Ég er hryðjuverkamaður Valgerður Árnadóttir skrifar 18. janúar 2019 11:35 Ég er reið, ég er svo reið að ég get ekki lesið skýrsluna sem Hagfræðistofnun Háskóla Íslands beyglaði saman án þess að fá grátkast af bræði. Ég er hryðjuverkamaður. Maðurinn sem sendir menn út á haf til að sprengja ólétta hvali er það ekki. Maðurinn sem hefur svo mikil völd og pening að hann nær að láta Hagfræðistofnun HÍ semja í annað sinn svo ófaglega og hlutdræga skýrslu að vísindasamfélagið og helstu sérfæðingar um vistkerfi sjávar sitja gapandi yfir skáldaleyfinu sem skýrsluhöfundur leyfir sér og andvarpa yfir því að hún sé jafnvel enn lélegri en skýrslan sem gerð var 2010 og þeir þurftu einnig að eyða dýrmætum tíma sínum í að kryfja og fordæma. Hver skrifaði þetta meistarastykki í nafni Háskóla Íslands og kom óafturkræfu óorði á þá stofnun? Það var Oddgeir Á. Ottesen, hagfræðingur og fyrrverandi þingframbjóðandi og varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins fyrir Suðurkjördæmi. Hver greiðir fyrir þessa skýrslu? Það gerir Kristján Júlíusson sjávarútvegsráðherra og sjálfstæðismaður. Eflaust eru þeir báðir góðvinir Kristjáns Loftssonar sem nú þegar hefur glaðhlakkalega birt dásamlegar niðurstöður hennar í Morgunblaðinu - áróðursriti Sjálfstæðisflokksins. Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra lofaði því að allar hliðar málsins yrðu skoðaðar í úttekt á hvalveiðum Íslendinga en það var ekki haft samráð við ferðamannaiðnaðinn, ekkert samráð haft við hvalaskoðunarfyrirtæki, engir sjávarlíffræðingar eða sérfræðingar í vistkerfi sjávar vilja kannast við þessar niðurstöður og engin marktæk könnun var gerð á áliti alþjóðasamfélagsins á hvalveiðum Íslendinga. Katrín Jakobsdóttir brást okkur, Kristján Júlíusson brást okkur. Enda ekki við öðru að búast þegar svokallaður umhverfisverndarflokkur fer í samstarf við djöfulinn. Já ég tel mig hafa leyfi til að líkja þá við skrattan þar sem þeir kalla mig hryðjuverkamann. Við sem berjumst gegn hvalveiðum með friðsamlegum mótmælum, höfum ekkert gert annað en að standa og horfa á þessa menn draga burt dáin fóstur úr hvalmaga mæðra sinna og ítrekað brjóta lög og reyna fela það fyrir alþjóðasamfélaginu. Við sem eyðum frítíma okkar í sjálfboðavinnu við að upplýsa um glæpina fáum á okkur stimpil sem hryðjuverkamenn í skýrslu sem gefin er út undir nafni einnar virtustu stofnunar Íslands. Ef ég er hryðjuverkakona Kristján Loftsson, þá skaltu bara vara þig, því ég mun með engu öðru en rödd minni og eldmóði berjast gegn hvalveiðum þar til þær eru með öllu stöðvaðar. Ég vil ljúka þessum pistli með orðum Hilmars J. Malmquist líffræðings og forstöðumanns Náttúruminjasafns Íslands: „Þessi skýrsla telst tæplega merkilegt gagn til vandaðrar umræðu um nýtingu náttúruauðlinda landsins. Til þess er hún of yfirborðsleg og hlutdræg og, sér í lagi óvönduð m.t.t. líffræði og vistfræði. Að reiða fram 20 ára upplýsingar og eldri um fæðu hvala, stilla upp áti þeirri samhengislaust og styðjast við einfalt, 20-30 ára gamalt "fjölstofnalíkan", sem alþjóðavísindasamfélagið hefur hafnað sem ónothæfu og prófessor emeritus við H.Í. skaut á kaf fyrir tæpum 10 árum (vegna fyrri skýrslu Hagfræðistofnunar, C10:02), er óboðlegt og æðstu vísindastofnun landsins til vansa. Orð sem Arnþór Garðarsson (prófessor í líffræði við HÍ) viðhafði um C10:02 skýrsluna í apríl 2010, eiga fyllilega við um þessa nýju skýrslu: „Skýrsla Hagfræðistofnunar er sýnilega afleiðing margvíslegra kerfisgalla sem Íslendingar hafa komið sér upp á undanförnum áratugum í sjálfumglaðri einangrun. Kerfisgallarnir eru mjög lífseigir þrátt fyrir nýleg áföll. Því mætti í lokin benda á fáein atriði sem betur þurfa að fara ef við ætlum að nýta vísindaþekkingu í þágu betra mannlífs: 1) Nýleg lög um háskóla hafa ekki bætt rannsóknir á Íslandi. Þau þarf að endurskoða með það að markmiði að draga úr áhrifum svokallaðs atvinnulífs en auka þátttöku vísindamanna. 2) Þegar starfsmenn við rannsóknastofnanir Háskóla Íslands hyggjast gera fræðilegar skýrslur um efni sem eru utan við faglega þekkingu þeirra ber þeim að afla viðeigandi sérfræðiþekkingar. 3) Ekki er við hæfi að gefin séu út fræðileg rit og skýrslur án þess að fyrir liggi gagnrýni ótengdra sérfræðinga (sjálfstætt jafningjamat). Kaupendum slíkra verka, hvort sem eru ráðuneyti, stofnanir eða fyrirtæki, ber að afla slíks mats áður en til þess kemur að nýta niðurstöðurnar."Höfundur er stofnandi regnhlífasamtaka félagasamtaka sem berjast á móti hvalveiðum, „Stop whaling in Iceland“. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hvalveiðar Valgerður Árnadóttir Mest lesið Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu Hermann Stefánsson Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Röskun hafstrauma er þjóðaröryggismál Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Öryggi og gæði í leikskólum – ábyrgð okkar Gunnþórunn Valsdóttir skrifar Skoðun Fagmennska og valddreifing í þágu íbúa Hveragerðis Lárus Jónsson skrifar Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu Hermann Stefánsson skrifar Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason skrifar Skoðun Kynferðisofbeldi gegn börnum – við þurfum að gera betur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Frí tómstund fyrir þitt barn? Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Í skólanum er skemmtilegt að vera - eða hvað? Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir skrifar Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir skrifar Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson skrifar Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Sjá meira
Ég er reið, ég er svo reið að ég get ekki lesið skýrsluna sem Hagfræðistofnun Háskóla Íslands beyglaði saman án þess að fá grátkast af bræði. Ég er hryðjuverkamaður. Maðurinn sem sendir menn út á haf til að sprengja ólétta hvali er það ekki. Maðurinn sem hefur svo mikil völd og pening að hann nær að láta Hagfræðistofnun HÍ semja í annað sinn svo ófaglega og hlutdræga skýrslu að vísindasamfélagið og helstu sérfæðingar um vistkerfi sjávar sitja gapandi yfir skáldaleyfinu sem skýrsluhöfundur leyfir sér og andvarpa yfir því að hún sé jafnvel enn lélegri en skýrslan sem gerð var 2010 og þeir þurftu einnig að eyða dýrmætum tíma sínum í að kryfja og fordæma. Hver skrifaði þetta meistarastykki í nafni Háskóla Íslands og kom óafturkræfu óorði á þá stofnun? Það var Oddgeir Á. Ottesen, hagfræðingur og fyrrverandi þingframbjóðandi og varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins fyrir Suðurkjördæmi. Hver greiðir fyrir þessa skýrslu? Það gerir Kristján Júlíusson sjávarútvegsráðherra og sjálfstæðismaður. Eflaust eru þeir báðir góðvinir Kristjáns Loftssonar sem nú þegar hefur glaðhlakkalega birt dásamlegar niðurstöður hennar í Morgunblaðinu - áróðursriti Sjálfstæðisflokksins. Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra lofaði því að allar hliðar málsins yrðu skoðaðar í úttekt á hvalveiðum Íslendinga en það var ekki haft samráð við ferðamannaiðnaðinn, ekkert samráð haft við hvalaskoðunarfyrirtæki, engir sjávarlíffræðingar eða sérfræðingar í vistkerfi sjávar vilja kannast við þessar niðurstöður og engin marktæk könnun var gerð á áliti alþjóðasamfélagsins á hvalveiðum Íslendinga. Katrín Jakobsdóttir brást okkur, Kristján Júlíusson brást okkur. Enda ekki við öðru að búast þegar svokallaður umhverfisverndarflokkur fer í samstarf við djöfulinn. Já ég tel mig hafa leyfi til að líkja þá við skrattan þar sem þeir kalla mig hryðjuverkamann. Við sem berjumst gegn hvalveiðum með friðsamlegum mótmælum, höfum ekkert gert annað en að standa og horfa á þessa menn draga burt dáin fóstur úr hvalmaga mæðra sinna og ítrekað brjóta lög og reyna fela það fyrir alþjóðasamfélaginu. Við sem eyðum frítíma okkar í sjálfboðavinnu við að upplýsa um glæpina fáum á okkur stimpil sem hryðjuverkamenn í skýrslu sem gefin er út undir nafni einnar virtustu stofnunar Íslands. Ef ég er hryðjuverkakona Kristján Loftsson, þá skaltu bara vara þig, því ég mun með engu öðru en rödd minni og eldmóði berjast gegn hvalveiðum þar til þær eru með öllu stöðvaðar. Ég vil ljúka þessum pistli með orðum Hilmars J. Malmquist líffræðings og forstöðumanns Náttúruminjasafns Íslands: „Þessi skýrsla telst tæplega merkilegt gagn til vandaðrar umræðu um nýtingu náttúruauðlinda landsins. Til þess er hún of yfirborðsleg og hlutdræg og, sér í lagi óvönduð m.t.t. líffræði og vistfræði. Að reiða fram 20 ára upplýsingar og eldri um fæðu hvala, stilla upp áti þeirri samhengislaust og styðjast við einfalt, 20-30 ára gamalt "fjölstofnalíkan", sem alþjóðavísindasamfélagið hefur hafnað sem ónothæfu og prófessor emeritus við H.Í. skaut á kaf fyrir tæpum 10 árum (vegna fyrri skýrslu Hagfræðistofnunar, C10:02), er óboðlegt og æðstu vísindastofnun landsins til vansa. Orð sem Arnþór Garðarsson (prófessor í líffræði við HÍ) viðhafði um C10:02 skýrsluna í apríl 2010, eiga fyllilega við um þessa nýju skýrslu: „Skýrsla Hagfræðistofnunar er sýnilega afleiðing margvíslegra kerfisgalla sem Íslendingar hafa komið sér upp á undanförnum áratugum í sjálfumglaðri einangrun. Kerfisgallarnir eru mjög lífseigir þrátt fyrir nýleg áföll. Því mætti í lokin benda á fáein atriði sem betur þurfa að fara ef við ætlum að nýta vísindaþekkingu í þágu betra mannlífs: 1) Nýleg lög um háskóla hafa ekki bætt rannsóknir á Íslandi. Þau þarf að endurskoða með það að markmiði að draga úr áhrifum svokallaðs atvinnulífs en auka þátttöku vísindamanna. 2) Þegar starfsmenn við rannsóknastofnanir Háskóla Íslands hyggjast gera fræðilegar skýrslur um efni sem eru utan við faglega þekkingu þeirra ber þeim að afla viðeigandi sérfræðiþekkingar. 3) Ekki er við hæfi að gefin séu út fræðileg rit og skýrslur án þess að fyrir liggi gagnrýni ótengdra sérfræðinga (sjálfstætt jafningjamat). Kaupendum slíkra verka, hvort sem eru ráðuneyti, stofnanir eða fyrirtæki, ber að afla slíks mats áður en til þess kemur að nýta niðurstöðurnar."Höfundur er stofnandi regnhlífasamtaka félagasamtaka sem berjast á móti hvalveiðum, „Stop whaling in Iceland“.
Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar