Gangbrautarvörður sem vill leysa málin

Síðan við fjölskyldan fluttum í Laugardalinn hef ég ítrekað séð eða heyrt af börnum sem hafa næstum orðið fyrir bíl á gangbrautinni við heimili mitt á Kirkjuteig.

Sem betur fer hafa flest þeirra sloppið án alvarlegra meiðsla en það er eflaust bara tímaspursmál þar til alvarlegt slys á sér stað.

Í þrjá vetur hef ég hef ég staðið við þessa gangbraut ásamt öðrum foreldrum í kraftgalla og hjálpað börnum yfir götuna. Við skipulögðum gangbrautavörslu vegna þess einhver varð að gera eitthvað til að tryggja öryggi barnanna á leið í skólann.

Fyrst borgin ætlar ekki að laga þetta…

Við höfðum ítrekað samband við Reykjavíkurborg. Frábærir foreldrar í hverfinu buðust meira að segja til að fjármagna gönguljós sjálf. En ekkert gerðist.

Við fengum þau svör að gangbrautin uppfyllti alla öryggisstaðla.

Þetta voru viðbrögð sem okkur í hverfinu þótti vægast sagt áhugaverð. Ef ítrekað er keyrt á fólk á gangbraut þá er hún augljóslega ekki nógu örugg, það sjá allir.

Þegar ég stóð þarna á kraftgallanum þriðja veturinn í röð hugsaði ég með mér: „Fyrst að borgin ætlar ekki að laga þetta, þá ætla ég að laga þetta sjálf.“

Kerfi eiga að hjálpa fólki, ekki afsaka að ekkert sé gert

Ég býð mig fram fyrir Viðreisn vegna þess að ég trúi því að Reykjavík geti verið bæði fallegri, öruggari, grænni og betri borg fyrir okkur öll. Borg sem er sveigjanleg og er ekki svo upptekin af reglum og stöðlum að við missum sjónar á því sem skiptir máli.

Ég vil að börn geti leikið sér frjálst, byggt kofa og upplifað æsku sem snýst ekki alltaf um reglur og bannskilti. Umræðan um kofann í Vesturbænum sem krakkarnir byggðu er gott dæmi um það hvernig við megum ekki kæfa allt sjálfsprottið líf úr borginni okkar í nafni kerfis og reglna.

Viðbrögðin við kröfum okkar foreldra í Laugardal eru svipuð - staðlar ráða för en raunverulegur tilgangur gleymist.

Borg sem hlustar á fólkið sitt

Reykjavík þarf fólk í borgarstjórn sem hefur áhuga á að leysa mál, en ekki útskýra af hverju þau séu flókin.

Við í Viðreisn lítum svo á að borgarfulltrúar séu kjörnir þjónustufulltrúar sem eiga að einbeita sér að því að ná raunverulegum árangri fyrir íbúana með því að hlusta á fólkið sem í borginni býr, vera sveigjanleg og missa ekki sjónar hver raunverulegur tilgangur þessa alls er - að íbúar velji að búa í Reykjavík - og elski að búa í Reykjavík.

Ég vil Reykjavík þar sem fólk finnur að það sé hlustað á það. Borg þar sem kerfið vinnur með íbúunum, ekki á móti þeim.

Borg þar sem foreldrar þurfa ekki lengur að standa í kraftgalla á gangbraut á morgnana til að börnin þeirra komist örugg í skólann.

Höfundur er íbúi í Laugardal og skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.