Af hverju ég styð Samfylkinguna – og Hannes Sigurbjörn Jónsson Ásbjörn Þór Ásbjörnsson skrifar 24. nóvember 2024 13:30 Þegar ég hugsa um hvað gerir samfélag sterkt og öflugt, þá horfi ég ekki bara á leiðtogana sjálfa, heldur hvernig þeir nálgast hlutverk sitt. Góðir leiðtogar – eða í þessu tilfelli, góðir þingmenn – eiga ekki að einblína á eigin völd eða áhrif. Þeir eiga að spyrja: „Hvernig get ég gert lífið betra fyrir fólkið sem ég vinn fyrir?“ Þetta er hugmyndafræði sem ég hef mikinn áhuga á – að þingmennska snúist fyrst og fremst um að hlusta, styðja og hjálpa samfélaginu að ná árangri. Ég hef kynnst Hannesi Sigurbirni Jónssyni í kosningabaráttunni og séð hvernig hann talar af einlægni um málefni samfélagsins. Þó að ég hafi ekki þekkt hann persónulega áður, þá minnir nálgun hans mig á hugmyndina um þjónandi forystu. Þessi nálgun – að vera fyrst og fremst þjónn fólksins – er ein af ástæðunum fyrir því að ég styð hann og Samfylkinguna í komandi kosningum. Byrjum á „af hverju“ Hvers vegna kýs fólk að taka þátt í samfélagsmálum? Hvers vegna viljum við breytingar? Fyrir mér er þetta einfalt: Ég vil sjá Akranes og Norðvesturkjördæmi blómstra. Ég flutti hingað fyrir aðeins ári síðan, en það hefur ekki tekið mig langan tíma að verða heillaður af þessu samfélagi. Hér er fólkið öflugt, staðurinn fallegur og tækifærin óteljandi. En við stöndum líka frammi fyrir áskorunum. Við þurfum betri samgöngur, öflugri atvinnumöguleika, heilbrigðisþjónustu sem allir hafa aðgengi að og tækifæri fyrir unga fólkið. Þetta eru hlutir sem snerta okkur öll, sama hvar við búum í Norðvesturkjördæmi. Til að bæta þetta þarf fólk sem spyr ekki bara: „Hvað þarf að gera?“ heldur líka: „Hvernig get ég þjónað þessu samfélagi?“ Þetta er það sem ég sé í Hannesi og Samfylkingunni. Hannes og hugmyndin um þjónustuhlutverk þingmanns Robert Greenleaf, sem þróaði hugmyndafræði þjónandi leiðtoga, sagði að sá sem vilji leiða ætti fyrst að vera þjónn. Hann á að hlusta, skilja þarfir fólksins og vinna að því að bæta líf þess. Þetta er hugsun sem á svo vel við um góðan þingmann. Hlutverk þingmanns á ekki að snúast um eigin sýn eða metnað, heldur að spyrja: „Hvernig get ég hjálpað?“ Hannes hefur mikla reynslu úr íþróttahreyfingunni, þar sem hann hefur unnið með fólki og fyrir fólk. Það er þessi reynsla sem hefur mótað hann – og ég sé það í nálgun hans við stjórnmál. Hann sér þingmennsku ekki sem tækifæri til að stýra eða drottna, heldur sem þjónustuhlutverk. Þegar ég heyrði hann tala um þetta í kosningabaráttunni smellti eitthvað fyrir mér. Þingmaður sem hugsar svona mun ekki bara „vinna fyrir fólkið“ heldur hlusta á það, læra af því og koma fram með lausnir sem byggja á raunverulegum þörfum samfélagsins. Þetta er það sem Norðvesturkjördæmi þarf – einhvern sem vinnur fyrir okkur, ekki bara fyrir flokkinn eða sjálfan sig. Samfylkingin – fyrir fólk og framtíð Samfylkingin er flokkur sem hefur skýra sýn á hvernig samfélag við viljum byggja. Þar er talað fyrir jöfnuði, heilbrigði og sanngirni – gildum sem ég tel mikilvægust fyrir svæðið okkar. Fyrir okkur á Akranesi, og í Norðvesturkjördæmi almennt, er þetta sérstaklega mikilvægt. Við þurfum betri samgöngur – hvort sem það eru vegir eða almenninssamgöngur. Við þurfum öflugra atvinnulíf sem tryggir að fólk vilji búa og starfa hér. Og við þurfum heilbrigðisþjónustu sem virkar fyrir alla, óháð búsetu. Þetta eru ekki bara draumar – þetta eru atriði sem Samfylkingin setur á oddinn. Það að hafa þingmann frá þessu svæði í Samfylkingunni tryggir að málefni okkar fái rödd innan flokks sem hefur raunverulegan vilja og getu til að koma breytingum í framkvæmd. Með Hannes í fararbroddi getum við verið viss um að rödd Norðvesturkjördæmis heyrist hátt og skýrt. Framtíð þar sem allt blómstrar Ég vil sjá Akranes og Norðvesturkjördæmi dafna – ekki bara efnahagslega, heldur sem samfélag þar sem fólk finnur sig öruggt og tækifærin eru til staðar. Við getum náð þessu, en það gerist ekki nema við veljum fólk sem setur samfélagið í fyrsta sæti. Hannes Sigurbjörn Jónsson er rétti maðurinn fyrir þetta verkefni. Þó að ég hafi ekki þekkt hann áður en ég tók þátt í kosningabaráttunni, þá hef ég kynnst manni sem hugsar í lausnum og virðir fólkið sem hann vill vinna fyrir. Hann hefur ástríðuna, metnaðinn og gildin sem við þurfum í þingmann. Ég hvet ykkur öll, óháð því hvaða flokk þið hafið kosið áður, til að íhuga hvers konar framtíð þið viljið sjá fyrir Norðvesturkjördæmi. Með Hannesi og Samfylkingunni getum við tryggt að sú framtíð verði björt, sanngjörn og jöfn fyrir alla. Höfundur Akranesbúi sem vill sjá samfélagið sitt vaxa og dafna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Norðvesturkjördæmi Samfylkingin Mest lesið Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Til hamingju með Þjóðarhöll! Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Hvernig verjum við sjálfstæði Íslands til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson skrifar Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson skrifar Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Þegar ég hugsa um hvað gerir samfélag sterkt og öflugt, þá horfi ég ekki bara á leiðtogana sjálfa, heldur hvernig þeir nálgast hlutverk sitt. Góðir leiðtogar – eða í þessu tilfelli, góðir þingmenn – eiga ekki að einblína á eigin völd eða áhrif. Þeir eiga að spyrja: „Hvernig get ég gert lífið betra fyrir fólkið sem ég vinn fyrir?“ Þetta er hugmyndafræði sem ég hef mikinn áhuga á – að þingmennska snúist fyrst og fremst um að hlusta, styðja og hjálpa samfélaginu að ná árangri. Ég hef kynnst Hannesi Sigurbirni Jónssyni í kosningabaráttunni og séð hvernig hann talar af einlægni um málefni samfélagsins. Þó að ég hafi ekki þekkt hann persónulega áður, þá minnir nálgun hans mig á hugmyndina um þjónandi forystu. Þessi nálgun – að vera fyrst og fremst þjónn fólksins – er ein af ástæðunum fyrir því að ég styð hann og Samfylkinguna í komandi kosningum. Byrjum á „af hverju“ Hvers vegna kýs fólk að taka þátt í samfélagsmálum? Hvers vegna viljum við breytingar? Fyrir mér er þetta einfalt: Ég vil sjá Akranes og Norðvesturkjördæmi blómstra. Ég flutti hingað fyrir aðeins ári síðan, en það hefur ekki tekið mig langan tíma að verða heillaður af þessu samfélagi. Hér er fólkið öflugt, staðurinn fallegur og tækifærin óteljandi. En við stöndum líka frammi fyrir áskorunum. Við þurfum betri samgöngur, öflugri atvinnumöguleika, heilbrigðisþjónustu sem allir hafa aðgengi að og tækifæri fyrir unga fólkið. Þetta eru hlutir sem snerta okkur öll, sama hvar við búum í Norðvesturkjördæmi. Til að bæta þetta þarf fólk sem spyr ekki bara: „Hvað þarf að gera?“ heldur líka: „Hvernig get ég þjónað þessu samfélagi?“ Þetta er það sem ég sé í Hannesi og Samfylkingunni. Hannes og hugmyndin um þjónustuhlutverk þingmanns Robert Greenleaf, sem þróaði hugmyndafræði þjónandi leiðtoga, sagði að sá sem vilji leiða ætti fyrst að vera þjónn. Hann á að hlusta, skilja þarfir fólksins og vinna að því að bæta líf þess. Þetta er hugsun sem á svo vel við um góðan þingmann. Hlutverk þingmanns á ekki að snúast um eigin sýn eða metnað, heldur að spyrja: „Hvernig get ég hjálpað?“ Hannes hefur mikla reynslu úr íþróttahreyfingunni, þar sem hann hefur unnið með fólki og fyrir fólk. Það er þessi reynsla sem hefur mótað hann – og ég sé það í nálgun hans við stjórnmál. Hann sér þingmennsku ekki sem tækifæri til að stýra eða drottna, heldur sem þjónustuhlutverk. Þegar ég heyrði hann tala um þetta í kosningabaráttunni smellti eitthvað fyrir mér. Þingmaður sem hugsar svona mun ekki bara „vinna fyrir fólkið“ heldur hlusta á það, læra af því og koma fram með lausnir sem byggja á raunverulegum þörfum samfélagsins. Þetta er það sem Norðvesturkjördæmi þarf – einhvern sem vinnur fyrir okkur, ekki bara fyrir flokkinn eða sjálfan sig. Samfylkingin – fyrir fólk og framtíð Samfylkingin er flokkur sem hefur skýra sýn á hvernig samfélag við viljum byggja. Þar er talað fyrir jöfnuði, heilbrigði og sanngirni – gildum sem ég tel mikilvægust fyrir svæðið okkar. Fyrir okkur á Akranesi, og í Norðvesturkjördæmi almennt, er þetta sérstaklega mikilvægt. Við þurfum betri samgöngur – hvort sem það eru vegir eða almenninssamgöngur. Við þurfum öflugra atvinnulíf sem tryggir að fólk vilji búa og starfa hér. Og við þurfum heilbrigðisþjónustu sem virkar fyrir alla, óháð búsetu. Þetta eru ekki bara draumar – þetta eru atriði sem Samfylkingin setur á oddinn. Það að hafa þingmann frá þessu svæði í Samfylkingunni tryggir að málefni okkar fái rödd innan flokks sem hefur raunverulegan vilja og getu til að koma breytingum í framkvæmd. Með Hannes í fararbroddi getum við verið viss um að rödd Norðvesturkjördæmis heyrist hátt og skýrt. Framtíð þar sem allt blómstrar Ég vil sjá Akranes og Norðvesturkjördæmi dafna – ekki bara efnahagslega, heldur sem samfélag þar sem fólk finnur sig öruggt og tækifærin eru til staðar. Við getum náð þessu, en það gerist ekki nema við veljum fólk sem setur samfélagið í fyrsta sæti. Hannes Sigurbjörn Jónsson er rétti maðurinn fyrir þetta verkefni. Þó að ég hafi ekki þekkt hann áður en ég tók þátt í kosningabaráttunni, þá hef ég kynnst manni sem hugsar í lausnum og virðir fólkið sem hann vill vinna fyrir. Hann hefur ástríðuna, metnaðinn og gildin sem við þurfum í þingmann. Ég hvet ykkur öll, óháð því hvaða flokk þið hafið kosið áður, til að íhuga hvers konar framtíð þið viljið sjá fyrir Norðvesturkjördæmi. Með Hannesi og Samfylkingunni getum við tryggt að sú framtíð verði björt, sanngjörn og jöfn fyrir alla. Höfundur Akranesbúi sem vill sjá samfélagið sitt vaxa og dafna.
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar
Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun