Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar 11. ágúst 2026 13:31 Af hverju er Ísland að sækja um að ganga inn í sambandsríki ESB þegar við erum sjálfbjarga og sjálfráða þjóð, eyja í miðju Atlantshafi með varnarsamning við NATO? Forfeður okkar börðust í mörg hundruð ár fyrir endurheimt sjálfstæðisins, sem við höfðum afsalað okkur 1262. Okkur hefur vegnað afar vel síðan við fengum að ráða okkur sjálf, í 82 ár, og samfélagið hefur breyst úr bændasamfélagi í alþjóðlegt borgarsamfélag, eitt það ríkasta í heimi. Síðan hvenær hefur það verið löstur að vera stoltur af landi sínu og þjóð? Af hverju er fólk kallað „rasistar“, „nasistar“ og eða „hægri öfgamenn“ ef þeir vilja Íslandi allt það besta, vilja halda í menningu sína, hefðir og hylla íslenska fánann? Hefur skólakerfið brugðist börnunum okkar með því að kenna þeim ekki baráttusögu forfeðra okkar fyrir sjálfstæði landsins? Getur það verið að ungt fólk á Íslandi sé svo spillt af eftirlæti og hafi það svo gott, að því sé alveg sama þó sjálfræði okkar fari yfir til ráðamanna í Brussel? Getur verið að þau séu orðin heilaþvegin af því að allt sé betra í útlöndum og það sé löstur að vera stoltur af uppruna sínum og menningu? Síðan hvenær hefur það verið leyfilegt og sjálfsagt fyrir stjórnmálamenn að ljúga? Hvernig er hægt að ætlast til að almenningur sé heiðarlegur ef hann horfir á ráðamenn þjóðarinnar segja eitt fyrir kosningar og gera síðan þvert öfugt við það þegar í stól ráðherra er komið? Eru þá ekki komin fordæmi fyrir því að það sé í lagi að ljúga, það er engin refsing við því, það lengist bara á þér nefið. Af hverju fullyrða stjórnmálamenn að vextir og verðlag muni lækka við inngöngu í ESB, þegar þeir vita að þetta er heimatilbúið vandamál, sem þeir geta lagað sjálfir? Síðan hvenær hefur það verið löstur eða óæskilegt að hlusta á ráðleggingar og læra af reynslu þeirra sem eldri eru? Er samfélagið að ýta undir aldursfordóma með því að segja þeim eldri að sitja heima í atkvæðagreiðslunni 29.ágúst? Hvaða „pakka“ vill fólk kíkja í? Trúir það því ekki að í pakkanum eru sömu reglur fyrir öll aðildarríki ESB, en mismunandi langur aðlögunartími til að aðlagast þeim? Hvað er svona erfitt við að skilja það? Það eru engar varanlegar undanþágur. Ef þú ætlar að ganga í Frímúrararegluna þá getur þú ekki samið um sér reglur fyrir þig, þú þarft að mæta og starfa eftir reglunum. Hvernig var með 3ja orkupakkann, átti hann ekki að innihalda svo mikla neytendavernd? Hver er staðreyndin í dag? Hækkað orkuverð og fleiri milliliðir meðal annars, er það ekki? Halda sjáendur að það komi eitthvað annað upp úr pakkanum en það sem ESB segir? Það eru ákveðnar reglur sem Ísland þarf að aðlaga sig að, einungis tíminn er umsemjanlegur. Kostnaðurinn við umsóknarferlið er mikill og þeim fjármunum væri betur varið í að laga ýmislegt hér heima. Af hverju vilja Íslendingar vera í stríði við vina okkar, Rússa? Væri ekki nær fyrir Ísland, sem er herlaust land, að vera boðberar friðar? Ég skil ekki af hverju við getum ekki haldið áfram að vera stoltir, sjálfstæðir og sjálfráða Íslendingar, sem höfum náð undraverðum árangri í nýsköpun á alþjóðavettvangi, gert alþjóðlega viðskiptasamninga og verið í alþjóðlegu samstarfi án þess að spyrja ráðamenn í Brussel um leyfi. Eigum við ekki bara að halda því áfram? Höfundur er frumkvöðull. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Skoðun Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Sjá meira
Af hverju er Ísland að sækja um að ganga inn í sambandsríki ESB þegar við erum sjálfbjarga og sjálfráða þjóð, eyja í miðju Atlantshafi með varnarsamning við NATO? Forfeður okkar börðust í mörg hundruð ár fyrir endurheimt sjálfstæðisins, sem við höfðum afsalað okkur 1262. Okkur hefur vegnað afar vel síðan við fengum að ráða okkur sjálf, í 82 ár, og samfélagið hefur breyst úr bændasamfélagi í alþjóðlegt borgarsamfélag, eitt það ríkasta í heimi. Síðan hvenær hefur það verið löstur að vera stoltur af landi sínu og þjóð? Af hverju er fólk kallað „rasistar“, „nasistar“ og eða „hægri öfgamenn“ ef þeir vilja Íslandi allt það besta, vilja halda í menningu sína, hefðir og hylla íslenska fánann? Hefur skólakerfið brugðist börnunum okkar með því að kenna þeim ekki baráttusögu forfeðra okkar fyrir sjálfstæði landsins? Getur það verið að ungt fólk á Íslandi sé svo spillt af eftirlæti og hafi það svo gott, að því sé alveg sama þó sjálfræði okkar fari yfir til ráðamanna í Brussel? Getur verið að þau séu orðin heilaþvegin af því að allt sé betra í útlöndum og það sé löstur að vera stoltur af uppruna sínum og menningu? Síðan hvenær hefur það verið leyfilegt og sjálfsagt fyrir stjórnmálamenn að ljúga? Hvernig er hægt að ætlast til að almenningur sé heiðarlegur ef hann horfir á ráðamenn þjóðarinnar segja eitt fyrir kosningar og gera síðan þvert öfugt við það þegar í stól ráðherra er komið? Eru þá ekki komin fordæmi fyrir því að það sé í lagi að ljúga, það er engin refsing við því, það lengist bara á þér nefið. Af hverju fullyrða stjórnmálamenn að vextir og verðlag muni lækka við inngöngu í ESB, þegar þeir vita að þetta er heimatilbúið vandamál, sem þeir geta lagað sjálfir? Síðan hvenær hefur það verið löstur eða óæskilegt að hlusta á ráðleggingar og læra af reynslu þeirra sem eldri eru? Er samfélagið að ýta undir aldursfordóma með því að segja þeim eldri að sitja heima í atkvæðagreiðslunni 29.ágúst? Hvaða „pakka“ vill fólk kíkja í? Trúir það því ekki að í pakkanum eru sömu reglur fyrir öll aðildarríki ESB, en mismunandi langur aðlögunartími til að aðlagast þeim? Hvað er svona erfitt við að skilja það? Það eru engar varanlegar undanþágur. Ef þú ætlar að ganga í Frímúrararegluna þá getur þú ekki samið um sér reglur fyrir þig, þú þarft að mæta og starfa eftir reglunum. Hvernig var með 3ja orkupakkann, átti hann ekki að innihalda svo mikla neytendavernd? Hver er staðreyndin í dag? Hækkað orkuverð og fleiri milliliðir meðal annars, er það ekki? Halda sjáendur að það komi eitthvað annað upp úr pakkanum en það sem ESB segir? Það eru ákveðnar reglur sem Ísland þarf að aðlaga sig að, einungis tíminn er umsemjanlegur. Kostnaðurinn við umsóknarferlið er mikill og þeim fjármunum væri betur varið í að laga ýmislegt hér heima. Af hverju vilja Íslendingar vera í stríði við vina okkar, Rússa? Væri ekki nær fyrir Ísland, sem er herlaust land, að vera boðberar friðar? Ég skil ekki af hverju við getum ekki haldið áfram að vera stoltir, sjálfstæðir og sjálfráða Íslendingar, sem höfum náð undraverðum árangri í nýsköpun á alþjóðavettvangi, gert alþjóðlega viðskiptasamninga og verið í alþjóðlegu samstarfi án þess að spyrja ráðamenn í Brussel um leyfi. Eigum við ekki bara að halda því áfram? Höfundur er frumkvöðull.
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar