Hvað kostar gott sam­fé­lag?

Nú líður að kosningum. Þar sem ég sit á framboðslista Viðreisnar í Hafnarfirði hef ég fengið tækifæri til að sjá pólitík með öðrum augum en ég hef áður vanist. Hið fornkveðna „glöggt er gests augað“ á með ákveðnum hætti við hér. Í aðdraganda kosninga varpa hinir ýmsu flokkar fram mörgum loforðum til að höfða til kjósenda, sem er bæði gott og eðlilegt. Ég trúi því að allir þeir einstaklingar sem skipa framboðslista bæjarins vilji sínu samfélagi vel og stefni að því að standa sig vel verði þeir kosnir til áhrifa. Ef við gefum okkur að sú staðhæfing sé rétt, þá getum við átt faglega og málefnalega kosningabaráttu.

Allir vilja það besta fyrir bæinn

Ég er handviss um að flokkarnir eigi mjög mikið sameiginlegt. Allir vilja þeir að samgöngumál séu í góðu lagi, skólakerfið sé öflugt og skilvirkt, fólki líði vel í bænum og að ungmenni hafi tækifæri til að þroskast og dafna. Við viljum öll að sorphirða og skipulagsmál séu í lagi, bærinn okkar sé öruggur og skemmtilegur, íþrótta- og tómstundastarf sé blómlegt og að komið sé fram við eldra fólkið okkar af alúð og virðingu.

Kjarni málsins: Forgangsröðun á peningum

Um hvað erum við þá að þrátta og rífast? Svarið er einfalt: Það er forgangsröðun á fjármunum. Ef til væri óþrjótandi fé gætum við framkvæmt öll þessi góðu verkefni sem ég veit að allir flokkar eru sammála um. En þar liggur hundurinn grafinn. Fjármunirnir eru takmarkaðir. Pólitík snýst því í grunninn um það hvernig við forgangsröðum peningunum okkar.

Gagnsæi og ábyrgð í hverri krónu

Við kunnum ekki öll að fara með peninga og ég á mína veikleika eins og aðrir, en ég hef lært af reynslunni. Staðan verður alltaf sú að þarfirnar eru meiri en fjármunirnir sem eru í boði. Mörg góð málefni verða útundan vegna peningaleysis, en sum verkefni eru svo mikilvæg að réttlætanlegt er að stofna til skuldsetningar vegna þeirra. En hvernig greiðum við niður þær skuldir ef krafan um aukið fé í önnur málefni er endalaus?

Þarna kemur forgangsröðunin inn. Stundum þurfum við að segja nei, og það er ekki gert af illum hug. En ég vil vera viss um, og ég veit að Viðreisn er mér sammála, að áður en við segjum nei við góðu málefni sé hver einasta króna sem bærinn aflar nýtt á sem hagkvæmastan hátt. Hver einasta króna á að skila virði.

Bærinn á að vera rekinn af fagmennsku og með skýra peningastefnu. Það á ekki að vera hægt að fara í felur með fjármál. Þau eiga að vera opin og gagnsæ með opnu bókhaldi og virku, faglegu eftirliti. Innri endurskoðun á að gera ríkar kröfur um hagkvæm innkaup, snjalla nýtingu á tækni og stafrænum lausnum og reglubundið viðhald á fasteignum og búnaði til að koma í veg fyrir dýrari skaða síðar. Síðast en ekki síst eigum við að vera opin fyrir ábendingum frá bæjarbúum um það sem má betur fara, hlustum á þær og gerum raunverulegar breytingar þegar góðar hugmyndir berast.

Höfundur er ráðgjafi og skipar 10. sæti Viðreisnar í Hafnarfirði.