Hér er pláss fyrir þig Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar 8. maí 2026 08:03 Ég hef unnið með börnum og ungmennum í tuttugu ár og síðustu ellefu árin í framhaldsskóla. Ég hef fundið hversu gríðarlega miklu máli það skiptir að ungmenni upplifi samstöðu, öryggi og viðurkenningu. Samfélag sem hefur pláss fyrir okkur öll er samfélag sem við viljum tilheyra. Ég hef þar af leiðandi líka séð afleiðingarnar þegar samfélagið bregst. Þegar þögn, ótti eða vanþekking fá að ráða för. Þá getur skaðinn orðið óafturkræfur, þá verður jaðarsetningin raunveruleg og börn og ungmenni upplifa óöryggi í sínu daglega lífi. Ef jafnrétti væri náð værum við ekki að ræða hvort það sé „viðeigandi“ að flagga hinsegin fána eða sinna hinsegin fræðslu. Ef raunverulegu jafnrétti væri náð myndin enginn taka slíka umræðu alvarlega. Fjölbreytileiki eðlilegur hluti af tilverunni Einmitt þess vegna skiptir hinsegin fræðsla máli. Hún snýst ekki um að „ýta einhverju upp á fólk“ eins og sumir halda fram heldur snýst hún um að byggja upp skilning, draga úr fáfræði og tryggja að börn og ungmenni alist upp í samfélagi þar sem fjölbreytileiki er eðlilegur hluti af tilveru okkar. Hún snýst um að segja: hér er pláss fyrir þig. Sýnileiki skiptir líka máli. Þegar við flöggum hinsegin fánanum eða öðrum táknum erum við að sýna viðurkenningu og samstöðu í verki. Við erum ekki að traðka á réttindum annarra eða ráðast á þá, heldur stöndum við vörð um mannréttindi og minnum á að þau eiga við um okkur öll. Við megum aldrei leyfa hatri að sigra ástina. Við megum aldrei leyfa röddum sem ala á fordómum og útskúfun að verða ráðandi. Saga hinsegin fólks sýnir okkur hvað gerist þegar þögnin fær að ríkja og hversu mikilvægt það er að standa upp, tala skýrt og verja réttinn til að vera til. Ekki róttæk krafa heldur einfaldlega réttlæti Tjáningarfrelsi er mikilvægt en það er ekki skilyrðislaust. Þitt tjáningarfrelsi stoppar þegar það fer að grafa undan mannréttindum annarra eða kynda undir hatursorðræðu. Þetta er einfaldlega grundvallaratriði í lýðræðissamfélagi. Hinsegin fræðsla á ekki að vera jaðarmál. Hún á að vera sjálfsagður hluti af öllu samfélaginu. Í skólum, á vinnustöðum og í opinberri umræðu. Hún er verkfæri til að byggja réttlátara, opnara og mannúðlegra samfélag. Viðreisn hefur tekið skýra og mikilvæga afstöðu í þessum málaflokki. Það skiptir máli að stjórnmálaflokkar stígi fram og standi með mannréttindum, ekki bara þegar það er þægilegt, heldur líka þegar það skiptir raunverulega máli. Við getum byggt samfélag þar sem enginn þarf að efast um rétt sinn til að vera til, elska og tilheyra. Það er ekki róttæk krafa. Það er einfaldlega réttlæti. Höfundur skipar 6 sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Sjá meira
Ég hef unnið með börnum og ungmennum í tuttugu ár og síðustu ellefu árin í framhaldsskóla. Ég hef fundið hversu gríðarlega miklu máli það skiptir að ungmenni upplifi samstöðu, öryggi og viðurkenningu. Samfélag sem hefur pláss fyrir okkur öll er samfélag sem við viljum tilheyra. Ég hef þar af leiðandi líka séð afleiðingarnar þegar samfélagið bregst. Þegar þögn, ótti eða vanþekking fá að ráða för. Þá getur skaðinn orðið óafturkræfur, þá verður jaðarsetningin raunveruleg og börn og ungmenni upplifa óöryggi í sínu daglega lífi. Ef jafnrétti væri náð værum við ekki að ræða hvort það sé „viðeigandi“ að flagga hinsegin fána eða sinna hinsegin fræðslu. Ef raunverulegu jafnrétti væri náð myndin enginn taka slíka umræðu alvarlega. Fjölbreytileiki eðlilegur hluti af tilverunni Einmitt þess vegna skiptir hinsegin fræðsla máli. Hún snýst ekki um að „ýta einhverju upp á fólk“ eins og sumir halda fram heldur snýst hún um að byggja upp skilning, draga úr fáfræði og tryggja að börn og ungmenni alist upp í samfélagi þar sem fjölbreytileiki er eðlilegur hluti af tilveru okkar. Hún snýst um að segja: hér er pláss fyrir þig. Sýnileiki skiptir líka máli. Þegar við flöggum hinsegin fánanum eða öðrum táknum erum við að sýna viðurkenningu og samstöðu í verki. Við erum ekki að traðka á réttindum annarra eða ráðast á þá, heldur stöndum við vörð um mannréttindi og minnum á að þau eiga við um okkur öll. Við megum aldrei leyfa hatri að sigra ástina. Við megum aldrei leyfa röddum sem ala á fordómum og útskúfun að verða ráðandi. Saga hinsegin fólks sýnir okkur hvað gerist þegar þögnin fær að ríkja og hversu mikilvægt það er að standa upp, tala skýrt og verja réttinn til að vera til. Ekki róttæk krafa heldur einfaldlega réttlæti Tjáningarfrelsi er mikilvægt en það er ekki skilyrðislaust. Þitt tjáningarfrelsi stoppar þegar það fer að grafa undan mannréttindum annarra eða kynda undir hatursorðræðu. Þetta er einfaldlega grundvallaratriði í lýðræðissamfélagi. Hinsegin fræðsla á ekki að vera jaðarmál. Hún á að vera sjálfsagður hluti af öllu samfélaginu. Í skólum, á vinnustöðum og í opinberri umræðu. Hún er verkfæri til að byggja réttlátara, opnara og mannúðlegra samfélag. Viðreisn hefur tekið skýra og mikilvæga afstöðu í þessum málaflokki. Það skiptir máli að stjórnmálaflokkar stígi fram og standi með mannréttindum, ekki bara þegar það er þægilegt, heldur líka þegar það skiptir raunverulega máli. Við getum byggt samfélag þar sem enginn þarf að efast um rétt sinn til að vera til, elska og tilheyra. Það er ekki róttæk krafa. Það er einfaldlega réttlæti. Höfundur skipar 6 sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar