Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar 30. júní 2026 11:02 Í síðustu viku ákváðu íslensk stjórnvöld að verja 630 milljónum á þessu ári til markaðssetningar áfangastaðarins Íslands og skrifaði Hanna Katrín Friðriksson atvinnuvegaráðherra undir samning þess efnis. Ákvörðunin er í samræmi við bæði nýsamþykkta atvinnustefnu Íslands og áður samþykkta langtímastefnu fyrir íslenska ferðaþjónustu, þar sem skilvirk og viðvarandi markaðssetning áfangastaðarins er skilgreind sem lykilaðgerð til að styðja við sjálfbæra þróun greinarinnar. Ákvörðunin markar vatnaskil fyrir íslenska ferðaþjónustu. Í fyrsta sinn er verið að samþykkja að fjármagna markaðsstarf í samræmi við langtímastefnumótun greinarinnar, fremur en að fjármagna markaðsaðgerðir sem skammtímaviðbragð við ytri áföllum. Þetta stuðlar að betri nýtingu fjármuna og skilvirkari aðgerðum til skemmri og lengri tíma. Markaðssetning er öflugt stjórntæki sem getur stutt við þróun og uppbyggingu ferðaþjónustu í samræmi við langtímaáætlanir. Við viljum minnka árstíðasveiflu og stuðla að því að ferðamenn ferðist um allt Ísland. Markaðssetning er eitt öflugasta verkfærið sem stjórnvöld hafa til að hafa áhrif á þá þróun. Áhrif markaðssetningar felast bæði í skilaboðum og tímasetningum. Með því að leggja áherslu á framboð vetrarferðaþjónustu í markaðsefni, s.s. menningu, mat og norðurljós, má skapa breiðari ímynd áfangastaðarins. Með því að leggja áherslu á minna þekkta viðkomustaði frekar en vinsælustu náttúruperlurnar má auka vitund um áfangastaðinn. Með því að tímasetja markaðsstarf til þess að sækja á réttan markhóp á réttum tíma og á réttum vettvangi er hægt að hafa áhrif á bæði ferðatíma og hegðun ferðamanna. En slík markaðssetning er kostnaðarsöm, og einstök fyrirtæki geta eðli máls samkvæmt ekki borið hana ein. Þess vegna hafa flest samkeppnislönd Íslands kosið þessa leið. Íslensk ferðaþjónustufyrirtæki verja miklum fjármunum í markaðsstarf og leggja þannig sitt af mörkum til að kynna Ísland. Uppbygging vörumerkisins Ísland, ímyndar landsins og almennrar eftirspurnar er hins vegar dæmi um almannagæði þar sem greinin öll nýtur ávinningsins þegar ímynd landsins styrkist. Vörumerkjastjórnun áfangastaðarins þarf að byggja á hagsmunum greinarinnar og samfélagsins í heild og því er nauðsynlegt að hið opinbera leiði það starf í nánu samstarfi við atvinnulífið. Markaðsstarf Íslandsstofu fyrir áfangastaðinn Ísland hefur það hlutverk að styrkja ímynd og auka eftirspurn eftir áfangastaðnum. Þar með skapast tækifæri fyrir íslensk ferðaþjónustufyrirtæki til að fylgja fast á eftir með sínu sölustarfi til að breyta eftirspurn í bókanir og auka verðmætasköpun. Þannig gerir sameiginleg markaðssetning fyrirtækjunum kleift að ná lengra. Það er góð reynsla af þessu samstarfsmódeli og mikil samstaða um það innan greinarinnar. Ákvörðun stjórnvalda um að fjárfesta í skilvirkri og viðvarandi markaðssetningu fyrir áfangastaðinn er því fyrst og fremst fjárfesting í verðmætasköpun íslenskrar ferðaþjónustu og langtímauppbyggingu greinarinnar. Höfundur er framkvæmdastjóri Íslandsstofu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ferðaþjónusta Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Skoðun Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Sjá meira
Í síðustu viku ákváðu íslensk stjórnvöld að verja 630 milljónum á þessu ári til markaðssetningar áfangastaðarins Íslands og skrifaði Hanna Katrín Friðriksson atvinnuvegaráðherra undir samning þess efnis. Ákvörðunin er í samræmi við bæði nýsamþykkta atvinnustefnu Íslands og áður samþykkta langtímastefnu fyrir íslenska ferðaþjónustu, þar sem skilvirk og viðvarandi markaðssetning áfangastaðarins er skilgreind sem lykilaðgerð til að styðja við sjálfbæra þróun greinarinnar. Ákvörðunin markar vatnaskil fyrir íslenska ferðaþjónustu. Í fyrsta sinn er verið að samþykkja að fjármagna markaðsstarf í samræmi við langtímastefnumótun greinarinnar, fremur en að fjármagna markaðsaðgerðir sem skammtímaviðbragð við ytri áföllum. Þetta stuðlar að betri nýtingu fjármuna og skilvirkari aðgerðum til skemmri og lengri tíma. Markaðssetning er öflugt stjórntæki sem getur stutt við þróun og uppbyggingu ferðaþjónustu í samræmi við langtímaáætlanir. Við viljum minnka árstíðasveiflu og stuðla að því að ferðamenn ferðist um allt Ísland. Markaðssetning er eitt öflugasta verkfærið sem stjórnvöld hafa til að hafa áhrif á þá þróun. Áhrif markaðssetningar felast bæði í skilaboðum og tímasetningum. Með því að leggja áherslu á framboð vetrarferðaþjónustu í markaðsefni, s.s. menningu, mat og norðurljós, má skapa breiðari ímynd áfangastaðarins. Með því að leggja áherslu á minna þekkta viðkomustaði frekar en vinsælustu náttúruperlurnar má auka vitund um áfangastaðinn. Með því að tímasetja markaðsstarf til þess að sækja á réttan markhóp á réttum tíma og á réttum vettvangi er hægt að hafa áhrif á bæði ferðatíma og hegðun ferðamanna. En slík markaðssetning er kostnaðarsöm, og einstök fyrirtæki geta eðli máls samkvæmt ekki borið hana ein. Þess vegna hafa flest samkeppnislönd Íslands kosið þessa leið. Íslensk ferðaþjónustufyrirtæki verja miklum fjármunum í markaðsstarf og leggja þannig sitt af mörkum til að kynna Ísland. Uppbygging vörumerkisins Ísland, ímyndar landsins og almennrar eftirspurnar er hins vegar dæmi um almannagæði þar sem greinin öll nýtur ávinningsins þegar ímynd landsins styrkist. Vörumerkjastjórnun áfangastaðarins þarf að byggja á hagsmunum greinarinnar og samfélagsins í heild og því er nauðsynlegt að hið opinbera leiði það starf í nánu samstarfi við atvinnulífið. Markaðsstarf Íslandsstofu fyrir áfangastaðinn Ísland hefur það hlutverk að styrkja ímynd og auka eftirspurn eftir áfangastaðnum. Þar með skapast tækifæri fyrir íslensk ferðaþjónustufyrirtæki til að fylgja fast á eftir með sínu sölustarfi til að breyta eftirspurn í bókanir og auka verðmætasköpun. Þannig gerir sameiginleg markaðssetning fyrirtækjunum kleift að ná lengra. Það er góð reynsla af þessu samstarfsmódeli og mikil samstaða um það innan greinarinnar. Ákvörðun stjórnvalda um að fjárfesta í skilvirkri og viðvarandi markaðssetningu fyrir áfangastaðinn er því fyrst og fremst fjárfesting í verðmætasköpun íslenskrar ferðaþjónustu og langtímauppbyggingu greinarinnar. Höfundur er framkvæmdastjóri Íslandsstofu.
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar