Heimabyggð, vertu velkomin heim Valborg Ösp Á. Warén og Adam Ingi Guðlaugsson skrifa 11. maí 2026 16:42 Alltof lengi hefur verið gengið út frá því að ungt fólk í Fjarðabyggð fari héðan að loknum grunn- eða framhaldsskóla. Oft er spurt: Hvert ætlar þú svo að flytja? Ungmenni á höfuðborgarsvæðinu þurfa sjaldnast að réttlæta það að vilja vera áfram heima. Þar er sjálfsagt að geta sótt nám, unnið, tekið þátt í félagslífi og byggt upp framtíð án þess að flytja burt. Af hverju ætti sama ekki að geta gilt í Fjarðabyggð? Við í Samfylkingunni og annað félagshyggjufólk í Fjarðabyggð viljum marka skýra stefnu um byggðafestu ungs fólks. Markmiðið á ekki aðeins að vera að „halda í fólkið“, heldur að skapa samfélag þar sem ungt fólk sér raunverulega framtíð í Fjarðabyggð, fyrir sér. Þar sem það finnur að það skiptir máli, rödd þess heyrist og tækifærin eru sýnileg. Það á ekki að vera sjálfsagt að menntun kalli á brottflutning. Við viljum að Fjarðabyggð eigi raunverulegt samtal við háskóla og menntastofnanir um fjölbreyttara fjarnám og betri stuðning við nemendur sem vilja mennta sig í heimabyggð. Við getum lært af verkefninu HeimaHöfn á Hornafirði, þar sem unnið er markvisst með ungu fólki, skólum, atvinnulífi og félagasamtökum að því að styrkja tengsl ungmenna við samfélagið og sýna þeim tækifæri til menntunar, atvinnu og þátttöku. Fjarðabyggð þarf slíka stefnu, en á okkar forsendum. Við höfum sterkan grunn. Hér er Verkmenntaskóli Austurlands, grunnskólar í byggðakjörnum, öflugt íþrótta- og félagsstarf, sterkt atvinnulíf og náttúra sem býður upp á einstök lífsgæði. En við þurfum að tengja þetta betur saman. Við viljum að Fjarðabyggð verði fyrsti valkostur unga fólksins okkar eftir nám, ekki varaáætlun. Til þess þarf að halda sambandi við þau sem fara annað í nám, kynna þeim störf og tækifæri hér í heimabyggð, bjóða upp á sumarstörf, starfsnám og verkefni sem tengjast raunverulegum áskorunum samfélagsins. Við þurfum líka að hlusta betur á unga fólkið og gefa því raunveruleg áhrif á ákvarðanir um framtíð sveitarfélagsins. Byggðafesta verður ekki til af sjálfu sér. Hún verður til þegar samfélag sýnir ungu fólki að það sé velkomið, mikilvægt og eftirsótt. Hún verður til þegar tækifærin eru sýnileg og þegar sveitarfélagið, skólarnir, atvinnulífið, menntastofnanir og félagasamtökin vinna saman. Það munu alltaf einhver fara, og það er eðlilegt. Það á hins vegar ekki að vera sjálfgefið að þau komi ekki aftur. Og það á ekki að vera sjálfgefið að þau sem vilja vera hér þurfi að velja á milli heimabyggðar og framtíðardrauma. Spurningin á ekki lengur að vera: Hvert ætlar þú svo að flytja? Hún á að vera:Hvernig getum við hjálpað þér að byggja framtíð þína hér í Fjarðabyggð? Höfundar eru í 3. og 4. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fjarðabyggð Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Sjá meira
Alltof lengi hefur verið gengið út frá því að ungt fólk í Fjarðabyggð fari héðan að loknum grunn- eða framhaldsskóla. Oft er spurt: Hvert ætlar þú svo að flytja? Ungmenni á höfuðborgarsvæðinu þurfa sjaldnast að réttlæta það að vilja vera áfram heima. Þar er sjálfsagt að geta sótt nám, unnið, tekið þátt í félagslífi og byggt upp framtíð án þess að flytja burt. Af hverju ætti sama ekki að geta gilt í Fjarðabyggð? Við í Samfylkingunni og annað félagshyggjufólk í Fjarðabyggð viljum marka skýra stefnu um byggðafestu ungs fólks. Markmiðið á ekki aðeins að vera að „halda í fólkið“, heldur að skapa samfélag þar sem ungt fólk sér raunverulega framtíð í Fjarðabyggð, fyrir sér. Þar sem það finnur að það skiptir máli, rödd þess heyrist og tækifærin eru sýnileg. Það á ekki að vera sjálfsagt að menntun kalli á brottflutning. Við viljum að Fjarðabyggð eigi raunverulegt samtal við háskóla og menntastofnanir um fjölbreyttara fjarnám og betri stuðning við nemendur sem vilja mennta sig í heimabyggð. Við getum lært af verkefninu HeimaHöfn á Hornafirði, þar sem unnið er markvisst með ungu fólki, skólum, atvinnulífi og félagasamtökum að því að styrkja tengsl ungmenna við samfélagið og sýna þeim tækifæri til menntunar, atvinnu og þátttöku. Fjarðabyggð þarf slíka stefnu, en á okkar forsendum. Við höfum sterkan grunn. Hér er Verkmenntaskóli Austurlands, grunnskólar í byggðakjörnum, öflugt íþrótta- og félagsstarf, sterkt atvinnulíf og náttúra sem býður upp á einstök lífsgæði. En við þurfum að tengja þetta betur saman. Við viljum að Fjarðabyggð verði fyrsti valkostur unga fólksins okkar eftir nám, ekki varaáætlun. Til þess þarf að halda sambandi við þau sem fara annað í nám, kynna þeim störf og tækifæri hér í heimabyggð, bjóða upp á sumarstörf, starfsnám og verkefni sem tengjast raunverulegum áskorunum samfélagsins. Við þurfum líka að hlusta betur á unga fólkið og gefa því raunveruleg áhrif á ákvarðanir um framtíð sveitarfélagsins. Byggðafesta verður ekki til af sjálfu sér. Hún verður til þegar samfélag sýnir ungu fólki að það sé velkomið, mikilvægt og eftirsótt. Hún verður til þegar tækifærin eru sýnileg og þegar sveitarfélagið, skólarnir, atvinnulífið, menntastofnanir og félagasamtökin vinna saman. Það munu alltaf einhver fara, og það er eðlilegt. Það á hins vegar ekki að vera sjálfgefið að þau komi ekki aftur. Og það á ekki að vera sjálfgefið að þau sem vilja vera hér þurfi að velja á milli heimabyggðar og framtíðardrauma. Spurningin á ekki lengur að vera: Hvert ætlar þú svo að flytja? Hún á að vera:Hvernig getum við hjálpað þér að byggja framtíð þína hér í Fjarðabyggð? Höfundar eru í 3. og 4. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð.
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar