Leðurblökur í ráðhúsinu Elías Blöndal Guðjónsson skrifar 7. maí 2026 11:32 Það er athyglisvert að fylgjast með vorverkunum í ráðhúsinu í ár. Þar er nú unnið hörðum höndum að því að mála nýjar myndir af gömlum flokkum vegna sveitarstjórnarkosninga sem eru í nánd. En þrátt fyrir lipur tilþrif nýrra oddvita reynist erfitt að flýja undan eigin skugga. Breytingar á eigin verkum Nýjasta útspil Viðreisnar er áhugavert í rökfræðilegu tilliti. Í miðri auglýsingaherferð flokksins birtast frambjóðendur nú á hvolfi eins og leðurblökur í ráðhúsinu undir slagorðinu ,,Snúum borginni við”. Svo virðist sem flokkurinn geti illa stært sig af eigin verkum síðustu átta ára og hafi því ákveðið að boða breytingar á nákvæmlega þeim verkum sem hann hefur sjálfur tekið fullan þátt í að framkvæma. Ef borgin er á hvolfi í dag þá er það jú undir þeirra stjórn sem það gerðist. Það krefst tilþrifa í pólitískum loftfimleikum að ætla að selja kjósendum þá hugmynd að sá sem hvolfdi málunum sé best til þess fallinn að rétta þau af. En nýr oddviti flokksins gekk enn lengra og fullyrti í nýlegri grein að „borgin hefði hætt að hlusta“ á íbúa fyrir um áratug síðan. Þetta er ótrúlegt dæmi um gleymsku sem ef til vill má rekja til þess að viðkomandi hefur hangið á hvolfi of lengi. Viðreisn hefur nefnilega verið hluti af borgarstjórn nánast allan þann tíma sem oddvitinn telur að borgarfulltrúar hafi eingöngu hlustað á sig sjálfa. Maður spyr sig hversu mikið blóð þarf að renna til höfuðsins á almannatenglum til að þeim finnist það góð hugmynd að auglýsa eigin árangur með því að sýna að hlutirnir snúi allir vitlaust og viðurkenna um leið að flokkurinn hafi hreinlega ekkert verið að hlusta á borgarbúa síðustu tvö kjörtímabil - í átta ár. Rauði dregillinn tekinn úr geymslunni Samfylkingin vildi ekki láta slá sér við í þessari keppni um furðuleg útspil. Þar á bæ var kynntur til leiks nýr oddviti sem mætti með áhugaverða blöndu af loforðum. Annars vegar ætlar hann loksins að „rúlla út rauða dreglinum“ fyrir atvinnulífið. Þessi dregill hefur sjálfsagt verið í læstri geymslu í ráðhúsinu síðan 2010. Á sama tíma hefur hann hins vegar miklar áhyggjur af „tvöföldu kerfi“ leikskólanna – þar sem átt er við einkarekin fyrirtæki sem redda málunum á meðan borgarkerfið skilar auðu. Mega semsagt bara sum fyrirtæki ganga á þessum rauða dregli? Til að tækla þennan sjálfskapaða vanda lofar oddvitinn nú „dúndurfókus“ á leikskólamálin til að leysa þau í eitt skipti fyrir öll. Það fær mann óneitanlega til að spyrja sig hvers konar fókus hefur verið á leikskólamálunum hjá flokknum síðustu sextán árin - fjögur kjörtímabil í röð? Gleymdist kannski að taka linsulokið af? Það krefst hugrekkis að boða nýja tíma með rauðum dregli þegar maður hefur stýrt borginni óslitið í tæpa tvo áratugi. Samfylkingin er arkitektinn að því kerfi sem nú er í gildi og því er þessi nýfundni áhugi á því að gera sér dælt við atvinnulífið og foreldra leikskólabarna í besta falli ótrúverðugur. Góður hugur á hvolfi Enginn dregur í efa að frambjóðendurnir eru prýðisfólk sem mætir til leiks með góðan ásetning. En góður hugur dugar skammt þegar fyrri verk eru lögð í dóm kjósenda. Það er hægt að vera með hjartað á réttum stað þótt maður hangi á hvolfi og það er hægt að meina vel þótt maður þurfi að nota gamla dregla til að breiða yfir eigin slóð. Málið snýst nefnilega ekki um persónur og leikendur heldur trúverðugleika sögunnar sem verið er að segja. Kjósendur kaupa ekki ,,nýtt upphaf” af flokkum sem hafa borið ábyrgð á kerfinu síðustu tvo áratugi. Sviðsljósið og skuggarnir Vandamálið við að flýja undan eigin skugga er að það er ekki hægt - sérstaklega ekki í sviðsljósi kosningabaráttunnar. Það skiptir ekki máli hvort þú hangir á hvolfi eða reynir að breiða yfir vandamálin með rauðum dregli - skugginn fylgir þér alltaf. Vandinn í málefnum borgarinnar er raunverulegur en lausn meirihlutans eru sjónhverfingar. Með því að snúa myndinni á hvolf og rúlla út dreglum er reynt að fela staðreyndirnar. Þau treysta því að ef umbúðirnar eru nógu glæsilegar þá muni kjósendur gleyma því að innihaldið er nákvæmlega það sama og áður. Höfundur skipar 22. sæti á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Sjá meira
Það er athyglisvert að fylgjast með vorverkunum í ráðhúsinu í ár. Þar er nú unnið hörðum höndum að því að mála nýjar myndir af gömlum flokkum vegna sveitarstjórnarkosninga sem eru í nánd. En þrátt fyrir lipur tilþrif nýrra oddvita reynist erfitt að flýja undan eigin skugga. Breytingar á eigin verkum Nýjasta útspil Viðreisnar er áhugavert í rökfræðilegu tilliti. Í miðri auglýsingaherferð flokksins birtast frambjóðendur nú á hvolfi eins og leðurblökur í ráðhúsinu undir slagorðinu ,,Snúum borginni við”. Svo virðist sem flokkurinn geti illa stært sig af eigin verkum síðustu átta ára og hafi því ákveðið að boða breytingar á nákvæmlega þeim verkum sem hann hefur sjálfur tekið fullan þátt í að framkvæma. Ef borgin er á hvolfi í dag þá er það jú undir þeirra stjórn sem það gerðist. Það krefst tilþrifa í pólitískum loftfimleikum að ætla að selja kjósendum þá hugmynd að sá sem hvolfdi málunum sé best til þess fallinn að rétta þau af. En nýr oddviti flokksins gekk enn lengra og fullyrti í nýlegri grein að „borgin hefði hætt að hlusta“ á íbúa fyrir um áratug síðan. Þetta er ótrúlegt dæmi um gleymsku sem ef til vill má rekja til þess að viðkomandi hefur hangið á hvolfi of lengi. Viðreisn hefur nefnilega verið hluti af borgarstjórn nánast allan þann tíma sem oddvitinn telur að borgarfulltrúar hafi eingöngu hlustað á sig sjálfa. Maður spyr sig hversu mikið blóð þarf að renna til höfuðsins á almannatenglum til að þeim finnist það góð hugmynd að auglýsa eigin árangur með því að sýna að hlutirnir snúi allir vitlaust og viðurkenna um leið að flokkurinn hafi hreinlega ekkert verið að hlusta á borgarbúa síðustu tvö kjörtímabil - í átta ár. Rauði dregillinn tekinn úr geymslunni Samfylkingin vildi ekki láta slá sér við í þessari keppni um furðuleg útspil. Þar á bæ var kynntur til leiks nýr oddviti sem mætti með áhugaverða blöndu af loforðum. Annars vegar ætlar hann loksins að „rúlla út rauða dreglinum“ fyrir atvinnulífið. Þessi dregill hefur sjálfsagt verið í læstri geymslu í ráðhúsinu síðan 2010. Á sama tíma hefur hann hins vegar miklar áhyggjur af „tvöföldu kerfi“ leikskólanna – þar sem átt er við einkarekin fyrirtæki sem redda málunum á meðan borgarkerfið skilar auðu. Mega semsagt bara sum fyrirtæki ganga á þessum rauða dregli? Til að tækla þennan sjálfskapaða vanda lofar oddvitinn nú „dúndurfókus“ á leikskólamálin til að leysa þau í eitt skipti fyrir öll. Það fær mann óneitanlega til að spyrja sig hvers konar fókus hefur verið á leikskólamálunum hjá flokknum síðustu sextán árin - fjögur kjörtímabil í röð? Gleymdist kannski að taka linsulokið af? Það krefst hugrekkis að boða nýja tíma með rauðum dregli þegar maður hefur stýrt borginni óslitið í tæpa tvo áratugi. Samfylkingin er arkitektinn að því kerfi sem nú er í gildi og því er þessi nýfundni áhugi á því að gera sér dælt við atvinnulífið og foreldra leikskólabarna í besta falli ótrúverðugur. Góður hugur á hvolfi Enginn dregur í efa að frambjóðendurnir eru prýðisfólk sem mætir til leiks með góðan ásetning. En góður hugur dugar skammt þegar fyrri verk eru lögð í dóm kjósenda. Það er hægt að vera með hjartað á réttum stað þótt maður hangi á hvolfi og það er hægt að meina vel þótt maður þurfi að nota gamla dregla til að breiða yfir eigin slóð. Málið snýst nefnilega ekki um persónur og leikendur heldur trúverðugleika sögunnar sem verið er að segja. Kjósendur kaupa ekki ,,nýtt upphaf” af flokkum sem hafa borið ábyrgð á kerfinu síðustu tvo áratugi. Sviðsljósið og skuggarnir Vandamálið við að flýja undan eigin skugga er að það er ekki hægt - sérstaklega ekki í sviðsljósi kosningabaráttunnar. Það skiptir ekki máli hvort þú hangir á hvolfi eða reynir að breiða yfir vandamálin með rauðum dregli - skugginn fylgir þér alltaf. Vandinn í málefnum borgarinnar er raunverulegur en lausn meirihlutans eru sjónhverfingar. Með því að snúa myndinni á hvolf og rúlla út dreglum er reynt að fela staðreyndirnar. Þau treysta því að ef umbúðirnar eru nógu glæsilegar þá muni kjósendur gleyma því að innihaldið er nákvæmlega það sama og áður. Höfundur skipar 22. sæti á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar