„Var þetta í al­vöru nafnið mitt sem þau kölluðu?“

Álfrún útskrifaðist með 9,765 í meðaleinkunn af náttúrufræðideild I en semidúx skólans var Inga Margrét Bragadóttir sem útskrifaðist með 9,761 af eðlisfræðideild II. Reikna þurfti meðaltöl þeirra upp á þriðja aukastaf til að fá úr því skorið.

„Ég trúði þessu varla, var hissa og eiginlega í sjokki. Nokkrum mínútum seinna þurfti ég að snúa mér að vinkonu minni bara til að spyrja: „var þetta í alvöru að nafnið mitt, sem þau kölluðu, eða var ég að ímynda mér þetta?“, ég þurfti bara staðfestingu,“ segir Álfrún í samtali við fréttastofu. 

Þá liggur beinast við að spyrja hvernig maður fari að því að dúxa MR. Álfrún nefnir það klassíska; að skipuleggja sig og vinna jafnt og þétt sem virðist algjör lykill margra dúxa. Fleira kemur hins vegar til:

„Ég þekki líka minn námsstíl mjög vel, hvað hentar mér við lærdóm. Við meðtökum upplýsingar á mjög ólíkan hátt þannig það er mikilvægt að þekkja sinn eigin námsmann. Svo að hafa áhuga á því sem maður er að læra, það gerir allt mun auðveldara.“

Á hefðbundnum degi var Álfrún vön því að mæta fyrr í skólann, um hálftíma, til þess að undirbúa daginn og heimanámið. 

„Kannski einhver stærðfræðidæmi. Þannig ég nýtti tímann mjög vel í skólanum. Þegar ég kom heim gaf ég mér yfirleitt pásu, ég vildi ekki klára skóladaginn og fara svo beint að læra en ég vildi heldur ekki læra eftir klukkan átta til níu á kvöldin. Þá gat ég átt kvöldin til að njóta og gera eitthvað annað.“

Álfrún er því ekki að glíma við einbeitingarskort með tilheyrandi símahangsi.

„Ég hugsa frekar að ég drífi í þessu þannig að ég geti farið í símann án sektarkenndar. Þá er ég búin með allt og get frekar notið þess að eiga frítíma. Ég vil ekki vera með heimavinnuna hangandi yfir mér.“

Bekkjarfélögum og kennurum mun Álfrún sakna. Tilfinningin að klára MR er góð þó ég það sé pínu sorg líka. Kennarar og starfsfólk eru í miklum metum hjá Álfrúnu og helstu viðburðirnir standa upp úr; busavikan, fiðluballið og tolleringar.

Vaknaði klukkan sex degi fyrir próf

Stúdentsprófin voru keyrsla.

„Ég hef aldrei upplifað annað eins,“ segir Álfrún. „Ég vaknaði alltaf átta og lærði fram á kvöld. Svo daginn fyrir stúdentspróf vaknaði ég klukkan sex til að fara yfir allt efnið einu sinni enn fyrir próf.“

Tímaglósurnar skipta máli. Sömuleiðis ljómar Álfrún helstu atriði í mismunandi litum eftir köflum.

„Ég er með gott lesminni þannig ég les aftur og aftur. Sama með stærðfræðidæmin, ég reikna og reikna enda er prófið upp úr blessuðum dæmunum.“

Uppáhaldsfögin voru líffræði, lífræn efnafræði og efnafræði. Hún stefnir enda á læknisfræðinám í haust.

„Mér finnst ótrúlega áhugavert að læra meira um líkamann sem er flókinn og merkilegur. Mig langar að læra hvernig þetta allt virkar, hvers vegna við þjáumst af sjúkdómum. Það er heillandi að nýta þekkingu til að hjálpa öðrum,“ segir Álfrún Lind að lokum.