Börn og ungmenni í vanda geta ekki beðið Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar 12. maí 2026 13:40 Sem deildarstjóri í grunnskóla í Garðabæ hef ég á undanförnum árum séð stuðningsþörf barna og fjölskyldna aukast verulega án þess að úrræðum hafi fjölgað í sama takti. Þetta á við um börn og ungmenni með fatlanir, börn sem glíma við skólaforðun og þau sem þurfa stuðning barnaverndar eða félagsþjónustu. Garðabær hefur ekki verið í forystu við innleiðingu laga um farsæld barna, þótt vissulega hafi orðið jákvæð þróun á síðustu misserum. Nú er komið að því að stíga næstu skref af meiri festu og metnaði. Við þurfum skýra stefnu og raunverulega uppbyggingu í þjónustu við þau börn og þær fjölskyldur sem mest þurfa á stuðningi að halda. Í dag er stór hluti þyngstu þjónustunnar keyptur utan sveitarfélagsins. Slík útvistun er kostnaðarsöm og hefur of oft rofið mikilvæga samfellu í þjónustu þegar börn eru send milli kerfa og sveitarfélagið er ekki beinn aðili að viðkomandi þjónustu. Afleiðingarnar eru ekki aðeins félagslegar og tilfinningalegar fyrir börnin sjálf og fjölskyldur þeirra heldur einnig fjárhagslegar. Foreldrum þessara barna er hættara við að detta í skemmri eða lengri tíma út af vinnumarkaði vegna langvarandi álags og biðstöðu og mikill tími mannauðs sveitarfélagsins fer í að finna leiðir og lausnir með þessum viðkvæmu fjölskyldum til að plástra bilið. Mikilvægt er að við horfumst í augu við núverandi stöðu og förum af krafti í það að mikilvæga verkefni að byggja upp sterkari innviði hér í Garðabæ og/eða efla samstarf við nágrannasveitarfélögin þar sem það þjónar hagsmunum barna best. Með öflugri úrræðum getum við stytt biðtíma, tryggt samfellu í þjónustu og brugðist fyrr við þegar vandi kemur upp. Slíkur stuðningur getur skipt sköpum fyrir framtíð barna og ungmenna. Fyrir ungmenni og fólk með fatlanir þarf að þróa virkni- og vinnuúrræði sem taka mið af getu, styrkleikum og áhuga hvers einstaklings. Með samstarfi skóla, félagsþjónustu, félagsmiðstöðva og atvinnulífs getum við skapað fleiri tækifæri til þátttöku, sjálfstæðis og virkni í samfélaginu. Það er ekki aðeins mikilvægt fyrir einstaklinginn heldur samfélagið allt. Skólaforðun er önnur vaxandi áskorun sem við verðum að taka alvarlega. Þar þarf að styðja betur við skólana, tryggja markvissa eftirfylgd og hlusta á raddir barna, foreldra og fagfólks. Í mörgum tilfellum er skólaforðun fyrst og fremst heilbrigðisvandi og því þarf að grípa snemma inn í með réttum stuðningi á réttum stað áður en vandinn verður djúpstæður. Ég brenn fyrir málefnum barna og ungmenna því ég sé á hverjum degi hversu miklu máli það skiptir að samfélagið standi með fjölskyldum þegar á reynir. Ég vil að Garðabær verði leiðandi afl í því sem ég vil kalla velferðarsáttmála höfuðborgarsvæðisins. Sáttmáli sem skapar einingu um samfélag þar sem börn fá þjónustu nær sér, fyrr og byggða á þeirra raunverulegu þörfum. Það er hægt að gera betur. Með skýrri sýn, ábyrgri fjármálastjórn og skýrri forgangsröðun getum við byggt upp þjónustu sem eykur lífsgæði barna og fjölskyldna og nýtir um leið sameiginlegt fjármagn skynsamlegar. Þess vegna býð ég mig fram í bæjarmálunum og óska einlæg eftir þínum stuðningi á laugardaginn. Kjósið Framsókn og setjið X við B. Höfundur er lennari og deildarstjóri og skipar 7. sæti á lista Framsóknar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Garðabær Framsóknarflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson Skoðun Halldór 31.10.26 Halldór Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? Skoðun Vafasama Viðreisn Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Vafasama Viðreisn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir skrifar Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson skrifar Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar skrifar Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir skrifar Skoðun Það er ekki nóg að hækka róminn Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Má manneskja skipta um trú — og halda lífi? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Tilkoma gervigreindar – kötturinn í Undralandi? Ólafur Aron Sveinsson skrifar Skoðun Veistu hvaða netvíti á að varast? Vilhjálmur Alvar Þórarinsson skrifar Skoðun Borgarnesréttlætið – saga úr umferðinni Guðmundur H Guðjónsson skrifar Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason skrifar Skoðun Fertugt félag sem ætlar ekki að setjast í helgan stein Guðrún Barbara Tryggvadóttir skrifar Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Um fóbíu og hatur á Íslam Sverrir Agnarsson skrifar Skoðun Gerast enn kraftaverk á Íslandi? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðey – perla í dvala Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er öryggi barna sökkvandi skip? Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar Sjá meira
Sem deildarstjóri í grunnskóla í Garðabæ hef ég á undanförnum árum séð stuðningsþörf barna og fjölskyldna aukast verulega án þess að úrræðum hafi fjölgað í sama takti. Þetta á við um börn og ungmenni með fatlanir, börn sem glíma við skólaforðun og þau sem þurfa stuðning barnaverndar eða félagsþjónustu. Garðabær hefur ekki verið í forystu við innleiðingu laga um farsæld barna, þótt vissulega hafi orðið jákvæð þróun á síðustu misserum. Nú er komið að því að stíga næstu skref af meiri festu og metnaði. Við þurfum skýra stefnu og raunverulega uppbyggingu í þjónustu við þau börn og þær fjölskyldur sem mest þurfa á stuðningi að halda. Í dag er stór hluti þyngstu þjónustunnar keyptur utan sveitarfélagsins. Slík útvistun er kostnaðarsöm og hefur of oft rofið mikilvæga samfellu í þjónustu þegar börn eru send milli kerfa og sveitarfélagið er ekki beinn aðili að viðkomandi þjónustu. Afleiðingarnar eru ekki aðeins félagslegar og tilfinningalegar fyrir börnin sjálf og fjölskyldur þeirra heldur einnig fjárhagslegar. Foreldrum þessara barna er hættara við að detta í skemmri eða lengri tíma út af vinnumarkaði vegna langvarandi álags og biðstöðu og mikill tími mannauðs sveitarfélagsins fer í að finna leiðir og lausnir með þessum viðkvæmu fjölskyldum til að plástra bilið. Mikilvægt er að við horfumst í augu við núverandi stöðu og förum af krafti í það að mikilvæga verkefni að byggja upp sterkari innviði hér í Garðabæ og/eða efla samstarf við nágrannasveitarfélögin þar sem það þjónar hagsmunum barna best. Með öflugri úrræðum getum við stytt biðtíma, tryggt samfellu í þjónustu og brugðist fyrr við þegar vandi kemur upp. Slíkur stuðningur getur skipt sköpum fyrir framtíð barna og ungmenna. Fyrir ungmenni og fólk með fatlanir þarf að þróa virkni- og vinnuúrræði sem taka mið af getu, styrkleikum og áhuga hvers einstaklings. Með samstarfi skóla, félagsþjónustu, félagsmiðstöðva og atvinnulífs getum við skapað fleiri tækifæri til þátttöku, sjálfstæðis og virkni í samfélaginu. Það er ekki aðeins mikilvægt fyrir einstaklinginn heldur samfélagið allt. Skólaforðun er önnur vaxandi áskorun sem við verðum að taka alvarlega. Þar þarf að styðja betur við skólana, tryggja markvissa eftirfylgd og hlusta á raddir barna, foreldra og fagfólks. Í mörgum tilfellum er skólaforðun fyrst og fremst heilbrigðisvandi og því þarf að grípa snemma inn í með réttum stuðningi á réttum stað áður en vandinn verður djúpstæður. Ég brenn fyrir málefnum barna og ungmenna því ég sé á hverjum degi hversu miklu máli það skiptir að samfélagið standi með fjölskyldum þegar á reynir. Ég vil að Garðabær verði leiðandi afl í því sem ég vil kalla velferðarsáttmála höfuðborgarsvæðisins. Sáttmáli sem skapar einingu um samfélag þar sem börn fá þjónustu nær sér, fyrr og byggða á þeirra raunverulegu þörfum. Það er hægt að gera betur. Með skýrri sýn, ábyrgri fjármálastjórn og skýrri forgangsröðun getum við byggt upp þjónustu sem eykur lífsgæði barna og fjölskyldna og nýtir um leið sameiginlegt fjármagn skynsamlegar. Þess vegna býð ég mig fram í bæjarmálunum og óska einlæg eftir þínum stuðningi á laugardaginn. Kjósið Framsókn og setjið X við B. Höfundur er lennari og deildarstjóri og skipar 7. sæti á lista Framsóknar í Garðabæ.
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun
Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar
Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar
Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun