„Er ekki einhver þefur af láglaunakvenna-fyrirlitningu hjá ykkur?“

Viðar Þorsteinsson framkvæmdastjóri Eflingar telur grein sem Kjartan Valgarðsson formaður framkvæmdastjórnar Samfylkingarinnar skrifaði og birti á Vísi í vikunni undir yfirskriftinni „Jafnaðarmenn og verkalýðshreyfingin“ ekki upp á marga fiska. Þar segir Kjartan meðal annars Samfylkinguna stjórnmálasamtök verkalýðshreyfingarinnar.

Viðari kemur efni greinarinnar spánskt fyrir sjónir. Honum verður hugsað til vors 2020 þegar félagsmenn í Eflingu voru í verkfallsaðgerðum gegn Reykjavíkurborg. En þar situr borgarstjóri Samfylkingar.

„Krafa Eflingarfélaga var um að borgastjórnarmeirihlutinn myndi efna loforð sitt um að "leiðrétta kjör kvennastétta" eins og þau kölluðu það sjálf. Þessum kröfum var hafnað, æ ofan í æ, af borgarstjóra Samfylkingarinnar með fullum stuðningi borgarstjórnarmeirihlutans skipuðum öðrum fulltrúum Samfylkingarinnar, Pírata, Viðreisnar og VG. Eflingarfélagar þurftu að fara í margra vikna verkfallsaðgerðir og berjast af öllum mætti gegn ósveigjanleika þessara andstæðinga,“ segir Viðar.

Hvar var Kjartan þá?

Hann segist hljóta að spyrja hvar Kjartan og aðrir í Samfylkingunni voru þá, þessi sömu og segja Samfylkingu stjórnmálasamtök verkalýðshreyfingarinnar.

„Ekki man ég eftir grein á Vísi frá Kjartani þá. Ég man ekki eftir svo mikið sem minnsta ávarpi eða kveðju til verkafólks í Eflingu frá einum einasta þingmanni, borgarfulltrúa eða forystumanneskju í Samfylkingunni.“

Viðar segir að þegar hreyfing verka- og láglaunafólks stóð í stórræðum hafi Samfylking ekki reynst bandamaður þeirrar hreyfingar heldur kaus flokkurinn að halla sér að Samtökum atvinnulífsins. Hann segir ánægjulegt ef Samfylking ætli að taka sér Sósíalistaflokkinn til fyrirmyndar og gera stuðning við baráttu verka- og láglaunafólks að alvöru prinsippmáli. 

„En þá á Samfylkingin að láta verkin tala þegar á reynir, ekki með orðagjálfri rétt fyrir kosningar.“

Mörður til varnar vini sínum og Samfylkingu

Eins og vænta mátti hafa þeir sem styðja Sósíalistaflokkinn keppst við að dreifa pistli Viðars um víðan völl á internetinu. Mörður Árnason, fyrrverandi þingmaður Samfylkingar og góður vinur Kjartans, vill grípa til varna og skrifar í athugasemd hjá Viðari að stjórnmálaflokkar sem kenna sig við jöfnuð, teljast til vinstri og hafa samfylgd við verkalýðshreyfinguna sem eitt grunngilda. Á þá reyni þegar þeir komast í valdastöðu og taka þátt í kjaradeilum „hinumegin“ borðsins.

Mörður segist muna vel þessa erfiðu deilu. Hún „leystist öðruvísi og betur en ef aðrir hefðu verið í forustu borgarinnar. Þetta var ekki auðvelt fyrir okkur S-menn í grasrótinni – en stundum fannst manni líka að baráttugleði ýmissa í forustu Eflingar styrktist við að stilla sér upp einmitt gegn Samfylkingunni. Þú fyrirgefur, ágæti Eflingarframkvæmdastjóri, en þetta innlegg þitt eflir þá tilfinningu núna þessum misserum síðar. Og hjálpar ekki mikið til við að skapa samstöðu milli hreyfingar og flokka.“

Kannast ekki við óþefinn

En Mörður sleppur ekki frá umræðunni við svo búið því Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar sem fór mikinn þeirri baráttu stígur inn segir þetta rangt.

„Eina ástæðan fyrir því að deilunni lauk „betur“ er sú að forysta borgarinnar og embætti ríkissáttasemjara áttuðu sig á því að láglaunakonurnar sem lagt höfðu niður störf ætluðu sér ekki að gefast upp. Það er greinilegt að þið getið ekki horfst í augu við að samstöðukraftur láglaunakvenna er svona máttugur. Auðveldara að ímynda sér annarlegar hvatir,“ segir Sólveig anna í svari til Marðar. Og klykkir út með: „Er ekki einhver þefur af láglaunakvenna-fyrirlitningu hjá ykkur?“

Mörður segir þetta rétt, en hann hafi verið að tala um stöðuna hinumegin borðs, hjá sveitarfélögum. En hann vill ekki skrifa undir ólyktina sem Sólveig Anna víkur að. „Kannast ekki við þefinn, hef ekki kynnst honum á mínum heimilum.