Tímamót í uppbyggingarsögu Reykjavíkur Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar 4. maí 2026 09:31 Það gerist ekki á hverjum degi að ríki og sveitarfélag nái saman um stórfellda uppbyggingu sem getur raunverulega breytt stöðu þúsunda fjölskyldna. Þess vegna boða þeir samningar sem við fjármálaráðherra undirrituðum ásamt félags- og húsnæðisráðherra í upphafi vikunnar, um nýtingu ríkislóða og ríkiseigna í Reykjavík, stór tímamót. Hér er verið að leggja grunn að 1.200 til 1.400 nýjum íbúðum á næstu árum, á sama tíma og mörg eldri ágreiningsmál eru leyst með skynsamlegum hætti. Fólk þarf heimili. Á meðan skortur á húsnæði þrýstir upp verði og leigu, og ungt fólk, fjölskyldur og eldri borgarar finna fyrir vaxandi óöryggi, skiptir mestu máli að lóðir fari í uppbyggingu og að framkvæmdir hefjist. Þessir samningar tryggja einmitt það. Um er að ræða íbúðauppbyggingu á lykilstöðum í borginni, meðal annars í Borgartúni, við Grensásveg, á efri hluta Laugavegar, við Laugarnesveg, á Seljavegi og austan Korpúlfsstaða. Þar með er ekki aðeins verið að fjölga íbúðum heldur einnig að nýta betur land og eignir sem þegar eru til staðar. Það er skynsamleg borgarþróun, hagkvæm nýting innviða og ábyrg nálgun í skipulagsmálum. Sérstaklega ber að fagna því að 20 til 30 prósent íbúðanna verði hagkvæmar íbúðir. Þar undir falla almennar íbúðir, leiguíbúðir, stúdentaíbúðir, íbúðir fyrir eldra fólk og búseturéttaríbúðir. Þetta skiptir máli. Húsnæðismarkaðurinn leysir ekki einn og sér þann vanda sem við stöndum frammi fyrir. Samfélagið þarf að tryggja fjölbreytt búsetuform og raunveruleg tækifæri fyrir fólk með ólíkar þarfir og mismunandi greiðslugetu. Samningarnir sýna líka hvað næst þegar stjórnvöld vinna saman í stað þess að standa hvort gegn öðru. Of lengi hafa mál sem þessi setið föst í kerfum, ágreiningi og togstreitu milli stjórnvaldsstiga. Nú hefur önnur leið verið farin: lausnamiðað samstarf og framkvæmdahugur. Auðvitað verður alltaf hægt að deila um einstök atriði, verð, útfærslur og tímasetningar. Það fylgir öllum stórum verkefnum. En meginatriðið má ekki týnast í smáatriðunum. Þessi niðurstaða þýðir fleiri heimili, meira framboð og sterkari borg til framtíðar. Reykjavík þarf meiri uppbyggingu. Ísland þarf meiri uppbyggingu. Fólkið sem bíður eftir öruggu húsnæði þarf aðgerðir. Þess vegna voru þessir uppbyggingarsamningarnir nauðsynlegir. Þeir voru flóknir, tóku langan tíma en þeir standa líka uppúr sem eitt mikilvægasta framlag okkar samstarfsflokkanna í borgarstjórn til byggingarsögu Reykjavíkur á þessu stutta kjörtímabili sem senn er á enda. Við sögðumst ætla að fjölga íbúðum og tryggja uppbyggingu og nú eru 1200-1400 íbúðir komnar í farveg á ríkislóðum ásamt nýju hverfi í Höllum í Úlfarsárdal sem rísa mun á komandi árum. Þetta eru verk sem skipta máli. Höfundur er borgarstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heiða Björg Hilmisdóttir Borgarstjórn Húsnæðismál Mest lesið Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun Halldór 17.10.2026 Halldór Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar Skoðun Styðjum Kúbu, verjum byltinguna, Bandaríkin burt með krumlurnar! Gylfi Páll Hersir skrifar Skoðun Þjóðaröryggi, fæðuöryggi og almannahagsmunir Ingibjörg Davíðsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson skrifar Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir skrifar Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Bætur fyrir lögregluaðgerðir lítið kynntar Bjarni Þór Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Sjá meira
Það gerist ekki á hverjum degi að ríki og sveitarfélag nái saman um stórfellda uppbyggingu sem getur raunverulega breytt stöðu þúsunda fjölskyldna. Þess vegna boða þeir samningar sem við fjármálaráðherra undirrituðum ásamt félags- og húsnæðisráðherra í upphafi vikunnar, um nýtingu ríkislóða og ríkiseigna í Reykjavík, stór tímamót. Hér er verið að leggja grunn að 1.200 til 1.400 nýjum íbúðum á næstu árum, á sama tíma og mörg eldri ágreiningsmál eru leyst með skynsamlegum hætti. Fólk þarf heimili. Á meðan skortur á húsnæði þrýstir upp verði og leigu, og ungt fólk, fjölskyldur og eldri borgarar finna fyrir vaxandi óöryggi, skiptir mestu máli að lóðir fari í uppbyggingu og að framkvæmdir hefjist. Þessir samningar tryggja einmitt það. Um er að ræða íbúðauppbyggingu á lykilstöðum í borginni, meðal annars í Borgartúni, við Grensásveg, á efri hluta Laugavegar, við Laugarnesveg, á Seljavegi og austan Korpúlfsstaða. Þar með er ekki aðeins verið að fjölga íbúðum heldur einnig að nýta betur land og eignir sem þegar eru til staðar. Það er skynsamleg borgarþróun, hagkvæm nýting innviða og ábyrg nálgun í skipulagsmálum. Sérstaklega ber að fagna því að 20 til 30 prósent íbúðanna verði hagkvæmar íbúðir. Þar undir falla almennar íbúðir, leiguíbúðir, stúdentaíbúðir, íbúðir fyrir eldra fólk og búseturéttaríbúðir. Þetta skiptir máli. Húsnæðismarkaðurinn leysir ekki einn og sér þann vanda sem við stöndum frammi fyrir. Samfélagið þarf að tryggja fjölbreytt búsetuform og raunveruleg tækifæri fyrir fólk með ólíkar þarfir og mismunandi greiðslugetu. Samningarnir sýna líka hvað næst þegar stjórnvöld vinna saman í stað þess að standa hvort gegn öðru. Of lengi hafa mál sem þessi setið föst í kerfum, ágreiningi og togstreitu milli stjórnvaldsstiga. Nú hefur önnur leið verið farin: lausnamiðað samstarf og framkvæmdahugur. Auðvitað verður alltaf hægt að deila um einstök atriði, verð, útfærslur og tímasetningar. Það fylgir öllum stórum verkefnum. En meginatriðið má ekki týnast í smáatriðunum. Þessi niðurstaða þýðir fleiri heimili, meira framboð og sterkari borg til framtíðar. Reykjavík þarf meiri uppbyggingu. Ísland þarf meiri uppbyggingu. Fólkið sem bíður eftir öruggu húsnæði þarf aðgerðir. Þess vegna voru þessir uppbyggingarsamningarnir nauðsynlegir. Þeir voru flóknir, tóku langan tíma en þeir standa líka uppúr sem eitt mikilvægasta framlag okkar samstarfsflokkanna í borgarstjórn til byggingarsögu Reykjavíkur á þessu stutta kjörtímabili sem senn er á enda. Við sögðumst ætla að fjölga íbúðum og tryggja uppbyggingu og nú eru 1200-1400 íbúðir komnar í farveg á ríkislóðum ásamt nýju hverfi í Höllum í Úlfarsárdal sem rísa mun á komandi árum. Þetta eru verk sem skipta máli. Höfundur er borgarstjóri.
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun
Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar
Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun