Samningaeftirlitið - bannað börnum! Hannes Friðriksson skrifar 26. mars 2026 16:01 „Ég er gamall maður,“ eins og söguhetjan í Felix og Klara myndi sennilega segja. Man sumt og annað betur. Ég man til að mynda þegar ekkert sjónvarp var á fimmtudögum og hvernig nefnd fárra manna ákvað hvað væri bannað í kvikmyndahúsum og hvað ekki. Nefndin hét Kvikmyndaeftirlit ríkisins. Held að þeir hafi líka ráðið hvað mátti sjá í sjónvarpinu og hvað ekki. Upp á skjáinn kom texti. „Bönnuð börnum.“ Þá var maður rekinn úr stofunni og hurðinni lokað. Það voru erfiðar stundir. Það er óhætt að segja að þessi minning kemur nú upp í hugann þegar umræður um hugsanlegar aðildarviðræður við Evrópusambandið eru á dagskrá. Nema enn svæsnari forsjárhyggja en þá var. Nú virðist hópur karla og kvenna hafa tekið sig saman um að koma í veg fyrir að þjóðin fái að sjá hvernig hugsanlegur samningur við ESB gæti litið út. Þau viti hvernig slíkur samningur líti út, jafnvel þó hann hafi ekki verið skrifaður. Bannað börnum og þjóðinni allri. Óskrifaði samningurinn, sem ekki er búið að semja um, er sem sagt mjög svæsinn. Nú á að að reka alla frá borðinu og út úr stofunni. Samningaeftirlitið fyrirskipar svo. Samningaeftirlitið hrærir þessa dagana súran graut í stórri skál. Öllu sullað saman í þeirri von að grauturinn falli að smekk landsmanna. Fullveldið tapað, allt á niðurleið í Evrópu og hagvöxtur enginn. Samt eru vextir og stýrivextir þar miklu lægri. Erfitt að átta sig á hvað á að halda, enda er tilgangurinn sá. Þeir vilja gera einfalt mál mjög flókið. Spurningin er samt mjög einföld. „Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?” Svarið getur verið já eða nei. Verði svarið já verður gengið til samninga og aðildarsamningurinn lagður fyrir þjóðina til samþykkis eða höfnunar. Einfaldara getur það varla orðið né lýðræðislegra. Verði svarið nei höldum við áfram í hversdagleika mylluhjólsins sem við sjálf höfum skapað. Spurningunni er beint til þjóðarinnar. Hvernig á sú framtíð að vera sem við viljum skapa okkur! Eru möguleikar á að aðildasamningur að ESB geti gert líf okkar eitthvað einfaldara og betra, eða verður það bara verra? Það fáum við ekki að vita nema að aðildasamningur verði lagður á borðið, og þjóðin sjálf, sem valdið hefur, fái að kjósa um hann, hvort sem Samingareftirlitinu líkar betur eða verr. Ég vil vita meira og þess vegna segi ég JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Höfundur er ellilífeyrisþegi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson Skoðun Skoðun Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Samkeppniseftirlitið eitt og sér Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson skrifar Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar Skoðun Skipulag sem má ekki borga sig! Íris Björk Hreinsdóttir skrifar Sjá meira
„Ég er gamall maður,“ eins og söguhetjan í Felix og Klara myndi sennilega segja. Man sumt og annað betur. Ég man til að mynda þegar ekkert sjónvarp var á fimmtudögum og hvernig nefnd fárra manna ákvað hvað væri bannað í kvikmyndahúsum og hvað ekki. Nefndin hét Kvikmyndaeftirlit ríkisins. Held að þeir hafi líka ráðið hvað mátti sjá í sjónvarpinu og hvað ekki. Upp á skjáinn kom texti. „Bönnuð börnum.“ Þá var maður rekinn úr stofunni og hurðinni lokað. Það voru erfiðar stundir. Það er óhætt að segja að þessi minning kemur nú upp í hugann þegar umræður um hugsanlegar aðildarviðræður við Evrópusambandið eru á dagskrá. Nema enn svæsnari forsjárhyggja en þá var. Nú virðist hópur karla og kvenna hafa tekið sig saman um að koma í veg fyrir að þjóðin fái að sjá hvernig hugsanlegur samningur við ESB gæti litið út. Þau viti hvernig slíkur samningur líti út, jafnvel þó hann hafi ekki verið skrifaður. Bannað börnum og þjóðinni allri. Óskrifaði samningurinn, sem ekki er búið að semja um, er sem sagt mjög svæsinn. Nú á að að reka alla frá borðinu og út úr stofunni. Samningaeftirlitið fyrirskipar svo. Samningaeftirlitið hrærir þessa dagana súran graut í stórri skál. Öllu sullað saman í þeirri von að grauturinn falli að smekk landsmanna. Fullveldið tapað, allt á niðurleið í Evrópu og hagvöxtur enginn. Samt eru vextir og stýrivextir þar miklu lægri. Erfitt að átta sig á hvað á að halda, enda er tilgangurinn sá. Þeir vilja gera einfalt mál mjög flókið. Spurningin er samt mjög einföld. „Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?” Svarið getur verið já eða nei. Verði svarið já verður gengið til samninga og aðildarsamningurinn lagður fyrir þjóðina til samþykkis eða höfnunar. Einfaldara getur það varla orðið né lýðræðislegra. Verði svarið nei höldum við áfram í hversdagleika mylluhjólsins sem við sjálf höfum skapað. Spurningunni er beint til þjóðarinnar. Hvernig á sú framtíð að vera sem við viljum skapa okkur! Eru möguleikar á að aðildasamningur að ESB geti gert líf okkar eitthvað einfaldara og betra, eða verður það bara verra? Það fáum við ekki að vita nema að aðildasamningur verði lagður á borðið, og þjóðin sjálf, sem valdið hefur, fái að kjósa um hann, hvort sem Samingareftirlitinu líkar betur eða verr. Ég vil vita meira og þess vegna segi ég JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Höfundur er ellilífeyrisþegi.
Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar