Valdimar Víðisson hlustar: Það sem ég lærði af Coda Terminal Ragnar Þór Reynisson skrifar 14. maí 2026 16:34 Samstaðan sem hreyfði bæinn Fyrir tæpum tveimur árum kynnti Carbfix verkefnið Coda Terminal, sem fól í sér að dæla koltvíoxíði niður í jörðina við Vallarhverfið til varanlegrar geymslu. Ég fór að kynna mér málið og við þá eftirgrennslan vöknuðu margar stórar spurningar. Þegar íbúi í hverfinu, Arndís Kjartansdóttir lýsti yfir áhyggjum sínum á hverfasíðunni á Facebook, fann ég að ég deildi þeim fyllilega með henni. Við þekktumst ekki neitt á þessum tíma, en þarna leiddu sameiginlegar áhyggjur okkar tvo íbúa saman. Það sem byrjaði sem einföld athugasemd varð fljótt að öflugu hreyfiafli íbúa sem settu stórt spurningarmerki við fyrirhugaðar framkvæmdir. Þetta var barátta Davíðs við Golíat. Við vorum íbúar með engan annan málsvara en okkar eigin raddir, en á skömmum tíma söfnuðust yfir 4.000 manns í hópinn okkar. Undirskriftalisti gegn verkefninu taldi 6.090 manns, þar sem meira en helmingurinn voru Hafnfirðingar. Samstaðan var ótvíræð. Gaslýsing á ekki heima í bæjarstjórn Í samtölum okkar við fulltrúa flokkanna kom í ljós mikill munur á viðmóti. Á meðan sumir nálguðust okkur strax, þurftum við að ganga eftir samtali hjá öðrum. Það er mikilvægt að kjörnir fulltrúar átti sig á því að áhyggjur íbúa eru sprottnar af raunverulegri umhyggju og raunverulegum tilfinningum sem á að mæta af virðingu en ekki afskiptaleysi. Því miður upplifðum við mikið af því sem kalla má „gaslýsingu“. Reynt var að gera lítið úr áhyggjum okkar og einstaka menn vildu kalla til sérfræðinga úr fræðiheiminum til að blása á óttann eins og hann ætti ekki rétt á sér. Sú nálgun fór þvert ofan í mörg okkar Hafnfirðinga. Þegar bæjarstjóri stendur með fólkinu Í miðjum þessum mótmælum kynntist ég Valdimari Víðissyni. Hann tók við bæjarstjóraembættinu í byrjun árs 2025 og mætti okkur af mikilli einlægni. Í upphafi vorum við efablandin, við trúðum því að bæjarstjórnin væri hreinlega harðákveðin í að fá höfnina sem fylgdi verkefninu á forsendum Carbfix frekar en bæjarins. Eftir því sem samtölin urðu fleiri fann ég að hjá Valdimar var engin uppgerð, hann var sannarlega að hlusta. Á troðfullum fundi í Bæjarbíó í ársbyrjun 2025 stóð hann fast á því að verkefnið yrði aldrei að veruleika í andstöðu við íbúa. Þar gaf hann það loforð standandi á sviðinu að við íbúarnir hefðum úrslitavaldið. Hann stóð með bæjarbúum þegar mest á reyndi. Heiðarleiki er forsenda íbúalýðræðis Þegar hætt var við verkefnið kom í ljós að allt sem Valdimar hafði sagt okkur var strangheiðarlegt. Hann sýndi og sannaði að hægt er taka ákvarðanir með festu án þess að hundsa raddir þeirra sem þar búa. Hann skildi að íbúalýðræði snýst um virðingu og samráð. Hann gerði aldrei lítið úr áhyggjum íbúa, heldur tók mark á þeim. Það var í kjölfarið á þessu sem Valdimar fékk mig til að ganga til liðs við Framsókn í Hafnarfirði. Eftir umhugsun var ákvörðunin auðveld. Mín gildi um heiðarleika, hlustun og virðingu fyrir íbúum stemma fullkomlega við hans vinnubrögð og stefnu flokksins. Ég vil sjá Valdimar áfram sem bæjarstjóra okkar því hann skilur íbúa og vill í alvöru gera samfélagið okkar betra. Ég hef upplifað það sjálfur að hann hlustar og þess vegna treysti ég honum til að leiða stærri verkefni í bænum og gæta þess að þau verði aldrei keyrð áfram í andstöðu við íbúa. Við þurfum á þínu atkvæði að halda þann 16. maí. X-B fyrri Framsókn í Hafnarfirði Þetta snýst um Hafnarfjörð. Höfundur er í 9.sæti á framboðslista Framsóknar í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Coda Terminal Mest lesið Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Samstaðan sem hreyfði bæinn Fyrir tæpum tveimur árum kynnti Carbfix verkefnið Coda Terminal, sem fól í sér að dæla koltvíoxíði niður í jörðina við Vallarhverfið til varanlegrar geymslu. Ég fór að kynna mér málið og við þá eftirgrennslan vöknuðu margar stórar spurningar. Þegar íbúi í hverfinu, Arndís Kjartansdóttir lýsti yfir áhyggjum sínum á hverfasíðunni á Facebook, fann ég að ég deildi þeim fyllilega með henni. Við þekktumst ekki neitt á þessum tíma, en þarna leiddu sameiginlegar áhyggjur okkar tvo íbúa saman. Það sem byrjaði sem einföld athugasemd varð fljótt að öflugu hreyfiafli íbúa sem settu stórt spurningarmerki við fyrirhugaðar framkvæmdir. Þetta var barátta Davíðs við Golíat. Við vorum íbúar með engan annan málsvara en okkar eigin raddir, en á skömmum tíma söfnuðust yfir 4.000 manns í hópinn okkar. Undirskriftalisti gegn verkefninu taldi 6.090 manns, þar sem meira en helmingurinn voru Hafnfirðingar. Samstaðan var ótvíræð. Gaslýsing á ekki heima í bæjarstjórn Í samtölum okkar við fulltrúa flokkanna kom í ljós mikill munur á viðmóti. Á meðan sumir nálguðust okkur strax, þurftum við að ganga eftir samtali hjá öðrum. Það er mikilvægt að kjörnir fulltrúar átti sig á því að áhyggjur íbúa eru sprottnar af raunverulegri umhyggju og raunverulegum tilfinningum sem á að mæta af virðingu en ekki afskiptaleysi. Því miður upplifðum við mikið af því sem kalla má „gaslýsingu“. Reynt var að gera lítið úr áhyggjum okkar og einstaka menn vildu kalla til sérfræðinga úr fræðiheiminum til að blása á óttann eins og hann ætti ekki rétt á sér. Sú nálgun fór þvert ofan í mörg okkar Hafnfirðinga. Þegar bæjarstjóri stendur með fólkinu Í miðjum þessum mótmælum kynntist ég Valdimari Víðissyni. Hann tók við bæjarstjóraembættinu í byrjun árs 2025 og mætti okkur af mikilli einlægni. Í upphafi vorum við efablandin, við trúðum því að bæjarstjórnin væri hreinlega harðákveðin í að fá höfnina sem fylgdi verkefninu á forsendum Carbfix frekar en bæjarins. Eftir því sem samtölin urðu fleiri fann ég að hjá Valdimar var engin uppgerð, hann var sannarlega að hlusta. Á troðfullum fundi í Bæjarbíó í ársbyrjun 2025 stóð hann fast á því að verkefnið yrði aldrei að veruleika í andstöðu við íbúa. Þar gaf hann það loforð standandi á sviðinu að við íbúarnir hefðum úrslitavaldið. Hann stóð með bæjarbúum þegar mest á reyndi. Heiðarleiki er forsenda íbúalýðræðis Þegar hætt var við verkefnið kom í ljós að allt sem Valdimar hafði sagt okkur var strangheiðarlegt. Hann sýndi og sannaði að hægt er taka ákvarðanir með festu án þess að hundsa raddir þeirra sem þar búa. Hann skildi að íbúalýðræði snýst um virðingu og samráð. Hann gerði aldrei lítið úr áhyggjum íbúa, heldur tók mark á þeim. Það var í kjölfarið á þessu sem Valdimar fékk mig til að ganga til liðs við Framsókn í Hafnarfirði. Eftir umhugsun var ákvörðunin auðveld. Mín gildi um heiðarleika, hlustun og virðingu fyrir íbúum stemma fullkomlega við hans vinnubrögð og stefnu flokksins. Ég vil sjá Valdimar áfram sem bæjarstjóra okkar því hann skilur íbúa og vill í alvöru gera samfélagið okkar betra. Ég hef upplifað það sjálfur að hann hlustar og þess vegna treysti ég honum til að leiða stærri verkefni í bænum og gæta þess að þau verði aldrei keyrð áfram í andstöðu við íbúa. Við þurfum á þínu atkvæði að halda þann 16. maí. X-B fyrri Framsókn í Hafnarfirði Þetta snýst um Hafnarfjörð. Höfundur er í 9.sæti á framboðslista Framsóknar í Hafnarfirði.
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun