Enginn á að standa einn Joanna (Asia) Mrowiec skrifar 14. maí 2026 17:20 Það er stórt skref að flytja til nýs lands. Fyrstu mánuðirnir geta verið eins og fullt starf til viðbótar við nýja vinnu. Jafnvel fólk með mikla menntun og reynslu stendur oft frammi fyrir því að vita ekki hvert á að leita. Hvar á að skrá lögheimili? Hvernig fær maður kennitölu? Hvernig skráir maður börn í skóla eða tómstundir? Hvernig virkar heilbrigðiskerfið? Spurningarnar eru margar og upphafið getur verið erfitt. Þess vegna skiptir miklu máli að sveitarfélagið sé til staðar og veiti stuðning. Enginn á að þurfa að standa einn í nýju samfélagi. Frá fyrsta degi þurfa nýir íbúar að finna að þeir séu velkomnir, öruggir og upplýstir. Aðgengi að upplýsingum og góð þjónusta eru grunnurinn að farsælli aðlögun. Góð aðlögun er hagur allra. Þegar fólk þekkir réttindi sín, skyldur og möguleika er það betur í stakk búið til að taka þátt í samfélaginu, leysa úr sínum málum og byggja upp framtíð fyrir sig og fjölskyldu sína. Fólk sem finnur til tengingar við samfélagið er líklegra til að setjast hér að til framtíðar, læra íslensku og taka virkan þátt í samfélagslífinu. Þegar ég flutti til Íslands og síðar til Fjarðabyggðar fyrir átta árum voru engin verkefni eða úrræði sem studdu innflytjendur við að aðlagast samfélaginu. Ég hef þó heyrt af slíkum verkefnum frá fyrri árum og veit hversu miklu máli þau geta skipt. Það hefði skipt mig miklu máli að hafa slíkan stuðning þegar ég var að byrja nýtt líf í nýju landi. Sú reynsla hefur mótað sýn mína á það hvað sveitarfélagið getur — og á — að gera betur. Mér tókst að læra tungumálið, kynnast menningunni og aðlagast samfélaginu vel. En allir eiga að hafa sama tækifæri til þess. Ég trúi því að flestir vilji leggja sitt af mörkum og taka virkan þátt í samfélaginu ef þeim eru gefin raunveruleg tækifæri. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir geta tekið þátt. Nýlega ræddi ég við Íslending í sundlauginni sem hafði áhyggjur af því að margir erlendir íbúar væru félagslega einangraðir. Þetta á líka við um börn af erlendum uppruna. Þátttaka í íþróttum og tómstundum er ein besta leiðin til að eignast vini, byggja upp sjálfstraust og finna til þess að maður tilheyri samfélaginu. Íslenskukennsla gegnir lykilhlutverki í þessu ferli. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu og menningunni. Kennslan þarf að vera aðgengileg öllum og skipulögð þannig að hún henti raunveruleika vinnandi fólks og fjölskyldna. Á síðasta ári var fjölmenningarráð fjármagnað af sveitarfélaginu. Það var mikilvægt fyrsta skref. En án skýrs hlutverks, ábyrgðar og markmiða hefur ráðið því miður ekki náð að skila þeim árangri sem vonast var eftir. Við þurfum að tryggja að ráðið hafi skýrt hlutverk og þau verkfæri sem þarf til að gera raunverulegan mun. Samfylkingin er eini stjórnmálaflokkurinn í Fjarðabyggð sem hefur sett málefni íbúa af erlendum uppruna skýrt á dagskrá og inn í sína stefnu. Við trúum því að fjölbreytileiki styrki samfélagið okkar og að allir eigi að fá tækifæri til að blómstra og taka þátt. Tryggjum að enginn standi einn. Höfundur er í 12. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Það er stórt skref að flytja til nýs lands. Fyrstu mánuðirnir geta verið eins og fullt starf til viðbótar við nýja vinnu. Jafnvel fólk með mikla menntun og reynslu stendur oft frammi fyrir því að vita ekki hvert á að leita. Hvar á að skrá lögheimili? Hvernig fær maður kennitölu? Hvernig skráir maður börn í skóla eða tómstundir? Hvernig virkar heilbrigðiskerfið? Spurningarnar eru margar og upphafið getur verið erfitt. Þess vegna skiptir miklu máli að sveitarfélagið sé til staðar og veiti stuðning. Enginn á að þurfa að standa einn í nýju samfélagi. Frá fyrsta degi þurfa nýir íbúar að finna að þeir séu velkomnir, öruggir og upplýstir. Aðgengi að upplýsingum og góð þjónusta eru grunnurinn að farsælli aðlögun. Góð aðlögun er hagur allra. Þegar fólk þekkir réttindi sín, skyldur og möguleika er það betur í stakk búið til að taka þátt í samfélaginu, leysa úr sínum málum og byggja upp framtíð fyrir sig og fjölskyldu sína. Fólk sem finnur til tengingar við samfélagið er líklegra til að setjast hér að til framtíðar, læra íslensku og taka virkan þátt í samfélagslífinu. Þegar ég flutti til Íslands og síðar til Fjarðabyggðar fyrir átta árum voru engin verkefni eða úrræði sem studdu innflytjendur við að aðlagast samfélaginu. Ég hef þó heyrt af slíkum verkefnum frá fyrri árum og veit hversu miklu máli þau geta skipt. Það hefði skipt mig miklu máli að hafa slíkan stuðning þegar ég var að byrja nýtt líf í nýju landi. Sú reynsla hefur mótað sýn mína á það hvað sveitarfélagið getur — og á — að gera betur. Mér tókst að læra tungumálið, kynnast menningunni og aðlagast samfélaginu vel. En allir eiga að hafa sama tækifæri til þess. Ég trúi því að flestir vilji leggja sitt af mörkum og taka virkan þátt í samfélaginu ef þeim eru gefin raunveruleg tækifæri. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir geta tekið þátt. Nýlega ræddi ég við Íslending í sundlauginni sem hafði áhyggjur af því að margir erlendir íbúar væru félagslega einangraðir. Þetta á líka við um börn af erlendum uppruna. Þátttaka í íþróttum og tómstundum er ein besta leiðin til að eignast vini, byggja upp sjálfstraust og finna til þess að maður tilheyri samfélaginu. Íslenskukennsla gegnir lykilhlutverki í þessu ferli. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu og menningunni. Kennslan þarf að vera aðgengileg öllum og skipulögð þannig að hún henti raunveruleika vinnandi fólks og fjölskyldna. Á síðasta ári var fjölmenningarráð fjármagnað af sveitarfélaginu. Það var mikilvægt fyrsta skref. En án skýrs hlutverks, ábyrgðar og markmiða hefur ráðið því miður ekki náð að skila þeim árangri sem vonast var eftir. Við þurfum að tryggja að ráðið hafi skýrt hlutverk og þau verkfæri sem þarf til að gera raunverulegan mun. Samfylkingin er eini stjórnmálaflokkurinn í Fjarðabyggð sem hefur sett málefni íbúa af erlendum uppruna skýrt á dagskrá og inn í sína stefnu. Við trúum því að fjölbreytileiki styrki samfélagið okkar og að allir eigi að fá tækifæri til að blómstra og taka þátt. Tryggjum að enginn standi einn. Höfundur er í 12. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar