Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 25. apríl 2026 10:00 Friðhelgi og öryggi heimilisins eru ein af okkar dýpstu grunnþörfum og algjör forsenda fyrir hamingju og vellíðan barnanna okkar. Þrátt fyrir þetta ríkir grafalvarlegur húsnæðisskortur í Reykjavík. Þessi skortur bitnar harðast á þeim sem minnst mega sín, ungu fólki, barnafjölskyldum, öryrkjum, fötluðu fólki og eldri borgurum. Það er forgangsmál Flokks fólksins að breyta þessu. Þróun húsnæðismála í Reykjavík hefur verið stórum hópi sérlega erfið undanfarin ár. Mistök hafa verið gerð í áherslum og allt of lítið byggt af hagkvæmum íbúðum. Húsaleiga er víða orðin stærsti útgjaldaliður fjölskyldna og tekur til sín allt að 70 prósent af ráðstöfunartekjum. Þetta hefur leitt til þess að efnaminni foreldrar neyðast stundum til að leita skjóls í húsnæði sem er óviðunandi. Margt efnaminna fólk er á vergangi og þarf sífellt að færa sig um set. Þetta veldur kvíða og vanlíðan hjá börnum sem þurfa ítrekað að flytja, slíta upp rætur og hafa áhyggjur af því hvort þau eignist vini á nýjum stað. Börn þurfa öryggi til að geta vaxið og dafnað. Misskiptingin í borginni er mikil. Efnameira fólk getur stutt börn sín til fyrstu kaupa á húsnæði á sama tíma og ungt fólk úr tekjuminni fjölskyldum situr fast heima hjá foreldrum. Í dag bíða um sex hundruð manns eftir félagslegu húsnæði og á annað hundrað eftir sértæku úrræði fyrir fatlað fólk. Sumir á biðlistanum eru orðnir fullorðnir einstaklingar, jafnvel á fertugsaldri og búa enn hjá öldruðum foreldrum sínum vegna úrræðaleysis borgarinnar. Flokkur fólksins hefur skýra sýn á hvernig leysa má þennan vanda. Það verður að ráðast í stórfellda uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði. Til að mæta uppsafnaðri þörf þarf að útvíkka vaxtamörk borgarinnar og ryðja land fyrir nýjar byggingarlóðir, eins og Flokkur fólksins hafði forystu um í Úlfarsárdal. Hraða verður lagningu Sundabrautar sem opnar fyrir uppbyggingu á nýjum byggingarsvæðum eins og á Geldinganesi, Gunnunesi, Álfsnesi og Kjalarnesi. Við verðum að brjóta land og byggja. Jafnframt ætlum við að vinda ofan af þeirri ofurþéttingu byggðar sem ráðið hefur för á umliðnum árum. Ómarkviss þétting hefur víða leitt til þess að innviðir eru sprungnir og sumir þéttingarreitir eru orðnir að skuggabyggðum. Flokkur fólksins leggur áherslu á mannvæna hönnun, græn svæði, ríkar kröfur um birtu og hljóðvist. Einnig verður að tryggja að nýjum íbúðum fylgi nægjanlegur fjöldi bílastæða, að lágmarki eitt stæði á hverja íbúð. Flokkur fólksins mun taka markvisst á lóðabraski komist hann til áhrifa. Lóðir eiga að nýtast til raunverulegrar uppbyggingar en ekki til spákaupmennsku. Við munum setja skýrar reglur og tímamörk á uppbyggingu og þrengja reglur um endursölu óbyggðra lóða. Íbúðir eiga að vera heimili fyrir fólk, en ekki fjárfestingarvara. Til að tryggja að allir eigi þak yfir höfuðið munum við efla Félagsbústaði, fjölga félagslegum íbúðum og vinna á biðlistum. Það er nauðsynlegt byggja upp öflugt félagslegt húsnæðiskerfi í samvinnu við ríkið og stofna ný innviðafélög með lífeyrissjóðum til að byggja upp skóla, leikskóla og og aðra innviði eins og götur og lagnir í nýjum hverfum. Þá fögnum við þeirri stefnumörkun ríkisstjórnarinnar að íbúðalánakjör verði sambærileg því sem þekkist í nágrannalöndum okkar. Ef Flokkur fólksins fær umboð til að leiða meirihluta í borgarstjórn Reykjavíkur verður húsnæðisöryggi sett í algeran forgang. Í stað þess að einblína á gæluverkefni munum við tryggja að fólk hafi leiðir til að búa í borginni okkar. Reykjavík á að vera fyrir alla, ekki bara suma. Höfundur er oddviti Flokks fólksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað vita þingmenn um hvalveiðar? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Friðhelgi og öryggi heimilisins eru ein af okkar dýpstu grunnþörfum og algjör forsenda fyrir hamingju og vellíðan barnanna okkar. Þrátt fyrir þetta ríkir grafalvarlegur húsnæðisskortur í Reykjavík. Þessi skortur bitnar harðast á þeim sem minnst mega sín, ungu fólki, barnafjölskyldum, öryrkjum, fötluðu fólki og eldri borgurum. Það er forgangsmál Flokks fólksins að breyta þessu. Þróun húsnæðismála í Reykjavík hefur verið stórum hópi sérlega erfið undanfarin ár. Mistök hafa verið gerð í áherslum og allt of lítið byggt af hagkvæmum íbúðum. Húsaleiga er víða orðin stærsti útgjaldaliður fjölskyldna og tekur til sín allt að 70 prósent af ráðstöfunartekjum. Þetta hefur leitt til þess að efnaminni foreldrar neyðast stundum til að leita skjóls í húsnæði sem er óviðunandi. Margt efnaminna fólk er á vergangi og þarf sífellt að færa sig um set. Þetta veldur kvíða og vanlíðan hjá börnum sem þurfa ítrekað að flytja, slíta upp rætur og hafa áhyggjur af því hvort þau eignist vini á nýjum stað. Börn þurfa öryggi til að geta vaxið og dafnað. Misskiptingin í borginni er mikil. Efnameira fólk getur stutt börn sín til fyrstu kaupa á húsnæði á sama tíma og ungt fólk úr tekjuminni fjölskyldum situr fast heima hjá foreldrum. Í dag bíða um sex hundruð manns eftir félagslegu húsnæði og á annað hundrað eftir sértæku úrræði fyrir fatlað fólk. Sumir á biðlistanum eru orðnir fullorðnir einstaklingar, jafnvel á fertugsaldri og búa enn hjá öldruðum foreldrum sínum vegna úrræðaleysis borgarinnar. Flokkur fólksins hefur skýra sýn á hvernig leysa má þennan vanda. Það verður að ráðast í stórfellda uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði. Til að mæta uppsafnaðri þörf þarf að útvíkka vaxtamörk borgarinnar og ryðja land fyrir nýjar byggingarlóðir, eins og Flokkur fólksins hafði forystu um í Úlfarsárdal. Hraða verður lagningu Sundabrautar sem opnar fyrir uppbyggingu á nýjum byggingarsvæðum eins og á Geldinganesi, Gunnunesi, Álfsnesi og Kjalarnesi. Við verðum að brjóta land og byggja. Jafnframt ætlum við að vinda ofan af þeirri ofurþéttingu byggðar sem ráðið hefur för á umliðnum árum. Ómarkviss þétting hefur víða leitt til þess að innviðir eru sprungnir og sumir þéttingarreitir eru orðnir að skuggabyggðum. Flokkur fólksins leggur áherslu á mannvæna hönnun, græn svæði, ríkar kröfur um birtu og hljóðvist. Einnig verður að tryggja að nýjum íbúðum fylgi nægjanlegur fjöldi bílastæða, að lágmarki eitt stæði á hverja íbúð. Flokkur fólksins mun taka markvisst á lóðabraski komist hann til áhrifa. Lóðir eiga að nýtast til raunverulegrar uppbyggingar en ekki til spákaupmennsku. Við munum setja skýrar reglur og tímamörk á uppbyggingu og þrengja reglur um endursölu óbyggðra lóða. Íbúðir eiga að vera heimili fyrir fólk, en ekki fjárfestingarvara. Til að tryggja að allir eigi þak yfir höfuðið munum við efla Félagsbústaði, fjölga félagslegum íbúðum og vinna á biðlistum. Það er nauðsynlegt byggja upp öflugt félagslegt húsnæðiskerfi í samvinnu við ríkið og stofna ný innviðafélög með lífeyrissjóðum til að byggja upp skóla, leikskóla og og aðra innviði eins og götur og lagnir í nýjum hverfum. Þá fögnum við þeirri stefnumörkun ríkisstjórnarinnar að íbúðalánakjör verði sambærileg því sem þekkist í nágrannalöndum okkar. Ef Flokkur fólksins fær umboð til að leiða meirihluta í borgarstjórn Reykjavíkur verður húsnæðisöryggi sett í algeran forgang. Í stað þess að einblína á gæluverkefni munum við tryggja að fólk hafi leiðir til að búa í borginni okkar. Reykjavík á að vera fyrir alla, ekki bara suma. Höfundur er oddviti Flokks fólksins í Reykjavík.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar