Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar 17. apríl 2026 08:01 Miðvikudaginn 15. apríl ávarpaði Inga Sæland mennta- og barnamálaráðherra þing Kennarasambands Íslands þar sem hún ræddi meðal annars stöðu skólakerfisins og þær áskoranir sem blasa við. Margt í máli hennar endurspeglar raunveruleika sem foreldrar, kennarar og nemendur þekkja vel: Allt of fjölmennir bekkir, auknar þarfir barna með greiningar og sífellt fjölbreyttari nemendahópur sem krefst markviss stuðnings. Það sem stendur sérstaklega upp úr er áhersla menntamálaráðherra á að fækka nemendum í bekkjum, efla þjónustu við börn með sérþarfir og styrkja íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna með auknum móttökudeildum. Þetta eru mikilvæg skref í rétta átt en þau duga ekki ein og sér. Við í Flokki fólksins teljum að lykillinn liggi í snemmtækri íhlutun og öflugu samstarfi við foreldra. Grípa fyrr – ekki seinna Það gerist allt of oft að ekki er gripið inn í fyrr en vandinn er orðinn mikill og erfiðara að eiga við hann. Börn sem eiga í náms- eða félagslegum erfiðleikum þurfa stuðning strax, ekki eftir mánuði eða ár á biðlista. Sama á við um börn sem fá greiningu og þurfa að bíða eftir úrræðum. Það er ferli sem getur verið bæði flókið og yfirþyrmandi fyrir fjölskyldur. Við viljum tryggja að þegar fyrstu merki um vanda koma fram verði strax brugðist við, innan skólans, í samstarfi við fagfólk og með virkri aðkomu foreldra. Foreldrar í lykilhlutverki Enginn þekkir barnið betur en foreldrar þess. Þess vegna leggjum við áherslu á að efla samstarf við foreldra með markvissri foreldrafræðslu og uppeldisráðgjöf innan skólanna. Foreldrar þurfa ekki bara upplýsingar, þeir þurfa verkfæri. Þegar barn glímir við erfiðleika eða fær greiningu þarf að styðja bæði barnið og foreldrana. Með réttum stuðningi geta foreldrar haldið áfram vinnunni heima, styrkt barnið sitt og orðið virkir þátttakendur í lausninni. Skóli fyrir alla í raun Flokkur fólksins telur nauðsynlegt að auka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna. Við leggjum jafnframt áherslu á að börnin fái tækifæri til að taka þátt í skólasamfélaginu, í íþróttum, listgreinum og félagslífi. Tungumálið lærist ekki aðeins í kennslustofu, heldur ekki síður í samskiptum og þátttöku. Þess vegna er mikilvægt að efla frístundastarf allra barna. Þetta gildir einnig um börn með sérþarfir. Þau eiga ekki bara rétt á þjónustu, þau eiga rétt á að tilheyra samfélagi jafningja sinna. Sameiginlegt verkefni Til að ná raunverulegum árangri þurfum við að ganga lengra en nú er gert. Við þurfum að byggja kerfi sem bregst snemma við, styður fjölskyldur og tryggir að enginn verði út undan. Grunnskólinn er ekki bara menntastofnun, hann er grunnur að framtíð barna okkar. Þar eigum við ekki að spara. Það er mikilvægt að ríki, sveitarfélög, fagfólk og foreldrar taki höndum saman. Þannig næst mesti árangurinn. Þetta er fjárfesting sem skilar sér. Hún skilar sér auðvitað mest í framtíð barnanna okkar, fjölskyldna og samfélagsins alls. Þetta er það sem raunverulega skiptir máli. Höfundur er í 3. sæti framboðslista Flokks fólksins í Reykjavík og er grunnskólakennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Miðvikudaginn 15. apríl ávarpaði Inga Sæland mennta- og barnamálaráðherra þing Kennarasambands Íslands þar sem hún ræddi meðal annars stöðu skólakerfisins og þær áskoranir sem blasa við. Margt í máli hennar endurspeglar raunveruleika sem foreldrar, kennarar og nemendur þekkja vel: Allt of fjölmennir bekkir, auknar þarfir barna með greiningar og sífellt fjölbreyttari nemendahópur sem krefst markviss stuðnings. Það sem stendur sérstaklega upp úr er áhersla menntamálaráðherra á að fækka nemendum í bekkjum, efla þjónustu við börn með sérþarfir og styrkja íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna með auknum móttökudeildum. Þetta eru mikilvæg skref í rétta átt en þau duga ekki ein og sér. Við í Flokki fólksins teljum að lykillinn liggi í snemmtækri íhlutun og öflugu samstarfi við foreldra. Grípa fyrr – ekki seinna Það gerist allt of oft að ekki er gripið inn í fyrr en vandinn er orðinn mikill og erfiðara að eiga við hann. Börn sem eiga í náms- eða félagslegum erfiðleikum þurfa stuðning strax, ekki eftir mánuði eða ár á biðlista. Sama á við um börn sem fá greiningu og þurfa að bíða eftir úrræðum. Það er ferli sem getur verið bæði flókið og yfirþyrmandi fyrir fjölskyldur. Við viljum tryggja að þegar fyrstu merki um vanda koma fram verði strax brugðist við, innan skólans, í samstarfi við fagfólk og með virkri aðkomu foreldra. Foreldrar í lykilhlutverki Enginn þekkir barnið betur en foreldrar þess. Þess vegna leggjum við áherslu á að efla samstarf við foreldra með markvissri foreldrafræðslu og uppeldisráðgjöf innan skólanna. Foreldrar þurfa ekki bara upplýsingar, þeir þurfa verkfæri. Þegar barn glímir við erfiðleika eða fær greiningu þarf að styðja bæði barnið og foreldrana. Með réttum stuðningi geta foreldrar haldið áfram vinnunni heima, styrkt barnið sitt og orðið virkir þátttakendur í lausninni. Skóli fyrir alla í raun Flokkur fólksins telur nauðsynlegt að auka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna. Við leggjum jafnframt áherslu á að börnin fái tækifæri til að taka þátt í skólasamfélaginu, í íþróttum, listgreinum og félagslífi. Tungumálið lærist ekki aðeins í kennslustofu, heldur ekki síður í samskiptum og þátttöku. Þess vegna er mikilvægt að efla frístundastarf allra barna. Þetta gildir einnig um börn með sérþarfir. Þau eiga ekki bara rétt á þjónustu, þau eiga rétt á að tilheyra samfélagi jafningja sinna. Sameiginlegt verkefni Til að ná raunverulegum árangri þurfum við að ganga lengra en nú er gert. Við þurfum að byggja kerfi sem bregst snemma við, styður fjölskyldur og tryggir að enginn verði út undan. Grunnskólinn er ekki bara menntastofnun, hann er grunnur að framtíð barna okkar. Þar eigum við ekki að spara. Það er mikilvægt að ríki, sveitarfélög, fagfólk og foreldrar taki höndum saman. Þannig næst mesti árangurinn. Þetta er fjárfesting sem skilar sér. Hún skilar sér auðvitað mest í framtíð barnanna okkar, fjölskyldna og samfélagsins alls. Þetta er það sem raunverulega skiptir máli. Höfundur er í 3. sæti framboðslista Flokks fólksins í Reykjavík og er grunnskólakennari.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar