Ég lifi í draumi!

Það var vor í lofti og sólin heilsaði snemma þennan morguninn. Bjart yfir öllu í nálægð við Akranes (eins og við sem búum hér þekkjum) og ég hlakkaði til að koma aftur heim eftir stutta ferð fram og til baka í gegnum göngin til að sinna vinnu á höfuðborgarsvæðinu. 15 gráðu hiti á celsiuskvarða og logn tók á móti mér hérna megin við göngin. Já það var logn. Ég sem stoltur íbúi Akraness hlakkaði ekkert eðlilega mikið til að keyra meðfram tignarlegum trjágarðinum sem umvefur veginn beggja megin við hann í átt að aðalinngangi kaupstaðarins. Hægra megin við veginn, nokkur hundruð metrum áður en ég kem að aðalhringtorginu sem vísar mér tvær leiðir inn í bæinn (nema ég vilji keyra út úr hringtorginu í fyrstu beygju til hægri til að kaupa plöntur í ræktunarstöðinni, fara á hundatúnið eða kíkja á hestana), bíður mín steinhlaðinn veggur með merki Akraneskaupstaðar þar sem ég er sannarlega látinn vita að ég sé mættur á Skagann!

Þetta er svo góð tilfinning og ég er svo stoltur af því að sjá merki kaupstaðarins birtast mér í hvert einasta sinn sem mér dettur í hug að fara úr bæjarfélaginu. Stundum keyri ég þessa nokkur hundruð metra út úr bænum einungis til að geta snúið við og séð skjaldarmerki okkar Skagamanna birtast mér aftur og aftur með þessum fagra hætti!

Það sem er samt líklega best við að keyra inn í bæinn, líkt og þegar ég kom að hringtorginu þennan fallega vordag, er skúlptúrinn á hringtorginu. Vá! Þvílíkt listaverk. Þvílík aðkoma. Þvílík auglýsing. Þessi skúlptúr ber öll merki sköpunarkrafts, sögu og stolts Akurnesinga frá örófi alda til nútímans. Skúlptúrinn er það fyrsta og síðasta sem gestir, ferðamenn og íbúar sjá þegar farið er þessa leið inn og út úr bænum. Þessi skúlptúr er ekki bara einhver stálklumpur heldur er hann hannaður af listafólki frá Akranesi og framleiddur og framreiddur af fyrirtæki héðan úr kaupstaðnum. Algjört win – win dæmi (í. Sigur fyrir alla aðila). Frábær auglýsing fyrir bæinn hvort sem ég horfi á skúlptúrinn sem myndræna framsetningu á barnvænu skólasamfélagi, kröftugu mannlífi, öflugu atvinnulífi eða framúrstefnulegu íþrótta – og menningarlífi. Ég hugsa alltaf bara vá! Hér vil ég alltaf vera og þetta er bær sem ég vil auglýsa út á við – kassann út og sokkana upp!

Mér leið svo vel þennan fallega vordag eftir að hafa valið vinstri útgönguleiðina úr hringtorginu, sem er í raun vinstra megin við Bónus en ég sá verslunarkjarnann ekki fyrr en eftir að ég var kominn hálfa leið inni í hringtorgskeyrsluna, þar sem skúlptúrinn er svo myndarlegur og auðvelt að laðast að honum, en já, höldum fókus í sögunni, eftir að ég keyrði vinstra megin framhjá Bónus, með sólgleraugun að vopni og langaði ekkert meira en að vera á blæjubíl, því þetta var bara þannig augnablik – þá kom höggið:

ÉG VAKNAÐI!

NEI! Ég trúi þessu ekki. Ég var að upplifa Gumma Ben augnablik:Aldrei vekja mig! Þetta var allt svo raunverulegt og í rauninni af þannig toga að mér fannst ekkert eðlilegra en að þessi einföldu atriði væru til staðar og ég bara trúði ekki að þetta væri of gott til að vera satt. En væri ekki í alvörunni gaman ef þetta gæti verið og væri sannarlega raunin?

• Væri ekki gaman ef aðkoman að bænum væri falleg með tignarlegum trjágarði?
• Væri ekki gaman ef fólk vissi hvenær það væri komið á Akranes með því að setja upp fallegan steinhlaðinn vegg með skjaldarmerki kaupstaðarins?
• Væri ekki gaman ef fólk vissi hreinlega að það sé að keyra á Akranes, svona ef það missti af litla gula skiltinu við hringtorgið eftir göngin sem segir Akranes 10?
• Væri ekki gaman ef við værum það stolt af Akranesi að við stuðluðum fyrir alvöru að því að nýta og auglýsa fyrirtæki bæjarins sem geta unnið með stálskúlptúr sem listafólkið okkar getur hannað og stendur á besta stað bæjarins?

Væri ekki gaman að setja loksins kassann út og toga sokkana upp? Verum stolt af bænum okkar og sýnum það í verki. Mig langar í það minnsta frekar að búa í samfélagi sem lifir í draumi heldur en að loka augum og eyrum fyrir tilverunni og spila aldrei lagið eða hlusta aldrei á textann.

Ég lifi í draumi,

dreg hvergi mörkin dags og nætur,

sveiflast aðeins ósjálfrátt.

Í hægum gangi,

á fullt í fangi með að finna það

sem oftast reynist öfug átt.

Það er líkt og ég sé laus úr öllum viðjum,

lentur hringsólandi á vegi miðjum.

Væri ekki gaman að setja X við C laugardaginn 16.maí næstkomandi og leyfa okkur öllum að dreyma um enn betra samfélag?

Höfundur situr í 3.sæti á lista Viðreisnar á Akranesi.