Seltjarnarnes getur orðið framúrskarandi bæjarfélag! Áslaug Eva Björnsdóttir skrifar 6. mars 2026 07:33 Á Seltjarnarnesi er einstakt samfélag. Hér býr allskonar fólk sem sækir vinnu og þjónustu víða um höfuðborgarsvæðið. Við erum tiltölulega lítið bæjarfélag, boðleiðir eru stuttar, sjálfsímyndin sterk og möguleikarnir miklir. Mér finnst við fjölskyldan heppin að fá að vera hluti af samfélaginu hér á Nesinu. Ég er alin upp úti á landi á Akureyri og Dalvík og flutti svo til Geilo, smábæjar í Noregi og sé ákveðna samlegð með Seltjarnarnesi og smærri sveitarfélögum á landsbyggðinni. Seltjarnarnes er smá “ut pa landet”, það er stutt í náttúruna og sjóinn og maður þarf ekki að ganga lengi um til að hitta einhvern sem maður þekkir. Seltjarnarnes er frábært og hefur alla burði til þess að verða framúrskarandi bæjarfélag. Það snýst ekki bara um stærðarhagkvæmni eða fjárhag bæjarins, sem því miður stendur illa, það snýst um menningu og metnað fyrir því að koma að raunverulegum breytingum til hins betra. Af hverju að sætta sig við að vera gott bæjarfélag þegar tækifærin til að skara fram úr blasa við! Framúrskarandi þjónusta – ekki bara lágmarksþjónusta Í litlu bæjarfélagi eigum við að geta boðið upp á persónulega og sveigjanlega þjónustu. Foreldrar eiga að finna að hlustað sé á þá og þarfir barna þeirra virtar eftir fremsta megni. Eldri borgarar eiga að upplifa virðingu og raunverulegt aðgengi að þjónustu. Íbúar eiga að vita hvert þeir snúa sér og fá svör. Framúrskarandi bæjarfélag mælir ánægju, bregst hratt við og lærir af endurgjöf. Það lítur á gagnrýni sem tækifæri, ekki ógn. Boðleiðir eru stuttar og tækifæri til að skara fram úr í þjónustu eru fjölmörg. Mig langar að búa í bæjarfélagi með framúrskarandi þjónustu! Skýr langtímasýn sem er gagnsæ og ábyrg - ekki bara viðbragð við vandamálum Í litlu samfélagi ætti að vera einfalt að hafa rekstur gagnsæjan, það ætti í raun að vera sjálfsagt. Íbúarnir eiga að geta séð hvernig ákvarðanir eru teknar, á hvaða forsendum og hver áhrif þeirra verða. Hér eru aftur augljós sóknartækifæri. Viljum við vera leiðandi í öflugu skólasamfélagi? Í forvörnum og vellíðan? Í íþróttum? Samfélagi þar sem kynslóðir mætast? Í sjálfbærni? Í stafrænum lausnum? Í barnvænu samfélagi? Í umferðaröryggi? Í heilbrigðu rekstrarumhverfi? Framúrskarandi bæjarfélag skilgreinir skýra sýn og fylgir henni eftir með mælanlegum markmiðum. Það horfir til lengri tíma en til næstu fjögurra ára (eins kjörtímabils) og spyr: Hvernig viljum við að Seltjarnarnes líti út árið 2036? Samfélag fólks er allskonar Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér, það þarf að rækta þau. Meðal annars með bæjarhátíðum, menningarviðburðum, opnum samtölum, samráði og rýmum þar sem ólíkir hópar mætast. Við eigum að nýta það að vera lítið samfélag til að tengjast betur. Að vera staður þar sem fólk þekkist, heilsast og upplifir að tilheyri. Til að skara fram úr tel ég augljóst að fólkið í bæjarfélaginu þurfi að eiga sameiginlegan samkomustað í eigu samfélagsins, þar sem umræða um bæjarmál getur blómstrað og unnt er að skipuleggja skemmtanir. Til að skara fram úr þarf Seljarnarnes að endurheimta félagsheimilið sem fyrst. Hugrekki Framúrskarandi bæjarfélag þorir að prófa, þorir að vera fyrst, þorir að endurskoða hefðir ef þær þjóna ekki lengur markmiðum. Hvort sem það snýr að skipulagsmálum, rekstri eða stafrænum lausnum. Kannski eru “Kópavogsmódelið” eða “Reykjavíkurmódelið” ekki besta leiðin í leikskólamálum, kannski er til betri lausn á fjárhagsvanda en að skerða þjónustu, kannski spörum við peninga til lengri tíma með því að lengja opnunartíma félagsmiðstöðva og styðja þannig betur við ungmenni í bænum. Við þurfum ekki að herma eftir leiðum annarra. Á Seltjarnarnesi ættum við auðveldlega að geta fundið raunhæfar lausnir sem henta okkur. Bærinn er samheldinn, boðleiðir eru stuttar, við höfum öll spilin á höndum og tilfinnig mín er sú að bæjarbúar séu til í að spila með. Ef við viljum skara fram úr snýst þetta ekki um að “þau í bæjarstjórn” græji þetta bara fyrir “okkur íbúana”. Framúrskarandi bæjarfélag verður til þegar íbúar fá alvöru tækifæri til þess að taka þátt, koma með endurgjöf og leggja sitt af mörkum. Það snýst líka um það að kjörnir fulltrúar hlusti, heyri og bregðist við af alvöru. Seltjarnarnes hefur alla burði til að vera fyrirmynd annarra sveitarfélaga. Viljum við það og erum við tilbúin að gera það sem þarf? Höfundur er móðir og íbúi á Seltjarnarnesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Seltjarnarnes Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir skrifar Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) skrifar Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson skrifar Sjá meira
Á Seltjarnarnesi er einstakt samfélag. Hér býr allskonar fólk sem sækir vinnu og þjónustu víða um höfuðborgarsvæðið. Við erum tiltölulega lítið bæjarfélag, boðleiðir eru stuttar, sjálfsímyndin sterk og möguleikarnir miklir. Mér finnst við fjölskyldan heppin að fá að vera hluti af samfélaginu hér á Nesinu. Ég er alin upp úti á landi á Akureyri og Dalvík og flutti svo til Geilo, smábæjar í Noregi og sé ákveðna samlegð með Seltjarnarnesi og smærri sveitarfélögum á landsbyggðinni. Seltjarnarnes er smá “ut pa landet”, það er stutt í náttúruna og sjóinn og maður þarf ekki að ganga lengi um til að hitta einhvern sem maður þekkir. Seltjarnarnes er frábært og hefur alla burði til þess að verða framúrskarandi bæjarfélag. Það snýst ekki bara um stærðarhagkvæmni eða fjárhag bæjarins, sem því miður stendur illa, það snýst um menningu og metnað fyrir því að koma að raunverulegum breytingum til hins betra. Af hverju að sætta sig við að vera gott bæjarfélag þegar tækifærin til að skara fram úr blasa við! Framúrskarandi þjónusta – ekki bara lágmarksþjónusta Í litlu bæjarfélagi eigum við að geta boðið upp á persónulega og sveigjanlega þjónustu. Foreldrar eiga að finna að hlustað sé á þá og þarfir barna þeirra virtar eftir fremsta megni. Eldri borgarar eiga að upplifa virðingu og raunverulegt aðgengi að þjónustu. Íbúar eiga að vita hvert þeir snúa sér og fá svör. Framúrskarandi bæjarfélag mælir ánægju, bregst hratt við og lærir af endurgjöf. Það lítur á gagnrýni sem tækifæri, ekki ógn. Boðleiðir eru stuttar og tækifæri til að skara fram úr í þjónustu eru fjölmörg. Mig langar að búa í bæjarfélagi með framúrskarandi þjónustu! Skýr langtímasýn sem er gagnsæ og ábyrg - ekki bara viðbragð við vandamálum Í litlu samfélagi ætti að vera einfalt að hafa rekstur gagnsæjan, það ætti í raun að vera sjálfsagt. Íbúarnir eiga að geta séð hvernig ákvarðanir eru teknar, á hvaða forsendum og hver áhrif þeirra verða. Hér eru aftur augljós sóknartækifæri. Viljum við vera leiðandi í öflugu skólasamfélagi? Í forvörnum og vellíðan? Í íþróttum? Samfélagi þar sem kynslóðir mætast? Í sjálfbærni? Í stafrænum lausnum? Í barnvænu samfélagi? Í umferðaröryggi? Í heilbrigðu rekstrarumhverfi? Framúrskarandi bæjarfélag skilgreinir skýra sýn og fylgir henni eftir með mælanlegum markmiðum. Það horfir til lengri tíma en til næstu fjögurra ára (eins kjörtímabils) og spyr: Hvernig viljum við að Seltjarnarnes líti út árið 2036? Samfélag fólks er allskonar Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér, það þarf að rækta þau. Meðal annars með bæjarhátíðum, menningarviðburðum, opnum samtölum, samráði og rýmum þar sem ólíkir hópar mætast. Við eigum að nýta það að vera lítið samfélag til að tengjast betur. Að vera staður þar sem fólk þekkist, heilsast og upplifir að tilheyri. Til að skara fram úr tel ég augljóst að fólkið í bæjarfélaginu þurfi að eiga sameiginlegan samkomustað í eigu samfélagsins, þar sem umræða um bæjarmál getur blómstrað og unnt er að skipuleggja skemmtanir. Til að skara fram úr þarf Seljarnarnes að endurheimta félagsheimilið sem fyrst. Hugrekki Framúrskarandi bæjarfélag þorir að prófa, þorir að vera fyrst, þorir að endurskoða hefðir ef þær þjóna ekki lengur markmiðum. Hvort sem það snýr að skipulagsmálum, rekstri eða stafrænum lausnum. Kannski eru “Kópavogsmódelið” eða “Reykjavíkurmódelið” ekki besta leiðin í leikskólamálum, kannski er til betri lausn á fjárhagsvanda en að skerða þjónustu, kannski spörum við peninga til lengri tíma með því að lengja opnunartíma félagsmiðstöðva og styðja þannig betur við ungmenni í bænum. Við þurfum ekki að herma eftir leiðum annarra. Á Seltjarnarnesi ættum við auðveldlega að geta fundið raunhæfar lausnir sem henta okkur. Bærinn er samheldinn, boðleiðir eru stuttar, við höfum öll spilin á höndum og tilfinnig mín er sú að bæjarbúar séu til í að spila með. Ef við viljum skara fram úr snýst þetta ekki um að “þau í bæjarstjórn” græji þetta bara fyrir “okkur íbúana”. Framúrskarandi bæjarfélag verður til þegar íbúar fá alvöru tækifæri til þess að taka þátt, koma með endurgjöf og leggja sitt af mörkum. Það snýst líka um það að kjörnir fulltrúar hlusti, heyri og bregðist við af alvöru. Seltjarnarnes hefur alla burði til að vera fyrirmynd annarra sveitarfélaga. Viljum við það og erum við tilbúin að gera það sem þarf? Höfundur er móðir og íbúi á Seltjarnarnesi.
Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar
Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun