Hvað sagði konan?

Inga Sæland hélt ræðu á þingi Kennarasambands Íslands í gær sem skildi salinn eftir í nokkru uppnámi.

Hún hóf mál sitt á að segja formanni SÍ að vera stilltur.

Svo sagði hún að árangur nemenda væri ófullnægjandi og að 60% þeirra gætu ekki lesið sér til gagns. Mikill fjöldi nemenda kæmist ekki áfram í langskólanámi og ótækt væri að þeim liði illa. Hér væru líka of fáar kennslustundir.

Hún ætlar að bjarga þessu:

• Tileinka þetta ár læsi. Ekki fylgdu frekari skýringar.
• Bjóða nemendum að semja reglur sem tryggja símafrí. Hún hafði hitt finnska menntamálaráðherrann í Eistlandi sem sagði henni að þar liði öllum vel eftir að símafrí komst á. Hún upplýsti fundargesti um að maður gæti tekið mark á því sem gerðist í Eistlandi því það væri ekki rykugt austantjaldsland.
• Hafa meiri námsaðgreiningu. Kenna t.d. á einu tungumáli í einni stofu og öðru í þeirri næstu.
• Leyfa foreldrum að fá próf barna sinna heim og færa námsmat aftur í tölur. Hún hefur heyrt óskir um þetta frá foreldrum og henni er ljúft og skylt að hlusta frekar á þá en kennara.

Inga tók samt fram að hún bæri mikla virðingu fyrir kennurum og þeirra starfi. Hún vill gjarnan vinna hlutina með þeim. Mörgum fundargestum fannst vanta betri útskýringar hér. Hvernig ætlar Inga að sýna þetta í verki?

Inga vildi líka hrósa kennurum og áréttaði að í Pisa kæmi fram að nemendum líði vel í samanburði þjóða. Þetta sagði hún eftir að hafa eytt miklum tíma í að ávarpa vanlíðan og vandræði nemenda.

Fundargestir voru slegnir og fannst að fagmennskunni vegið. Málflutningurinn einkenndist af upphrópunum og einföldum lausnum á flóknum verkefnum. Sumir gengu út, sumir klöppuðu ekki, aðrir klöppuðu smá.

Hún gekk út að þessu loknu, sá ekki ástæðu til að sitja á þingi, enda búin að segja sitt.

Höfundur er þingfulltrúi á Ársþingi KÍ, skólastjóri og formaður Félags skólastjórnenda í Reykjavík.