Börnin geta ekki beðið

Sem foreldri hef ég oft velt því fyrir mér hversu flókið það getur verið að samræma vinnu og fjölskyldulíf. Þetta ætti ekki að vera stöðugt áhyggjuefni. Samt er raunveruleikinn sá að foreldrar neyðast til að taka launalaust frí, lenda í erfiðleikum í starfi eða setja fjárhag sinn í hættu vegna þess að börnin þeirra komast ekki að í leikskóla.

Þetta er ekki einkamál foreldra. Þetta er samfélagslegt verkefni – og pólitísk ábyrgð.

Fyrstu ár í lífi barns eru þau mikilvægustu. Á þessum tíma á sér stað gríðarlegur þroski, bæði félagslegur og tilfinningalegur. Umhverfið sem börn alast upp í skiptir máli, þess vegna ber okkur að tryggja að þau hafi aðgang að öruggu, hlýju og uppbyggilegu umhverfi frá upphafi.

Það er einfaldlega óásættanlegt að árið 2026 sé ekki tryggt að öll börn fái leikskólapláss á þeim tíma sem foreldrar þurfa á því að halda. Vandinn er vel þekktur, en viðbrögðin hafa ekki verið nægilega ákveðin.

Ef vilji er fyrir hendi er hægt að bregðast hratt við. Með uppbyggingu vandaðra einingahúsa má leysa bráðan húsnæðisvanda margra leikskóla og tryggja að fleiri börn fái pláss án þess að fórna gæðum. Þetta er ekki flókið – þetta snýst um forgangsröðun.

En við þurfum líka að horfa lengra fram á veginn.

Flokkur fólksins boðar heimgreiðslur til foreldra

Markmiðið er að tryggja leikskólapláss frá 12 mánaða aldri. Þar til því markmiði er náð þarf raunverulegur stuðningur að vera til staðar fyrir fjölskyldur. Flokkur fólksins ætlar að koma á heimgreiðslum þannig að foreldrar sem bíða eftir leikskólaplássi geti brúað bilið án þess að fórna fjárhagslegu öryggi sínu.

Við þurfum einnig að hugsa út fyrir hefðbundnar lausnir. Það er ekkert sem segir að leikskólar þurfi alltaf að vera reknir á einn ákveðinn hátt. Flokkur fólksins styður að fyrirtæki getirekið leikskóla fyrir börn starfsfólks. Það myndi bæði auka framboð á leikskólaplássum í almenna kerfinu og auðvelda daglegt líf fjölskyldna.

Þess vegna þarf að tryggja raunverulegt val foreldra. Kostnaður ætti ekki að vera mismunandi eftir því hvort barn er hjá dagforeldri eða á leikskóla. Til að það verði að veruleika þarf að hækka niðurgreiðslur til dagforeldra og tryggja jafnræði milli úrræða.

Þetta snýst um hvaða mál viðsetjum í forgang. Börn og fjölskyldur þeirra eiga ekki að sitja á hakanum. Vandinn er þekktur og við vitum að lausnirnar eru til. Setjum barnafjölskyldur í forgang.

Höfundur skipar fjórða sæti á lista Flokks fólksins í Reykjavík