Ugla sat á kvisti í kjörklefanum Benóný Arnórsson skrifar 12. maí 2026 12:20 Í æsku minni notaðist ég oft við vísuna Ugla sat á kvisti þegar ég þurfti t.d. að velja síðasta leikmanninn í fótbolta í frímínútum eða þegar ég átti við almennan valkvíða að stríða. Nú á þrítugsaldri hefur þessi valkvíði skotið kollinum upp aftur þegar kemur að því hvaða flokk skal kjósa í sveitarstjórnarkosningum í Reykjavík og því neyðist ég til þess að nýta mér vísuna aftur í kjörklefanum þann 16.maí. Þrátt fyrir ýmsa frambærilega frambjóðendur hefur valið reynst mér erfitt. Lítil stemming hefur myndast í kring um þessar kosningar og virðast stefnumál flokkana hafa týnst einhvers staðar í frumskógi örvæntingarinnar. Sem ungur faðir eru málefni barna og ungmenna mér mikilvægust fyrir þessar kosningar. Leikskólamálin hafa verið í miklu ólagi hér í borginni. Í stað þess að búa til hvata fyrir fólk að vilja vinna í leikskólum og stytta biðtíma inn á leikskólana virðast framboðin frekar vilja fara í leðjuslag um hvaða „bæjarmódel” virkar best þegar kemur að rekstur leikskóla. Slagur sem bitnar fyrst og fremst á börnum borgarinnar. Helsta leið þessara flokka til að ná til ungs fólks virðist vera í gegnum hálfbakaðar Tik Tok tískubylgjur. Í stað þess að hvetja ungt fólk til þess að kjósa og taka þátt fáum við mjög hagnýtar upplýsingar um hverjum frambjóðendur myndu vilja ríða, drepa eða giftast af öðrum frambjóðendum. Eða glæsilegt gervigreindarmyndband af oddvita að lemja annan oddvita þar sem hæstvirtum menntamálaráðherra bregður fyrir að dansa á ögrandi máta beint í andlitið á manni. Frábært efni! Auðvitað er mjög auðvelt fyrir mig að sitja hér með morgunbollann og gagnrýna frambjóðendur. Hins vegar þegar að helstu tíðindin nokkrum dögum fyrir kosningar eru um hvar oddviti lagði bílnum sínum, varpar það drungalegu ljósi á stöðu mála og sýnir svart á hvítu hvar áherslurnar liggja fyrir þessar kosningar. Leggjum frekari áherslu á velferð barna og ungmenna. Keyrum upp stemminguna þessa síðustu daga fyrir kosningar! Ugla sat á kvisti Átti börn og missti 1-2-3 og það varst þú Sem fékkst atkvæðið mitt Því þú varst skástur Eða þannig Höfundur er faðir, leikari og sálfræðinemi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir Skoðun Hver vængstýfði hvern við samningaborðið? Vilhelm Jónsson Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Álagsstýring: Burðarþol er meira en tala Guðmundur Björnsson Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hlaðvarps grátkór – 15 mínútna eyðublaðið Ari Sigurðsson Skoðun KFUM og KFUK – rannsókn eða krísustjórnun? Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun KFUM og KFUK – rannsókn eða krísustjórnun? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Skoppandi skrítlandi gervigreindartraust Kristján Logason skrifar Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Hlaðvarps grátkór – 15 mínútna eyðublaðið Ari Sigurðsson skrifar Skoðun Hver vængstýfði hvern við samningaborðið? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Álagsstýring: Burðarþol er meira en tala Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Í æsku minni notaðist ég oft við vísuna Ugla sat á kvisti þegar ég þurfti t.d. að velja síðasta leikmanninn í fótbolta í frímínútum eða þegar ég átti við almennan valkvíða að stríða. Nú á þrítugsaldri hefur þessi valkvíði skotið kollinum upp aftur þegar kemur að því hvaða flokk skal kjósa í sveitarstjórnarkosningum í Reykjavík og því neyðist ég til þess að nýta mér vísuna aftur í kjörklefanum þann 16.maí. Þrátt fyrir ýmsa frambærilega frambjóðendur hefur valið reynst mér erfitt. Lítil stemming hefur myndast í kring um þessar kosningar og virðast stefnumál flokkana hafa týnst einhvers staðar í frumskógi örvæntingarinnar. Sem ungur faðir eru málefni barna og ungmenna mér mikilvægust fyrir þessar kosningar. Leikskólamálin hafa verið í miklu ólagi hér í borginni. Í stað þess að búa til hvata fyrir fólk að vilja vinna í leikskólum og stytta biðtíma inn á leikskólana virðast framboðin frekar vilja fara í leðjuslag um hvaða „bæjarmódel” virkar best þegar kemur að rekstur leikskóla. Slagur sem bitnar fyrst og fremst á börnum borgarinnar. Helsta leið þessara flokka til að ná til ungs fólks virðist vera í gegnum hálfbakaðar Tik Tok tískubylgjur. Í stað þess að hvetja ungt fólk til þess að kjósa og taka þátt fáum við mjög hagnýtar upplýsingar um hverjum frambjóðendur myndu vilja ríða, drepa eða giftast af öðrum frambjóðendum. Eða glæsilegt gervigreindarmyndband af oddvita að lemja annan oddvita þar sem hæstvirtum menntamálaráðherra bregður fyrir að dansa á ögrandi máta beint í andlitið á manni. Frábært efni! Auðvitað er mjög auðvelt fyrir mig að sitja hér með morgunbollann og gagnrýna frambjóðendur. Hins vegar þegar að helstu tíðindin nokkrum dögum fyrir kosningar eru um hvar oddviti lagði bílnum sínum, varpar það drungalegu ljósi á stöðu mála og sýnir svart á hvítu hvar áherslurnar liggja fyrir þessar kosningar. Leggjum frekari áherslu á velferð barna og ungmenna. Keyrum upp stemminguna þessa síðustu daga fyrir kosningar! Ugla sat á kvisti Átti börn og missti 1-2-3 og það varst þú Sem fékkst atkvæðið mitt Því þú varst skástur Eða þannig Höfundur er faðir, leikari og sálfræðinemi.
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar