Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér Díana Mjöll Sveinsdóttir og Sveinn Sigurbjarnarson skrifa 13. júlí 2026 16:32 Tanni Travel er fjölskyldufyrirtæki á Austurlandi. Fyrirtækið var stofnað árið 1993, en forsaga þess nær aftur til ársins 1969. Fyrirtækið er ferðaskrifstofa sem rekur hópbifreiðar og selur dags- og pakkaferðir á Austurlandi. Við erum önnur kynslóð til að reka fyrirtækið og höfum séð ferðaþjónustuna breytast úr litlum staðbundnum rekstri yfir í eina mikilvægustu atvinnugrein landsins. Saga okkar er ekki einstök. Víða um land eru sambærileg fjölskyldufyrirtæki sem hafa verið byggð upp yfir áratugi af fólki sem lagði mikla vinnu í reksturinn, oft með takmörkuðum ávinningi. Það er margt jákvætt að gerast. Aukin markaðssetning Íslands, uppbygging innviða og umræða um betra aðgengi að landsbyggðinni eru mikilvæg skref. En skattar og gjöld þurfa að vera í samræmi við þá stefnu. Þess vegna megum við ekki afgreiða umræðuna um skatta, gjöld og álögur sem hefðbundið kvörtunarefni greinarinnar. Fyrirtækin benda á hækkandi kostnað, stjórnvöld benda á þörf fyrir tekjur og almenningur upplifir kannski að ferðaþjónustan sé enn eina ferðina að kvarta. En umræðan ætti kannski líka að snúast um, hvort næsta kynslóð sjái framtíð í rekstrinum. Óstöðugt rekstrarumhverfi skapar óvissa framtíð Ferðaþjónustan þarf ekki sérmeðferð. Hún þarf stöðugleika, fyrirsjáanleika og skilning á því hvernig reksturinn virkar í raun. Gjaldtaka þarf að vera þannig útfærð að hún vinni ekki gegn þeirri uppbyggingu sem stjórnvöld segjast vilja styðja. Á síðustu misserum hafa álögur á ferðaþjónustu og tengdan rekstur aukist og oft með of stuttum fyrirvara til að fyrirtæki geti brugðist við og sett breytingarnar inn í verð sín. Gistináttaskattur hefur hækkað, nýtt innviðagjald hefur verið lagt á skemmtiferðaskip, kílómetragjald lögð á ökutæki og áformað er að leggja á nýtt náttúru- og innviðagjald. Ofan á þetta bætist óvissa um frekari breytingar á virðisaukaskatti í ferðaþjónustu, meðal annars boðaða hækkun á aðgang að baðlónum. Hver einstök breyting kann að virðast rökrétt hjá stjórnvöldum, en hjá fyrirtækjum safnast þetta saman og kemur niður á svigrúmi þeirra til uppbyggingar. Sonur okkar hefur starfað með okkur í fyrirtækinu undanfarin ár. Hann er áhugasamur, atorkumikill og hefur kynnst ferðaþjónustunni frá unga aldri. Þegar hann er spurður út í framtíðina segir hann: "Ég hef kynnst greininni vel í gegnum uppeldi mitt og finnst ferðaþjónusta vera mjög skemmtileg atvinnugrein. Hún er fjölbreytt, lifandi og krefjandi. Enginn dagur er eins og maður fær að hitta fólk alls staðar að úr heiminum, kynna Ísland og taka þátt í að skapa upplifanir sem fólk man eftir löngu eftir að heim er komið. Ég geri mér fulla grein fyrir því að ferðaþjónusta verður alltaf sveiflukennd. Fjöldi ferðamanna breytist, gengi sveiflast, veður hefur áhrif og ytri aðstæður geta breyst hratt. Það er hluti af rekstrinum og áhættunni sem fylgir greininni. En skattar og gjöld eru annars eðlis. Þau eru ákvörðuð af stjórnvöldum. Þegar slík gjöld breytast með skömmum fyrirvara, eftir að verð hafa verið gefin út og samningar gerðir, lendir kostnaðurinn hjá fyrirtækinu sjálfu. Ég vona að ég geti einn daginn tekið við keflinu. En til þess þarf ekki aðeins ástríðu fyrir greininni heldur líka rekstrarumhverfi sem er í skattalegu jafnvægi." Stöðugt rekstrarumhverfi er forsenda áframhaldandi uppbyggingar Unga kynslóðin hefur fleiri valkosti en nokkru sinni fyrr. Hún getur unnið hvar sem er, sótt alþjóðleg tækifæri, byggt upp eigin rekstur á netinu eða leitað tækifæra utan heimabyggðarinnar. Það er jákvætt. En það þýðir líka að fjölskyldufyrirtæki á landsbyggðinni þurfa að vera raunhæfur og spennandi kostur, ekki aðeins arfleifð sem einhver tekur við af skyldurækni. Það sem þarf er ekki flókið, meiri fyrirsjáanleika þegar ný gjöld eru ákveðin og skýrari tengingu milli gjaldtöku og innviðauppbyggingar. Við þurfum rekstrarumhverfi þar sem fjölskyldufyrirtæki og frumkvöðlar geta vaxið og dafnað og að yngri kynslóðir sjái tækifæri í því að stofna eða taka við fyrirtæki í heimabyggð. Þannig dreifist verðmætasköpunin um landið og þekkingin helst í samfélögunum. Við viljum að næsta kynslóð sjái framtíð í ferðaþjónustu. Við viljum að hún taki við, þrói greinina áfram og byggi ofan á þá vinnu sem fjölskyldufyrirtæki um allt land hafa unnið í áratugi. En til þess þarf ferðaþjónustan að vera meira en falleg arfleifð. Díana Mjöll er framkvæmdastjóri Tanna Travel en Sveinn verkefnastjóri Tanna Travel. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ferðaþjónusta Mest lesið Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun Halldór 31.10.26 Halldór Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald Skoðun Skoðun Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir skrifar Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson skrifar Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar skrifar Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir skrifar Skoðun Það er ekki nóg að hækka róminn Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Má manneskja skipta um trú — og halda lífi? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Tilkoma gervigreindar – kötturinn í Undralandi? Ólafur Aron Sveinsson skrifar Skoðun Veistu hvaða netvíti á að varast? Vilhjálmur Alvar Þórarinsson skrifar Skoðun Borgarnesréttlætið – saga úr umferðinni Guðmundur H Guðjónsson skrifar Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason skrifar Skoðun Fertugt félag sem ætlar ekki að setjast í helgan stein Guðrún Barbara Tryggvadóttir skrifar Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Um fóbíu og hatur á Íslam Sverrir Agnarsson skrifar Skoðun Gerast enn kraftaverk á Íslandi? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðey – perla í dvala Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er öryggi barna sökkvandi skip? Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar Skoðun Það sem allir vilja hafa – en enginn vill sjá S. Hjörtur Guðjónsson skrifar Sjá meira
Tanni Travel er fjölskyldufyrirtæki á Austurlandi. Fyrirtækið var stofnað árið 1993, en forsaga þess nær aftur til ársins 1969. Fyrirtækið er ferðaskrifstofa sem rekur hópbifreiðar og selur dags- og pakkaferðir á Austurlandi. Við erum önnur kynslóð til að reka fyrirtækið og höfum séð ferðaþjónustuna breytast úr litlum staðbundnum rekstri yfir í eina mikilvægustu atvinnugrein landsins. Saga okkar er ekki einstök. Víða um land eru sambærileg fjölskyldufyrirtæki sem hafa verið byggð upp yfir áratugi af fólki sem lagði mikla vinnu í reksturinn, oft með takmörkuðum ávinningi. Það er margt jákvætt að gerast. Aukin markaðssetning Íslands, uppbygging innviða og umræða um betra aðgengi að landsbyggðinni eru mikilvæg skref. En skattar og gjöld þurfa að vera í samræmi við þá stefnu. Þess vegna megum við ekki afgreiða umræðuna um skatta, gjöld og álögur sem hefðbundið kvörtunarefni greinarinnar. Fyrirtækin benda á hækkandi kostnað, stjórnvöld benda á þörf fyrir tekjur og almenningur upplifir kannski að ferðaþjónustan sé enn eina ferðina að kvarta. En umræðan ætti kannski líka að snúast um, hvort næsta kynslóð sjái framtíð í rekstrinum. Óstöðugt rekstrarumhverfi skapar óvissa framtíð Ferðaþjónustan þarf ekki sérmeðferð. Hún þarf stöðugleika, fyrirsjáanleika og skilning á því hvernig reksturinn virkar í raun. Gjaldtaka þarf að vera þannig útfærð að hún vinni ekki gegn þeirri uppbyggingu sem stjórnvöld segjast vilja styðja. Á síðustu misserum hafa álögur á ferðaþjónustu og tengdan rekstur aukist og oft með of stuttum fyrirvara til að fyrirtæki geti brugðist við og sett breytingarnar inn í verð sín. Gistináttaskattur hefur hækkað, nýtt innviðagjald hefur verið lagt á skemmtiferðaskip, kílómetragjald lögð á ökutæki og áformað er að leggja á nýtt náttúru- og innviðagjald. Ofan á þetta bætist óvissa um frekari breytingar á virðisaukaskatti í ferðaþjónustu, meðal annars boðaða hækkun á aðgang að baðlónum. Hver einstök breyting kann að virðast rökrétt hjá stjórnvöldum, en hjá fyrirtækjum safnast þetta saman og kemur niður á svigrúmi þeirra til uppbyggingar. Sonur okkar hefur starfað með okkur í fyrirtækinu undanfarin ár. Hann er áhugasamur, atorkumikill og hefur kynnst ferðaþjónustunni frá unga aldri. Þegar hann er spurður út í framtíðina segir hann: "Ég hef kynnst greininni vel í gegnum uppeldi mitt og finnst ferðaþjónusta vera mjög skemmtileg atvinnugrein. Hún er fjölbreytt, lifandi og krefjandi. Enginn dagur er eins og maður fær að hitta fólk alls staðar að úr heiminum, kynna Ísland og taka þátt í að skapa upplifanir sem fólk man eftir löngu eftir að heim er komið. Ég geri mér fulla grein fyrir því að ferðaþjónusta verður alltaf sveiflukennd. Fjöldi ferðamanna breytist, gengi sveiflast, veður hefur áhrif og ytri aðstæður geta breyst hratt. Það er hluti af rekstrinum og áhættunni sem fylgir greininni. En skattar og gjöld eru annars eðlis. Þau eru ákvörðuð af stjórnvöldum. Þegar slík gjöld breytast með skömmum fyrirvara, eftir að verð hafa verið gefin út og samningar gerðir, lendir kostnaðurinn hjá fyrirtækinu sjálfu. Ég vona að ég geti einn daginn tekið við keflinu. En til þess þarf ekki aðeins ástríðu fyrir greininni heldur líka rekstrarumhverfi sem er í skattalegu jafnvægi." Stöðugt rekstrarumhverfi er forsenda áframhaldandi uppbyggingar Unga kynslóðin hefur fleiri valkosti en nokkru sinni fyrr. Hún getur unnið hvar sem er, sótt alþjóðleg tækifæri, byggt upp eigin rekstur á netinu eða leitað tækifæra utan heimabyggðarinnar. Það er jákvætt. En það þýðir líka að fjölskyldufyrirtæki á landsbyggðinni þurfa að vera raunhæfur og spennandi kostur, ekki aðeins arfleifð sem einhver tekur við af skyldurækni. Það sem þarf er ekki flókið, meiri fyrirsjáanleika þegar ný gjöld eru ákveðin og skýrari tengingu milli gjaldtöku og innviðauppbyggingar. Við þurfum rekstrarumhverfi þar sem fjölskyldufyrirtæki og frumkvöðlar geta vaxið og dafnað og að yngri kynslóðir sjái tækifæri í því að stofna eða taka við fyrirtæki í heimabyggð. Þannig dreifist verðmætasköpunin um landið og þekkingin helst í samfélögunum. Við viljum að næsta kynslóð sjái framtíð í ferðaþjónustu. Við viljum að hún taki við, þrói greinina áfram og byggi ofan á þá vinnu sem fjölskyldufyrirtæki um allt land hafa unnið í áratugi. En til þess þarf ferðaþjónustan að vera meira en falleg arfleifð. Díana Mjöll er framkvæmdastjóri Tanna Travel en Sveinn verkefnastjóri Tanna Travel.
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun
Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar
Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar
Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun