Seltjarnarnes getur orðið framúrskarandi bæjarfélag! Áslaug Eva Björnsdóttir skrifar 6. mars 2026 07:33 Á Seltjarnarnesi er einstakt samfélag. Hér býr allskonar fólk sem sækir vinnu og þjónustu víða um höfuðborgarsvæðið. Við erum tiltölulega lítið bæjarfélag, boðleiðir eru stuttar, sjálfsímyndin sterk og möguleikarnir miklir. Mér finnst við fjölskyldan heppin að fá að vera hluti af samfélaginu hér á Nesinu. Ég er alin upp úti á landi á Akureyri og Dalvík og flutti svo til Geilo, smábæjar í Noregi og sé ákveðna samlegð með Seltjarnarnesi og smærri sveitarfélögum á landsbyggðinni. Seltjarnarnes er smá “ut pa landet”, það er stutt í náttúruna og sjóinn og maður þarf ekki að ganga lengi um til að hitta einhvern sem maður þekkir. Seltjarnarnes er frábært og hefur alla burði til þess að verða framúrskarandi bæjarfélag. Það snýst ekki bara um stærðarhagkvæmni eða fjárhag bæjarins, sem því miður stendur illa, það snýst um menningu og metnað fyrir því að koma að raunverulegum breytingum til hins betra. Af hverju að sætta sig við að vera gott bæjarfélag þegar tækifærin til að skara fram úr blasa við! Framúrskarandi þjónusta – ekki bara lágmarksþjónusta Í litlu bæjarfélagi eigum við að geta boðið upp á persónulega og sveigjanlega þjónustu. Foreldrar eiga að finna að hlustað sé á þá og þarfir barna þeirra virtar eftir fremsta megni. Eldri borgarar eiga að upplifa virðingu og raunverulegt aðgengi að þjónustu. Íbúar eiga að vita hvert þeir snúa sér og fá svör. Framúrskarandi bæjarfélag mælir ánægju, bregst hratt við og lærir af endurgjöf. Það lítur á gagnrýni sem tækifæri, ekki ógn. Boðleiðir eru stuttar og tækifæri til að skara fram úr í þjónustu eru fjölmörg. Mig langar að búa í bæjarfélagi með framúrskarandi þjónustu! Skýr langtímasýn sem er gagnsæ og ábyrg - ekki bara viðbragð við vandamálum Í litlu samfélagi ætti að vera einfalt að hafa rekstur gagnsæjan, það ætti í raun að vera sjálfsagt. Íbúarnir eiga að geta séð hvernig ákvarðanir eru teknar, á hvaða forsendum og hver áhrif þeirra verða. Hér eru aftur augljós sóknartækifæri. Viljum við vera leiðandi í öflugu skólasamfélagi? Í forvörnum og vellíðan? Í íþróttum? Samfélagi þar sem kynslóðir mætast? Í sjálfbærni? Í stafrænum lausnum? Í barnvænu samfélagi? Í umferðaröryggi? Í heilbrigðu rekstrarumhverfi? Framúrskarandi bæjarfélag skilgreinir skýra sýn og fylgir henni eftir með mælanlegum markmiðum. Það horfir til lengri tíma en til næstu fjögurra ára (eins kjörtímabils) og spyr: Hvernig viljum við að Seltjarnarnes líti út árið 2036? Samfélag fólks er allskonar Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér, það þarf að rækta þau. Meðal annars með bæjarhátíðum, menningarviðburðum, opnum samtölum, samráði og rýmum þar sem ólíkir hópar mætast. Við eigum að nýta það að vera lítið samfélag til að tengjast betur. Að vera staður þar sem fólk þekkist, heilsast og upplifir að tilheyri. Til að skara fram úr tel ég augljóst að fólkið í bæjarfélaginu þurfi að eiga sameiginlegan samkomustað í eigu samfélagsins, þar sem umræða um bæjarmál getur blómstrað og unnt er að skipuleggja skemmtanir. Til að skara fram úr þarf Seljarnarnes að endurheimta félagsheimilið sem fyrst. Hugrekki Framúrskarandi bæjarfélag þorir að prófa, þorir að vera fyrst, þorir að endurskoða hefðir ef þær þjóna ekki lengur markmiðum. Hvort sem það snýr að skipulagsmálum, rekstri eða stafrænum lausnum. Kannski eru “Kópavogsmódelið” eða “Reykjavíkurmódelið” ekki besta leiðin í leikskólamálum, kannski er til betri lausn á fjárhagsvanda en að skerða þjónustu, kannski spörum við peninga til lengri tíma með því að lengja opnunartíma félagsmiðstöðva og styðja þannig betur við ungmenni í bænum. Við þurfum ekki að herma eftir leiðum annarra. Á Seltjarnarnesi ættum við auðveldlega að geta fundið raunhæfar lausnir sem henta okkur. Bærinn er samheldinn, boðleiðir eru stuttar, við höfum öll spilin á höndum og tilfinnig mín er sú að bæjarbúar séu til í að spila með. Ef við viljum skara fram úr snýst þetta ekki um að “þau í bæjarstjórn” græji þetta bara fyrir “okkur íbúana”. Framúrskarandi bæjarfélag verður til þegar íbúar fá alvöru tækifæri til þess að taka þátt, koma með endurgjöf og leggja sitt af mörkum. Það snýst líka um það að kjörnir fulltrúar hlusti, heyri og bregðist við af alvöru. Seltjarnarnes hefur alla burði til að vera fyrirmynd annarra sveitarfélaga. Viljum við það og erum við tilbúin að gera það sem þarf? Höfundur er móðir og íbúi á Seltjarnarnesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Seltjarnarnes Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Upplýsingaóreiða formanns utanríkismálanefndar Erna Bjarnadóttir Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Skoðun Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða formanns utanríkismálanefndar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Framtíð menntastofnana á Akureyri varðar okkur öll Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Vex Ísland í eina átt? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson skrifar Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Á Seltjarnarnesi er einstakt samfélag. Hér býr allskonar fólk sem sækir vinnu og þjónustu víða um höfuðborgarsvæðið. Við erum tiltölulega lítið bæjarfélag, boðleiðir eru stuttar, sjálfsímyndin sterk og möguleikarnir miklir. Mér finnst við fjölskyldan heppin að fá að vera hluti af samfélaginu hér á Nesinu. Ég er alin upp úti á landi á Akureyri og Dalvík og flutti svo til Geilo, smábæjar í Noregi og sé ákveðna samlegð með Seltjarnarnesi og smærri sveitarfélögum á landsbyggðinni. Seltjarnarnes er smá “ut pa landet”, það er stutt í náttúruna og sjóinn og maður þarf ekki að ganga lengi um til að hitta einhvern sem maður þekkir. Seltjarnarnes er frábært og hefur alla burði til þess að verða framúrskarandi bæjarfélag. Það snýst ekki bara um stærðarhagkvæmni eða fjárhag bæjarins, sem því miður stendur illa, það snýst um menningu og metnað fyrir því að koma að raunverulegum breytingum til hins betra. Af hverju að sætta sig við að vera gott bæjarfélag þegar tækifærin til að skara fram úr blasa við! Framúrskarandi þjónusta – ekki bara lágmarksþjónusta Í litlu bæjarfélagi eigum við að geta boðið upp á persónulega og sveigjanlega þjónustu. Foreldrar eiga að finna að hlustað sé á þá og þarfir barna þeirra virtar eftir fremsta megni. Eldri borgarar eiga að upplifa virðingu og raunverulegt aðgengi að þjónustu. Íbúar eiga að vita hvert þeir snúa sér og fá svör. Framúrskarandi bæjarfélag mælir ánægju, bregst hratt við og lærir af endurgjöf. Það lítur á gagnrýni sem tækifæri, ekki ógn. Boðleiðir eru stuttar og tækifæri til að skara fram úr í þjónustu eru fjölmörg. Mig langar að búa í bæjarfélagi með framúrskarandi þjónustu! Skýr langtímasýn sem er gagnsæ og ábyrg - ekki bara viðbragð við vandamálum Í litlu samfélagi ætti að vera einfalt að hafa rekstur gagnsæjan, það ætti í raun að vera sjálfsagt. Íbúarnir eiga að geta séð hvernig ákvarðanir eru teknar, á hvaða forsendum og hver áhrif þeirra verða. Hér eru aftur augljós sóknartækifæri. Viljum við vera leiðandi í öflugu skólasamfélagi? Í forvörnum og vellíðan? Í íþróttum? Samfélagi þar sem kynslóðir mætast? Í sjálfbærni? Í stafrænum lausnum? Í barnvænu samfélagi? Í umferðaröryggi? Í heilbrigðu rekstrarumhverfi? Framúrskarandi bæjarfélag skilgreinir skýra sýn og fylgir henni eftir með mælanlegum markmiðum. Það horfir til lengri tíma en til næstu fjögurra ára (eins kjörtímabils) og spyr: Hvernig viljum við að Seltjarnarnes líti út árið 2036? Samfélag fólks er allskonar Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér, það þarf að rækta þau. Meðal annars með bæjarhátíðum, menningarviðburðum, opnum samtölum, samráði og rýmum þar sem ólíkir hópar mætast. Við eigum að nýta það að vera lítið samfélag til að tengjast betur. Að vera staður þar sem fólk þekkist, heilsast og upplifir að tilheyri. Til að skara fram úr tel ég augljóst að fólkið í bæjarfélaginu þurfi að eiga sameiginlegan samkomustað í eigu samfélagsins, þar sem umræða um bæjarmál getur blómstrað og unnt er að skipuleggja skemmtanir. Til að skara fram úr þarf Seljarnarnes að endurheimta félagsheimilið sem fyrst. Hugrekki Framúrskarandi bæjarfélag þorir að prófa, þorir að vera fyrst, þorir að endurskoða hefðir ef þær þjóna ekki lengur markmiðum. Hvort sem það snýr að skipulagsmálum, rekstri eða stafrænum lausnum. Kannski eru “Kópavogsmódelið” eða “Reykjavíkurmódelið” ekki besta leiðin í leikskólamálum, kannski er til betri lausn á fjárhagsvanda en að skerða þjónustu, kannski spörum við peninga til lengri tíma með því að lengja opnunartíma félagsmiðstöðva og styðja þannig betur við ungmenni í bænum. Við þurfum ekki að herma eftir leiðum annarra. Á Seltjarnarnesi ættum við auðveldlega að geta fundið raunhæfar lausnir sem henta okkur. Bærinn er samheldinn, boðleiðir eru stuttar, við höfum öll spilin á höndum og tilfinnig mín er sú að bæjarbúar séu til í að spila með. Ef við viljum skara fram úr snýst þetta ekki um að “þau í bæjarstjórn” græji þetta bara fyrir “okkur íbúana”. Framúrskarandi bæjarfélag verður til þegar íbúar fá alvöru tækifæri til þess að taka þátt, koma með endurgjöf og leggja sitt af mörkum. Það snýst líka um það að kjörnir fulltrúar hlusti, heyri og bregðist við af alvöru. Seltjarnarnes hefur alla burði til að vera fyrirmynd annarra sveitarfélaga. Viljum við það og erum við tilbúin að gera það sem þarf? Höfundur er móðir og íbúi á Seltjarnarnesi.
Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson Skoðun
Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir Skoðun
Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson Skoðun
Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir Skoðun