Börn og ungmenni í vanda geta ekki beðið Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar 12. maí 2026 13:40 Sem deildarstjóri í grunnskóla í Garðabæ hef ég á undanförnum árum séð stuðningsþörf barna og fjölskyldna aukast verulega án þess að úrræðum hafi fjölgað í sama takti. Þetta á við um börn og ungmenni með fatlanir, börn sem glíma við skólaforðun og þau sem þurfa stuðning barnaverndar eða félagsþjónustu. Garðabær hefur ekki verið í forystu við innleiðingu laga um farsæld barna, þótt vissulega hafi orðið jákvæð þróun á síðustu misserum. Nú er komið að því að stíga næstu skref af meiri festu og metnaði. Við þurfum skýra stefnu og raunverulega uppbyggingu í þjónustu við þau börn og þær fjölskyldur sem mest þurfa á stuðningi að halda. Í dag er stór hluti þyngstu þjónustunnar keyptur utan sveitarfélagsins. Slík útvistun er kostnaðarsöm og hefur of oft rofið mikilvæga samfellu í þjónustu þegar börn eru send milli kerfa og sveitarfélagið er ekki beinn aðili að viðkomandi þjónustu. Afleiðingarnar eru ekki aðeins félagslegar og tilfinningalegar fyrir börnin sjálf og fjölskyldur þeirra heldur einnig fjárhagslegar. Foreldrum þessara barna er hættara við að detta í skemmri eða lengri tíma út af vinnumarkaði vegna langvarandi álags og biðstöðu og mikill tími mannauðs sveitarfélagsins fer í að finna leiðir og lausnir með þessum viðkvæmu fjölskyldum til að plástra bilið. Mikilvægt er að við horfumst í augu við núverandi stöðu og förum af krafti í það að mikilvæga verkefni að byggja upp sterkari innviði hér í Garðabæ og/eða efla samstarf við nágrannasveitarfélögin þar sem það þjónar hagsmunum barna best. Með öflugri úrræðum getum við stytt biðtíma, tryggt samfellu í þjónustu og brugðist fyrr við þegar vandi kemur upp. Slíkur stuðningur getur skipt sköpum fyrir framtíð barna og ungmenna. Fyrir ungmenni og fólk með fatlanir þarf að þróa virkni- og vinnuúrræði sem taka mið af getu, styrkleikum og áhuga hvers einstaklings. Með samstarfi skóla, félagsþjónustu, félagsmiðstöðva og atvinnulífs getum við skapað fleiri tækifæri til þátttöku, sjálfstæðis og virkni í samfélaginu. Það er ekki aðeins mikilvægt fyrir einstaklinginn heldur samfélagið allt. Skólaforðun er önnur vaxandi áskorun sem við verðum að taka alvarlega. Þar þarf að styðja betur við skólana, tryggja markvissa eftirfylgd og hlusta á raddir barna, foreldra og fagfólks. Í mörgum tilfellum er skólaforðun fyrst og fremst heilbrigðisvandi og því þarf að grípa snemma inn í með réttum stuðningi á réttum stað áður en vandinn verður djúpstæður. Ég brenn fyrir málefnum barna og ungmenna því ég sé á hverjum degi hversu miklu máli það skiptir að samfélagið standi með fjölskyldum þegar á reynir. Ég vil að Garðabær verði leiðandi afl í því sem ég vil kalla velferðarsáttmála höfuðborgarsvæðisins. Sáttmáli sem skapar einingu um samfélag þar sem börn fá þjónustu nær sér, fyrr og byggða á þeirra raunverulegu þörfum. Það er hægt að gera betur. Með skýrri sýn, ábyrgri fjármálastjórn og skýrri forgangsröðun getum við byggt upp þjónustu sem eykur lífsgæði barna og fjölskyldna og nýtir um leið sameiginlegt fjármagn skynsamlegar. Þess vegna býð ég mig fram í bæjarmálunum og óska einlæg eftir þínum stuðningi á laugardaginn. Kjósið Framsókn og setjið X við B. Höfundur er lennari og deildarstjóri og skipar 7. sæti á lista Framsóknar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Garðabær Framsóknarflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Sem deildarstjóri í grunnskóla í Garðabæ hef ég á undanförnum árum séð stuðningsþörf barna og fjölskyldna aukast verulega án þess að úrræðum hafi fjölgað í sama takti. Þetta á við um börn og ungmenni með fatlanir, börn sem glíma við skólaforðun og þau sem þurfa stuðning barnaverndar eða félagsþjónustu. Garðabær hefur ekki verið í forystu við innleiðingu laga um farsæld barna, þótt vissulega hafi orðið jákvæð þróun á síðustu misserum. Nú er komið að því að stíga næstu skref af meiri festu og metnaði. Við þurfum skýra stefnu og raunverulega uppbyggingu í þjónustu við þau börn og þær fjölskyldur sem mest þurfa á stuðningi að halda. Í dag er stór hluti þyngstu þjónustunnar keyptur utan sveitarfélagsins. Slík útvistun er kostnaðarsöm og hefur of oft rofið mikilvæga samfellu í þjónustu þegar börn eru send milli kerfa og sveitarfélagið er ekki beinn aðili að viðkomandi þjónustu. Afleiðingarnar eru ekki aðeins félagslegar og tilfinningalegar fyrir börnin sjálf og fjölskyldur þeirra heldur einnig fjárhagslegar. Foreldrum þessara barna er hættara við að detta í skemmri eða lengri tíma út af vinnumarkaði vegna langvarandi álags og biðstöðu og mikill tími mannauðs sveitarfélagsins fer í að finna leiðir og lausnir með þessum viðkvæmu fjölskyldum til að plástra bilið. Mikilvægt er að við horfumst í augu við núverandi stöðu og förum af krafti í það að mikilvæga verkefni að byggja upp sterkari innviði hér í Garðabæ og/eða efla samstarf við nágrannasveitarfélögin þar sem það þjónar hagsmunum barna best. Með öflugri úrræðum getum við stytt biðtíma, tryggt samfellu í þjónustu og brugðist fyrr við þegar vandi kemur upp. Slíkur stuðningur getur skipt sköpum fyrir framtíð barna og ungmenna. Fyrir ungmenni og fólk með fatlanir þarf að þróa virkni- og vinnuúrræði sem taka mið af getu, styrkleikum og áhuga hvers einstaklings. Með samstarfi skóla, félagsþjónustu, félagsmiðstöðva og atvinnulífs getum við skapað fleiri tækifæri til þátttöku, sjálfstæðis og virkni í samfélaginu. Það er ekki aðeins mikilvægt fyrir einstaklinginn heldur samfélagið allt. Skólaforðun er önnur vaxandi áskorun sem við verðum að taka alvarlega. Þar þarf að styðja betur við skólana, tryggja markvissa eftirfylgd og hlusta á raddir barna, foreldra og fagfólks. Í mörgum tilfellum er skólaforðun fyrst og fremst heilbrigðisvandi og því þarf að grípa snemma inn í með réttum stuðningi á réttum stað áður en vandinn verður djúpstæður. Ég brenn fyrir málefnum barna og ungmenna því ég sé á hverjum degi hversu miklu máli það skiptir að samfélagið standi með fjölskyldum þegar á reynir. Ég vil að Garðabær verði leiðandi afl í því sem ég vil kalla velferðarsáttmála höfuðborgarsvæðisins. Sáttmáli sem skapar einingu um samfélag þar sem börn fá þjónustu nær sér, fyrr og byggða á þeirra raunverulegu þörfum. Það er hægt að gera betur. Með skýrri sýn, ábyrgri fjármálastjórn og skýrri forgangsröðun getum við byggt upp þjónustu sem eykur lífsgæði barna og fjölskyldna og nýtir um leið sameiginlegt fjármagn skynsamlegar. Þess vegna býð ég mig fram í bæjarmálunum og óska einlæg eftir þínum stuðningi á laugardaginn. Kjósið Framsókn og setjið X við B. Höfundur er lennari og deildarstjóri og skipar 7. sæti á lista Framsóknar í Garðabæ.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar