Náttúran þarf virkt lýðræði Guðrún Schmidt skrifar 25. mars 2026 12:32 Lýðræði er meira en einungis lýðræðislegar kosningar á nokkurra ára fresti. Þannig er virk þátttaka almennings við ákvarðanatökur sem varða m.a. almannahagsmuni eins og náttúruvernd og loftslagsmál einn af lykilþáttum við framkvæmd lýðræðis. Heimspekingurinn Henry Alexander Henrysson skrifar í grein um lýðræði að lýðræði er m.a. „leið til að haga sameiginlegum málum okkar á þann veg að einn eða fáir einstaklingar geti ekki tekið gerræðislegar ákvarðanir fyrir hönd almennings.“ Einnig skrifar Henry í sömu grein „ … að lýðræði geti styrkst við meiri tillitssemi, hógværð og auðmýkt fyrir hlutverkinu – að frekja og yfirgangur séu merki um lýðræðislegar blindgötur sem leiða samfélög frá lausnum og til forherðingar.“ Samþjöppun valds Með tapi umhverfisráðuneytisins vegna sameiningar í umhverfis-, orku og loftslagsráðuneyti hefur farið fram ákveðin samþjöppun valds þar sem ýmis mál innan sama ráðuneytis stangast á innbyrðis. Þannig virðist að ráðherrann hafi vald til þess að setja ákveðnar áherslur sem styrkja eitt hlutverk hans á kostnað annarra. Áherslur núverandi umhverfis- orku og loftslagsráðherra eins og hann hefur m.a. lýst yfir á síðastliðnu iðnþingi eru að undir hans verkstjórn sé ráðuneytið hagvaxtarráðuneyti. Hann er að vinna að því að ryðja burt „hindrunum, óþarfa reglubyrði og skriffinnsku“ til þess að geta ýtt undir vöxt og verðmætasköpun. Með því að einfalda regluverkið, gera breytingar á faglega unnum niðurstöðum Rammaáætlunar og á vinnu hennar og boða rýmri heimild ríkisins til eignarnáms til uppbyggingar orkuinnviða eru stjórnvöld á hættulegri braut við að skerða lýðræðið í landinu. Þó svo að allar þessar áætlanir fari í gegnum þingræðislega meðferð. Lýðræði Stjórnvöld verða að tryggja ótvíræðan rétt almennings til að hafa eitthvað um það að segja hvernig sameiginlegar auðlindir eru nýttar og hvernig gengið er um sameiginleg land- og náttúrugæði. Það kemur m.a. skýrt fram í Árósasamningum sem Ísland hefur átt aðild að síðan 2011. Samningurinn á að tryggja lýðræðislegt ferli í gegnum þennan rétt almennings til að taka þátt í ákvarðanatöku, fá nauðsynlegar upplýsingar og að njóta réttlátrar málsmeðferðar. Áhrif hagsmunaaðila Það er ekkert leyndarmál að víða í vestrænum ríkjum hafa bein og óbein stjórnmálaleg afskipti og áhrif stórra hagsmunaaðila veikt lýðræðislega ferla. Sérstaklega hefur samþjöppun eignarhalds á fyrirtækjum á fáeinar hendur haft áhrif á virkni lýðræðis. Medici-vítahringurinn útskýrir þessa hnignun lýðræðis. Þeir sem þegar eru ríkir og valdamiklir, t.d. eigendur stórra fyrirtækja, geta haft áhrif á stjórnmálin og reglurnar sem eru settar þar á þann hátt að þeir hagnast enn meira fjárhagslega. Fyrirtækja- og einstaklingsauður eru þannig nátengdir áhrifum sem þessir einstaklingar geta haft á ákvarðanatöku stjórnmálamanna. Þegar stórt er spurt Hvernig ætli þetta sér hér á Íslandi? Hvaða hagsmuna eru stjórnvöld að gæta ef það er áætlun þeirra að minnka möguleika borgara á að taka virkan þátt í ákvörðunarferlum um mál sem snerta sameiginlegar náttúruauðlindir þjóðar? Hvernig ætlar m.a. umhverfis-, orku og loftslagsráðherrann að tryggja að ákvarðanir sem fela í sér mikil inngrip í íslenska náttúru eins og t.d. virkjanir og aðrar stórframkvæmdir verði ekki teknar á grunni fjölbreytilegra og mjög sterkra sérhagsmuna í stað almannahagsmuna? Höfundur starfar hjá Landvernd Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umhverfismál Mest lesið Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Falleinkunn heima, en hugurinn í Brussel Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Tökum slaginn fyrir börnin Tótla I. Sæmundsdóttir,Þorbjörg Helga Þorgilsdóttir skrifar Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson skrifar Skoðun Borgin þarf ekki kjötexi — hún þarf mælikerfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson skrifar Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Þegar efinn verður þýðingarmeiri en sannleikurinn Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Sjá meira
Lýðræði er meira en einungis lýðræðislegar kosningar á nokkurra ára fresti. Þannig er virk þátttaka almennings við ákvarðanatökur sem varða m.a. almannahagsmuni eins og náttúruvernd og loftslagsmál einn af lykilþáttum við framkvæmd lýðræðis. Heimspekingurinn Henry Alexander Henrysson skrifar í grein um lýðræði að lýðræði er m.a. „leið til að haga sameiginlegum málum okkar á þann veg að einn eða fáir einstaklingar geti ekki tekið gerræðislegar ákvarðanir fyrir hönd almennings.“ Einnig skrifar Henry í sömu grein „ … að lýðræði geti styrkst við meiri tillitssemi, hógværð og auðmýkt fyrir hlutverkinu – að frekja og yfirgangur séu merki um lýðræðislegar blindgötur sem leiða samfélög frá lausnum og til forherðingar.“ Samþjöppun valds Með tapi umhverfisráðuneytisins vegna sameiningar í umhverfis-, orku og loftslagsráðuneyti hefur farið fram ákveðin samþjöppun valds þar sem ýmis mál innan sama ráðuneytis stangast á innbyrðis. Þannig virðist að ráðherrann hafi vald til þess að setja ákveðnar áherslur sem styrkja eitt hlutverk hans á kostnað annarra. Áherslur núverandi umhverfis- orku og loftslagsráðherra eins og hann hefur m.a. lýst yfir á síðastliðnu iðnþingi eru að undir hans verkstjórn sé ráðuneytið hagvaxtarráðuneyti. Hann er að vinna að því að ryðja burt „hindrunum, óþarfa reglubyrði og skriffinnsku“ til þess að geta ýtt undir vöxt og verðmætasköpun. Með því að einfalda regluverkið, gera breytingar á faglega unnum niðurstöðum Rammaáætlunar og á vinnu hennar og boða rýmri heimild ríkisins til eignarnáms til uppbyggingar orkuinnviða eru stjórnvöld á hættulegri braut við að skerða lýðræðið í landinu. Þó svo að allar þessar áætlanir fari í gegnum þingræðislega meðferð. Lýðræði Stjórnvöld verða að tryggja ótvíræðan rétt almennings til að hafa eitthvað um það að segja hvernig sameiginlegar auðlindir eru nýttar og hvernig gengið er um sameiginleg land- og náttúrugæði. Það kemur m.a. skýrt fram í Árósasamningum sem Ísland hefur átt aðild að síðan 2011. Samningurinn á að tryggja lýðræðislegt ferli í gegnum þennan rétt almennings til að taka þátt í ákvarðanatöku, fá nauðsynlegar upplýsingar og að njóta réttlátrar málsmeðferðar. Áhrif hagsmunaaðila Það er ekkert leyndarmál að víða í vestrænum ríkjum hafa bein og óbein stjórnmálaleg afskipti og áhrif stórra hagsmunaaðila veikt lýðræðislega ferla. Sérstaklega hefur samþjöppun eignarhalds á fyrirtækjum á fáeinar hendur haft áhrif á virkni lýðræðis. Medici-vítahringurinn útskýrir þessa hnignun lýðræðis. Þeir sem þegar eru ríkir og valdamiklir, t.d. eigendur stórra fyrirtækja, geta haft áhrif á stjórnmálin og reglurnar sem eru settar þar á þann hátt að þeir hagnast enn meira fjárhagslega. Fyrirtækja- og einstaklingsauður eru þannig nátengdir áhrifum sem þessir einstaklingar geta haft á ákvarðanatöku stjórnmálamanna. Þegar stórt er spurt Hvernig ætli þetta sér hér á Íslandi? Hvaða hagsmuna eru stjórnvöld að gæta ef það er áætlun þeirra að minnka möguleika borgara á að taka virkan þátt í ákvörðunarferlum um mál sem snerta sameiginlegar náttúruauðlindir þjóðar? Hvernig ætlar m.a. umhverfis-, orku og loftslagsráðherrann að tryggja að ákvarðanir sem fela í sér mikil inngrip í íslenska náttúru eins og t.d. virkjanir og aðrar stórframkvæmdir verði ekki teknar á grunni fjölbreytilegra og mjög sterkra sérhagsmuna í stað almannahagsmuna? Höfundur starfar hjá Landvernd