeðjanna verða að gera slíkt hið sama. Nýleg verðbólgumæling sýnir breiðari hækkun á matvörumarkaði en fólk hafði almennt gert sér grein fyrir. Þar er greinilega maðkur í mysunni og staða til leiðréttingar á okurverðinu. Forstjóri Festi hafði í nýlegu sjónvarpsviðtali áhyggjur af launaskriði í fyrirtækinu sem er að hennar áliti ein ástæða þess að ekki er hægt að selja vörur á hagstæðu verði. Forstjórinn nefndi eigin launakjör ekki í viðtalinu en laun hennar munu nú vera um sex milljónir á mánuði eftir að hafa hækkað um 70% á síðustu tveim árum. Forstjóri Haga nýtur sambærilegra kjara. Forstjóri Haga nefndi síðan einn vaxtarsprota fyrirtækisins til sögunnar í nýlegu viðtali en það er sprúttsala Haga sem stunduð er í besta falli á veikum lagalegum grunni. Margir hafa orðið til að gagnrýna sprúttsölu fyrirtækisins þ.á.m. fjármálaráðherra og forystumenn lífeyrissjóða sem eiga hlut í félaginu. Skiljanlegt er að forkólfar lífeyrissjóða hafi blendnar tilfinningar til sprúttsölu Hagkaupa þar sem aukin örorkubyrði vegna aukinnar áfengisdrykkju mun lenda að einhverju leyti á sjóðunum þegar tímar líða fram. Það er enda óverjandi að lífeyrissjóðir vilji gera sér ógæfu hluta umbjóðenda sinna að féþúfu. Engin breyting hefur þó orðið á sprúttsölu Hagkaupa enn. Svo enn er skál í boði lífeyrissjóðanna í Hagkaupum. Það virðist sem íslenskir lífeyrissjóðir hafi engar siðareglur vegna fyrirtækja sem sjóðirnir fjárfesta í. Sé svo þarf að vinda bráðan bug að leiðréttingu þar á. Auðvitað er það engin hemja að eftirlaunasjóðir erfiðismanna fjárfesti í fyrirtækjum sem misnota einokunaraðstöðu sína eins og stærstu fyrirtæki á neysluvörumarkaði gera hér. Verkalýðsrekendur sem skipa menn í stjórn keðjanna hljóta að vera stoltir yfir þeim launamun sem þeir skapa með því að samþykkja launakjör forstjóra stórverslananna. Þeir hljóta einnig að vera stoltir yfir því að erfiðisfólk skuli þurfa að mynda sín eigin eftirlaun með því að greiða okurverð fyrir nauðsynjar árum saman. En stoltastir hljóta þeir að vera með nýju sprúttsöluna sem þeir hafa komið á fót í trássi við lög. Skál í boðinu! Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins.