Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar 21. apríl 2026 10:02 Í meira en hundrað ár hefur Elliðaárdalur verið vettvangur framfara, en með virkjun Elliðaánna árið 1921 var grunnur lagður að rafvæðingu í Reykjavík og raforka framleidd fyrir ört vaxandi borgarsamfélag. Raforkumannvirkin í dalnum gegndu þar lykilhlutverki. En hvað gerum við þegar þau hafa lokið hlutverki sínu? Samkvæmt vatnalögum ber Orkuveitunni skylda til að færa umhverfið aftur til fyrra horft eins og kostur er. Í Elliðaárdal stendur nú yfir vinna sem fá dæmi eru um hér á landi: að leggja niður vatnsaflsvirkjun og endurheimta það vistkerfi sem var rofið með virkjun ánna. Náttúran tekur við sér Fyrstu skrefin hafa þegar verið stigin. Botnlokur Árbæjarstíflu voru opnaðar varanlega árið 2020 og rennsli ánna þannig gefið frjálst. Árangurinn hefur verið skjótur og afgerandi. Árbæjarkvíslin, þar sem áhrifa lónsins gætti áður, skilar nú sérlega góðu búi þar sem þéttleiki seiða hefur aukist marktækt. Niðurstöður Jóhannesar Sturlaugssonar fiskifræðings sýna að heildarganga hrygningarlaxa í Árbæjarkvísl jókst úr 2% árið 2021 í 14% árið 2025. Við þetta má bæta að 2025 var stærsta árlega ganga laxa í Elliðaárnar frá því að árleg vöktun með fiskteljara hófst árið 1989. Varanleg tæming lónsins hefur því skilað tilætluðum árangri fyrir lífríkið. Spor sögunnar varðveitt En endurheimt dalsins snýst ekki aðeins um umhverfið. Hún snýst líka um samfélagið. Raforkumannvirkin í Elliðaárdal hafa verið hluti af sögu okkar í meira en öld og voru friðuð sem slík árið 2012. Má því segja að við niðurlagningu Elliðaárvirkjunar togist á tvö sjónarmið - að færa umhverfið aftur til fyrra horfs og að varðveita menningarsögulegar minjar. Orkuveitan hefur átt í góðu samráði við Minjastofnun Íslands í þessu verkefni og í samræmi við heimild stofnunarinnar er nú gert ráð fyrir að fjarlægja hluta Árbæjarstíflu, en að halda í stólpa frá öllum byggingartímum hennar. Þeir verða nýttir áfram sem undirstaða fyrir nýja upplifunarbrú, sem er hönnuð með aðgengi fyrir öll í huga. Þannig helst þessi mikilvæga tenging yfir Elliðaárnar, en með auknu öryggi og betra aðgengi. Sama má segja um aðrennslispípu meðfram Rafstöðvarvegi sem í dag gegnir hlutverki óformlegar gönguleiðar. Í pípustæði aðrennslispípunnar kemur nýr og spennandi minjaás þar sem pípan og saga hennar er gerð sýnileg og aðgengileg vegfarendum öllum. Staður ársins 2025 Elliðaárdalur er mest sótta útivistarsvæði höfuðborgarsvæðisins og lesendur hafa ef til vill notið þess að sækja Elliðaárstöð heim. Þessi lifandi áfangastaður, sem hefur meðal annars að markmiði að miðla sögu staðarins, hlaut hönnunarverðlaun Íslands í flokknum „Staður ársins“ árið 2025. Nú er komið að næsta áfanga í að skila dalnum aftur til náttúrunnar og samfélagsins og Reykjavíkurborg og Orkuveitan bjóða til opinna húsa í Gestastofu Elliðaárstöðvar 28. og 29. apríl n.k. kl. 16-18. Við hlökkum til að eiga spjall um dalinn, árnar og útivistina. Höfundur er landslagsarkitekt og verkefnisstjóri hjá Orkuveitunni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Í meira en hundrað ár hefur Elliðaárdalur verið vettvangur framfara, en með virkjun Elliðaánna árið 1921 var grunnur lagður að rafvæðingu í Reykjavík og raforka framleidd fyrir ört vaxandi borgarsamfélag. Raforkumannvirkin í dalnum gegndu þar lykilhlutverki. En hvað gerum við þegar þau hafa lokið hlutverki sínu? Samkvæmt vatnalögum ber Orkuveitunni skylda til að færa umhverfið aftur til fyrra horft eins og kostur er. Í Elliðaárdal stendur nú yfir vinna sem fá dæmi eru um hér á landi: að leggja niður vatnsaflsvirkjun og endurheimta það vistkerfi sem var rofið með virkjun ánna. Náttúran tekur við sér Fyrstu skrefin hafa þegar verið stigin. Botnlokur Árbæjarstíflu voru opnaðar varanlega árið 2020 og rennsli ánna þannig gefið frjálst. Árangurinn hefur verið skjótur og afgerandi. Árbæjarkvíslin, þar sem áhrifa lónsins gætti áður, skilar nú sérlega góðu búi þar sem þéttleiki seiða hefur aukist marktækt. Niðurstöður Jóhannesar Sturlaugssonar fiskifræðings sýna að heildarganga hrygningarlaxa í Árbæjarkvísl jókst úr 2% árið 2021 í 14% árið 2025. Við þetta má bæta að 2025 var stærsta árlega ganga laxa í Elliðaárnar frá því að árleg vöktun með fiskteljara hófst árið 1989. Varanleg tæming lónsins hefur því skilað tilætluðum árangri fyrir lífríkið. Spor sögunnar varðveitt En endurheimt dalsins snýst ekki aðeins um umhverfið. Hún snýst líka um samfélagið. Raforkumannvirkin í Elliðaárdal hafa verið hluti af sögu okkar í meira en öld og voru friðuð sem slík árið 2012. Má því segja að við niðurlagningu Elliðaárvirkjunar togist á tvö sjónarmið - að færa umhverfið aftur til fyrra horfs og að varðveita menningarsögulegar minjar. Orkuveitan hefur átt í góðu samráði við Minjastofnun Íslands í þessu verkefni og í samræmi við heimild stofnunarinnar er nú gert ráð fyrir að fjarlægja hluta Árbæjarstíflu, en að halda í stólpa frá öllum byggingartímum hennar. Þeir verða nýttir áfram sem undirstaða fyrir nýja upplifunarbrú, sem er hönnuð með aðgengi fyrir öll í huga. Þannig helst þessi mikilvæga tenging yfir Elliðaárnar, en með auknu öryggi og betra aðgengi. Sama má segja um aðrennslispípu meðfram Rafstöðvarvegi sem í dag gegnir hlutverki óformlegar gönguleiðar. Í pípustæði aðrennslispípunnar kemur nýr og spennandi minjaás þar sem pípan og saga hennar er gerð sýnileg og aðgengileg vegfarendum öllum. Staður ársins 2025 Elliðaárdalur er mest sótta útivistarsvæði höfuðborgarsvæðisins og lesendur hafa ef til vill notið þess að sækja Elliðaárstöð heim. Þessi lifandi áfangastaður, sem hefur meðal annars að markmiði að miðla sögu staðarins, hlaut hönnunarverðlaun Íslands í flokknum „Staður ársins“ árið 2025. Nú er komið að næsta áfanga í að skila dalnum aftur til náttúrunnar og samfélagsins og Reykjavíkurborg og Orkuveitan bjóða til opinna húsa í Gestastofu Elliðaárstöðvar 28. og 29. apríl n.k. kl. 16-18. Við hlökkum til að eiga spjall um dalinn, árnar og útivistina. Höfundur er landslagsarkitekt og verkefnisstjóri hjá Orkuveitunni.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar