Leit að konum tefur skipun flugráðs sem lagðist í dvala fyrir 19 mánuðum

Svokallað fagráð um flugmál sem leysti af hólmi flugráð hefur ekki haldið fund í meira en nítján mánuði. Ráðinu er ætlað að vera samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra til ráðuneytis um flug- og loftferðamál.

Fyrst var skipað í fagráð um flugmál í febrúar 2014. Þeir sjö sem tóku sæti í fagráðinu voru þá skipaðir til tveggja ára eða til febrúar 2016. Skipunartími þeirra rann því út fyrir 15 mánuðum. Ekki hefur verið skipað í ráðið að nýju en Jóhannes Tómasson, upplýsingafulltrúi innan­ríkisráðuneytisins, segir það nú í undirbúningi.

„Eftir síðustu ríkisstjórnarskipti hófst undirbúningur við skipun í ráðið og hafa tilnefningar borist en formlegri skipun er ekki lokið, meðal annars þar sem kanna þarf hjá sumum tilnefningaraðilum hvort unnt er að tilnefna konur þar sem það var ekki gert,“ útskýrir Jóhannes.

Jafnframt bendir Jóhannes á að á síðasta fundi fagráðsins hafi verið rætt um að endurskoða hlutverk þess og að tengja það á einhvern hátt við gerð samgönguáætlunar. Ráðuneytið hefur á þessum tíma átt margs konar samráðsfundi með fulltrúum flugrekenda, rekstraraðilum flugvalla, grasrótinni í flugheiminum og Félagi íslenskra atvinnuflugmanna.

„Því hefur það ekki komið að sök þótt fagráðið hafi ekki verið virkt þennan tíma. Mikilvægt er þó að koma þessum samráðsvettvangi á að nýju,“ segir upplýsingafulltrúinn.

Fréttablaðið hefur fengið afrit fundargerða þeirra sex funda sem fagráð um flugmál hélt frá fyrsta fundi 20. mars 2014 til síðasta fundar 15. október 2015. Eini meðlimur ráðsins sem fékk greitt fyrir setu sína þar var formaður þess, Eyrún Ingibjörg Sigþórsdóttir. Mánaðarlegar þóknanir til hennar fram til 14. febrúar 2016 námu samtals 711 þúsund krónum.

„Ráðið virðist hafa farið vel af stað en lognast út af og það ber að harma,“ segir Ingvar Tryggvason, formaður öryggisnefndar Félags íslenskra atvinnuflugmanna. Eitt og annað veki athygli í fundargerðunum. Til dæmis komi þar fram gagnrýni á niðurskurð á fé til framkvæmda á innanlandsvöllum en þar sé ekki að finna umfjöllun um stöðu Reykjavíkurflugvallar og lokun flugbrautar 06/24 – sem stundum er kölluð neyðarbrautin.

Ingvar segir að taka megi undir ýmislegt í fundargerðunum. Til dæmis að fagráðið sé eini vettvangurinn sem fagaðilar komi að og mikilvægt sé að ráðið fái aðkomu að öllu því sem snertir flugið. Nefnt sé að varaflugvellir séu að verða ónothæfir til að koma í stað Keflavíkurflugvallar þar sem meðal annars vanti flugvélastæði og að ástandið sé að verða mjög alvarlegt. Nýta mætti arð af Isavia til að greiða niður starfsemi á innanlandsflugvöllum.

„Hins vegar er ekki að sjá að neinum málum sé fylgt eftir eða að stjórnvöld leiti til ráðsins með álitamál,“ segir Ingvar. Ár eftir ár komi samgönguáætlun út með mörkuðum fjárveitingum til framkvæmda á innanlandsvöllum. „Það næsta sem gerist er að fjárlög koma og þá er komið núll í alla dálkana. Við þetta ástand verður ekki unað lengur.“

Fundargerðirnar segir Ingvar framkalla mynd af brestum í flugvallakerfi landsins. „Brestum sem stafa fyrst og fremst af stefnuleysi stjórnvalda. Flugrekstur stendur í dag undir rúmum 10 prósentum af landsframleiðslu samkvæmt innanríkisráðuneytinu en það er fimm- til sexfalt hærra hlutfall en í nágrannalöndunum. Það skýtur því skökku við að opinber stefna í flugmálum sé ekki til á Íslandi.“

Þá segir Ingvar það einlæga von Félags íslenskra atvinnuflugmanna að fagráð um flugmál verði endurvakið og það starfi eins og til sé ætlast. Forveri fagráðs um flugmál, flugráð, sem lagt hafi verið niður eftir nærri 70 ára starf, hafi á þeim tíma verið mjög virkt og fundað alls 1.578 sinnum áður en yfir lauk í mars 2013.

„Á Íslandi starfar aragrúi fjölhæfs og vel menntaðs fólks í fluggeiranum. Allar upplýsingar, tölfræði og þekking eru til staðar á meðal þessa fólks til að stjórnvöld geti tekið af skarið og markað skýra og skynsamlega stefnu í flugmálum þjóðarinnar,“ segir Ingvar Tryggvason.