Bílastæðadans Gunnar Sær Ragnarsson skrifar 11. maí 2026 16:52 Íbúar höfuðborgarsvæðisins kannast allir við það að keppast við það að finna bílastæði. Það reynist sífellt erfiðara þegar framboð þeirra mætir ekki eftirspurn á ákveðnum svæðum. Enn verra verður það þegar bílastæðið reynist gjaldskylt og jafnvel þarf ökumaður að rannsaka hvaða félag rekur hvaða stæði. Þessi höfuðverkur er manngerður vandi sem raungerist vegna pólítískra áherslna, sem enginn áhugi er fyrir nú þegar framkvæmd þeirra liggur fyrir. Ókeypis afnot af mikilvægu plássi Bílastæði eru áhugavert fyrirbæri. Eitt bílastæði er lítið og afmarkað autt svæði, sem þú geymir ákveðna eign á. Þrátt fyrir þetta er verðmæti þess óumdeilt. Verðmætið gengur á milljónum og eftirspurnin er mikil. Sérstaklega á svæðum þar sem mikið er um verslun og þjónustu. Sú þróun hefur átt sér stað sum staðar á höfuðborgarsvæðinu að gera nánast hvert bílastæði gjaldskyld í stórum stíl. Það hugnast okkur í Framsókn í Kópavogi ekki. Við teljum að venjulegt fólk eigi ekki að þurfa að greiða glórulausar fjárhæðir né sektir fyrir það að sækja verslun eða þjónustu í bænum, sækja fólk heim eða jafnvel fara heim til sín. Við viljum halda þeirri áherslu áfram á lofti að bílastæði verði ekki gjaldskyld í Kópavogi. Bílastæði eiga að fylgja fasteignum Því miður hefur áherslan verið sú síðustu ár að takmarka framboð bílastæða. Sérstaklega við nýbyggingar í von um að selja ákveðnar fasteignir til þeirra sem vilja lifa „bíllausum lífstíl“. Vandinn er sá að eftirspurn eftir þeim eignum er afar lítil, en það er staðreynd að margar slíkar íbúðir seljast illa eða jafnvel ekkert. Fasteignasalar rekja það til bílastæðaleysis og hafa fullyrt það í rituðu máli og viðtölum við fjölmiðla. Það sama á við um atvinnuhúsnæði, en atvinnurekendur hafa ekki sýnt áhuga á því að reka sína starfsemi í byggingu þar sem fá sem engin bílastæði fylgja. Við í Framsókn í Kópavogi heyrum þessar raddir og viljum endurskoða aðalskipulag Kópavogs með þær að sjónarmiði. Alla vega eitt bílastæði verður að fylgja hverri fasteign, og helst fleiri. Samspil samgöngukosta Nánast hver einasta fjölskylda á höfuðborgarsvæðinu rekur alla vega einn fjölskyldubíl. Það er ekki að fara að breytast neitt í bráð óháð deilum og pólítískum áherslum hverju sinni. Fólk þarf enn að komast leiða sinna og fjölskyldubíllinn er besta leiðin til þess að svo stöddu. Að sjálfsögðu viljum við efla almenningssamgöngur og gera það öruggt og fljótlegt fyrir gangandi og hjólandi vegfarendur að ferðast. Þetta snýst um að gefa fólki raunverulegt val án þess að fórna einum samgöngukosti fyrir annan. Markmiðið er að finna jafnvægi, en þannig gefum við raunverulegt val í stað þess að neyða íbúa til að nota ákveðinn samgöngukost. Höfundur er varabæjarfulltrúi og situr í 3. sæti á lista Framsóknar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir Skoðun Hver vængstýfði hvern við samningaborðið? Vilhelm Jónsson Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Álagsstýring: Burðarþol er meira en tala Guðmundur Björnsson Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hlaðvarps grátkór – 15 mínútna eyðublaðið Ari Sigurðsson Skoðun KFUM og KFUK – rannsókn eða krísustjórnun? Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun KFUM og KFUK – rannsókn eða krísustjórnun? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Skoppandi skrítlandi gervigreindartraust Kristján Logason skrifar Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Hlaðvarps grátkór – 15 mínútna eyðublaðið Ari Sigurðsson skrifar Skoðun Hver vængstýfði hvern við samningaborðið? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Álagsstýring: Burðarþol er meira en tala Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Íbúar höfuðborgarsvæðisins kannast allir við það að keppast við það að finna bílastæði. Það reynist sífellt erfiðara þegar framboð þeirra mætir ekki eftirspurn á ákveðnum svæðum. Enn verra verður það þegar bílastæðið reynist gjaldskylt og jafnvel þarf ökumaður að rannsaka hvaða félag rekur hvaða stæði. Þessi höfuðverkur er manngerður vandi sem raungerist vegna pólítískra áherslna, sem enginn áhugi er fyrir nú þegar framkvæmd þeirra liggur fyrir. Ókeypis afnot af mikilvægu plássi Bílastæði eru áhugavert fyrirbæri. Eitt bílastæði er lítið og afmarkað autt svæði, sem þú geymir ákveðna eign á. Þrátt fyrir þetta er verðmæti þess óumdeilt. Verðmætið gengur á milljónum og eftirspurnin er mikil. Sérstaklega á svæðum þar sem mikið er um verslun og þjónustu. Sú þróun hefur átt sér stað sum staðar á höfuðborgarsvæðinu að gera nánast hvert bílastæði gjaldskyld í stórum stíl. Það hugnast okkur í Framsókn í Kópavogi ekki. Við teljum að venjulegt fólk eigi ekki að þurfa að greiða glórulausar fjárhæðir né sektir fyrir það að sækja verslun eða þjónustu í bænum, sækja fólk heim eða jafnvel fara heim til sín. Við viljum halda þeirri áherslu áfram á lofti að bílastæði verði ekki gjaldskyld í Kópavogi. Bílastæði eiga að fylgja fasteignum Því miður hefur áherslan verið sú síðustu ár að takmarka framboð bílastæða. Sérstaklega við nýbyggingar í von um að selja ákveðnar fasteignir til þeirra sem vilja lifa „bíllausum lífstíl“. Vandinn er sá að eftirspurn eftir þeim eignum er afar lítil, en það er staðreynd að margar slíkar íbúðir seljast illa eða jafnvel ekkert. Fasteignasalar rekja það til bílastæðaleysis og hafa fullyrt það í rituðu máli og viðtölum við fjölmiðla. Það sama á við um atvinnuhúsnæði, en atvinnurekendur hafa ekki sýnt áhuga á því að reka sína starfsemi í byggingu þar sem fá sem engin bílastæði fylgja. Við í Framsókn í Kópavogi heyrum þessar raddir og viljum endurskoða aðalskipulag Kópavogs með þær að sjónarmiði. Alla vega eitt bílastæði verður að fylgja hverri fasteign, og helst fleiri. Samspil samgöngukosta Nánast hver einasta fjölskylda á höfuðborgarsvæðinu rekur alla vega einn fjölskyldubíl. Það er ekki að fara að breytast neitt í bráð óháð deilum og pólítískum áherslum hverju sinni. Fólk þarf enn að komast leiða sinna og fjölskyldubíllinn er besta leiðin til þess að svo stöddu. Að sjálfsögðu viljum við efla almenningssamgöngur og gera það öruggt og fljótlegt fyrir gangandi og hjólandi vegfarendur að ferðast. Þetta snýst um að gefa fólki raunverulegt val án þess að fórna einum samgöngukosti fyrir annan. Markmiðið er að finna jafnvægi, en þannig gefum við raunverulegt val í stað þess að neyða íbúa til að nota ákveðinn samgöngukost. Höfundur er varabæjarfulltrúi og situr í 3. sæti á lista Framsóknar í Kópavogi.
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar