Endurnýjun stjórnmálanna Guðjón Sigurbjartsson skrifar 25. nóvember 2024 11:32 Margt bendir til þess að miklar breytingar verði á fylgi stjórnmálaflokkanna í komandi kosningum. Fólk hefur misst traust á gömlu flokkunum sem urðu til í sjálfstæðisbaráttunni og hallar sér að nýrri flokkum með henta betur nútíma viðfangsefnum. Sjálfstæðisflokkur, Framsókn og VG eru úti í kuldanum en Viðreisn og Samfylking frá yfirgnæfandi stuðning. Spurningin er hvort þessi sveifla nægi til að valda þeim breytingum sem margir vonast eftir. Fortíðin Sjálfstæðisbaráttunni er löngu lokið. Við erum sjálfstæð þjóð. Landbúnaður er ekki lengur okkar langstærsta atvinnugrein. Upphaflegum verkefnum Sjálfstæðisflokks og Framsóknar er því löngu lokið en ný viðfangsefni blasa við og til að sinna þeim þarf flokka sem fyrst og fremst miða við þarfir nútímafólks við nútíma aðstæður. Nútíminn Undirstaða landsframleiðslu okkar í dag er sjávarútvegur og lagareldi um 1/3, orkuframleiðsla og tengt um 1/3, ferðaþjónusta um 1/3. Nýjar atvinnugreinar sem byggja á nýsköpun eru vaxandi verða trúlega verðmætastar ef fram heldur sem horfir. Landsframleiðslan er undirstaða velferðarinnar. Því meiri tekjur, því öflugri innviðauppbygging og velferð. Við erum með nokkuð háa landsframleiðslu á mann en þurfum talsvert meira þar sem við erum fá í stóru, köldu norðlægu landi. Það vantar peninga í nánast öll kerfi svo sem samgöngur, heilbrigðismál, menntamál, útlendingamál, umhverfismál og nýsköpun. Framtíðin Við erum sem betur fer í góðri stöðu til að stórauka landsframleiðsluna. Þannig getum við stóraukið raforkuframleiðslu sem mikil eftirspurn er eftir. Hagnýting gervigreindarinnar og ýmis konar tölvuvinnsla þarf til dæmis mikla og vaxandi orku. Við getum virkjað vindinn á afviknum stöðum á hálendinu með sáralitlum umhverfisárhrifum. Einstakaframtakið bíður á hliðarlínunni með að virkja því eftirspurn eftir raforku er mikil. Stjórnmálin þurfa bara að bæta skilvirkni leyfisveitingakerfisins án þess að gefa afslátt á kostnað umhverfisins. Með því að tvöfalda orkuframleiðsluna getum við aukið þjóðartekjurnar um ¼. Það mun stórauka getu þjóðarinnar til framkvæmda og aukinnar velferðar. Ýmislegt fleira má gera til að auka tekjurnar en það þarf líka að huga að því að lækka kostnað fólks af daglegum þörfum og það er hægt því margt er hér mikið dýrara en í nágrannalöndunum. Hagmunir heimilanna eru til dæmis að fá ódýrari matvæli, aðgang að góðu hagkvæmu húsnæði og lágur samgöngukostnaður. Við getum fengið ódýrari, lífrænt ræktuð og holl matvæli með því einfaldlega að fella niður tolla og innflutningshömlur af matvælum. Lækkun matarverðs mun draga úr verðbólgu og hækkun verðtryggðra lána. Hér munar um 60.000 kr. á mánuði fyrir 4 manna fjölskyldu. Við getum hjálpað bændum fjárhagslega við að aðlagast þeim breytingum. Við getum líka lækkað lánsvextir niður í það sem gerist í nágrannalöndunum með því að ganga í ES og taka upp Evruna. Í framhaldi af því fáum við samkeppni banka og hingað munu koma flott fyrirtæki með vel launuð störf. Hér munar vægt reiknað um 100.000 kr. á mánuði fyrir eðlilega skuldsett heimili. Við getum lækkað húsnæðiskostnaðinn með því að nýta okkur skyldusparnað okkar í lífeyrissjóðunum. Við eigum að láta þá koma inn á húsnæðismarkaðinn með öflugri hætti til dæmis þannig að láta þá fjármagna byggingu segjum 1/3 af árlegri húsnæðisþörf eða um 1500 íbúðir á ári, hvernig sem árar. Með því má lækka kostnaðarverð íbúða og draga úr verðbólum vegna skorts. Hér hanga milljónir á spýtunni fyrir húskaupendur. Bættar almenningssamgöngur svo sem Borgarlína munu lækka samgöngukostnað fólks því með til komu hennar geta margir ferðast mest með almenningssamgöngum og sleppt bíl eða viðbótar bíl. Það kostar yfir 50 til 100.000 kr. á mánuði að eiga sæmilegan bíl þannig að það munar um þetta. Fleiri verðug verkefni mætti nefna svo sem að við þurfum að vera öflug í aðstoð við þróunarlöndin, til dæmis með því að taka þátt í þróun matvælaframleiðsluverkefna í samvinnu við heimafólk. Jafna þarf stöðu fjölmiðla til að laða fram frjálsa lausnamiðaða umræðu. RÚV er ágætt en allt of stórt miðað við aðra miðla og markmiðið ætíð að trufla ekki og stuðla að samheldni þjóðarinnar. Það er gott að vissu marki en ekki holt til frambúðar fyrir umræðuna í landinu. Þó RÚV sé vel meinandi fleiri framsækin sjónarmið í bland. Með bættum aukinni landsframleiðslu munu koma auknir fjármunir í öll kerfi svo sem heilbrigðiskerfi, samgönguframkvæmdir, húsbyggingar, menntakerfi sem og til bænda og landsbyggðar svo eitthvað sé nefnt. Lækka má kostnaðar heimilanna um mörghundruð þúsund krónur á mánuði samanber ofangreint. Næstu skref Við þurfum flokka og stjórnmálafólk sem skilur viðfangsefni samtímans og býður lausnir sem hjálpa okkur áfram veginn í að bæta hag og velferð þjóðarinnar. Við þurfum ekki íhaldssama þjóðernissinnaða flokka og ekki öfga vinstri flokka. Við þurfum frjálslynda, alþjóðasinnaða, sósíal demokratíska flokka. Við þurfum sem sagt að velja á milli Viðreisnar, Samfylkingar og Pírata. Með meirihluta þessara flokka á Alþingi gefur von um betri tíð. Höfundur er viðskiptafræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Mest lesið Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun Halldór 19.09.2026 Halldór Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Margt bendir til þess að miklar breytingar verði á fylgi stjórnmálaflokkanna í komandi kosningum. Fólk hefur misst traust á gömlu flokkunum sem urðu til í sjálfstæðisbaráttunni og hallar sér að nýrri flokkum með henta betur nútíma viðfangsefnum. Sjálfstæðisflokkur, Framsókn og VG eru úti í kuldanum en Viðreisn og Samfylking frá yfirgnæfandi stuðning. Spurningin er hvort þessi sveifla nægi til að valda þeim breytingum sem margir vonast eftir. Fortíðin Sjálfstæðisbaráttunni er löngu lokið. Við erum sjálfstæð þjóð. Landbúnaður er ekki lengur okkar langstærsta atvinnugrein. Upphaflegum verkefnum Sjálfstæðisflokks og Framsóknar er því löngu lokið en ný viðfangsefni blasa við og til að sinna þeim þarf flokka sem fyrst og fremst miða við þarfir nútímafólks við nútíma aðstæður. Nútíminn Undirstaða landsframleiðslu okkar í dag er sjávarútvegur og lagareldi um 1/3, orkuframleiðsla og tengt um 1/3, ferðaþjónusta um 1/3. Nýjar atvinnugreinar sem byggja á nýsköpun eru vaxandi verða trúlega verðmætastar ef fram heldur sem horfir. Landsframleiðslan er undirstaða velferðarinnar. Því meiri tekjur, því öflugri innviðauppbygging og velferð. Við erum með nokkuð háa landsframleiðslu á mann en þurfum talsvert meira þar sem við erum fá í stóru, köldu norðlægu landi. Það vantar peninga í nánast öll kerfi svo sem samgöngur, heilbrigðismál, menntamál, útlendingamál, umhverfismál og nýsköpun. Framtíðin Við erum sem betur fer í góðri stöðu til að stórauka landsframleiðsluna. Þannig getum við stóraukið raforkuframleiðslu sem mikil eftirspurn er eftir. Hagnýting gervigreindarinnar og ýmis konar tölvuvinnsla þarf til dæmis mikla og vaxandi orku. Við getum virkjað vindinn á afviknum stöðum á hálendinu með sáralitlum umhverfisárhrifum. Einstakaframtakið bíður á hliðarlínunni með að virkja því eftirspurn eftir raforku er mikil. Stjórnmálin þurfa bara að bæta skilvirkni leyfisveitingakerfisins án þess að gefa afslátt á kostnað umhverfisins. Með því að tvöfalda orkuframleiðsluna getum við aukið þjóðartekjurnar um ¼. Það mun stórauka getu þjóðarinnar til framkvæmda og aukinnar velferðar. Ýmislegt fleira má gera til að auka tekjurnar en það þarf líka að huga að því að lækka kostnað fólks af daglegum þörfum og það er hægt því margt er hér mikið dýrara en í nágrannalöndunum. Hagmunir heimilanna eru til dæmis að fá ódýrari matvæli, aðgang að góðu hagkvæmu húsnæði og lágur samgöngukostnaður. Við getum fengið ódýrari, lífrænt ræktuð og holl matvæli með því einfaldlega að fella niður tolla og innflutningshömlur af matvælum. Lækkun matarverðs mun draga úr verðbólgu og hækkun verðtryggðra lána. Hér munar um 60.000 kr. á mánuði fyrir 4 manna fjölskyldu. Við getum hjálpað bændum fjárhagslega við að aðlagast þeim breytingum. Við getum líka lækkað lánsvextir niður í það sem gerist í nágrannalöndunum með því að ganga í ES og taka upp Evruna. Í framhaldi af því fáum við samkeppni banka og hingað munu koma flott fyrirtæki með vel launuð störf. Hér munar vægt reiknað um 100.000 kr. á mánuði fyrir eðlilega skuldsett heimili. Við getum lækkað húsnæðiskostnaðinn með því að nýta okkur skyldusparnað okkar í lífeyrissjóðunum. Við eigum að láta þá koma inn á húsnæðismarkaðinn með öflugri hætti til dæmis þannig að láta þá fjármagna byggingu segjum 1/3 af árlegri húsnæðisþörf eða um 1500 íbúðir á ári, hvernig sem árar. Með því má lækka kostnaðarverð íbúða og draga úr verðbólum vegna skorts. Hér hanga milljónir á spýtunni fyrir húskaupendur. Bættar almenningssamgöngur svo sem Borgarlína munu lækka samgöngukostnað fólks því með til komu hennar geta margir ferðast mest með almenningssamgöngum og sleppt bíl eða viðbótar bíl. Það kostar yfir 50 til 100.000 kr. á mánuði að eiga sæmilegan bíl þannig að það munar um þetta. Fleiri verðug verkefni mætti nefna svo sem að við þurfum að vera öflug í aðstoð við þróunarlöndin, til dæmis með því að taka þátt í þróun matvælaframleiðsluverkefna í samvinnu við heimafólk. Jafna þarf stöðu fjölmiðla til að laða fram frjálsa lausnamiðaða umræðu. RÚV er ágætt en allt of stórt miðað við aðra miðla og markmiðið ætíð að trufla ekki og stuðla að samheldni þjóðarinnar. Það er gott að vissu marki en ekki holt til frambúðar fyrir umræðuna í landinu. Þó RÚV sé vel meinandi fleiri framsækin sjónarmið í bland. Með bættum aukinni landsframleiðslu munu koma auknir fjármunir í öll kerfi svo sem heilbrigðiskerfi, samgönguframkvæmdir, húsbyggingar, menntakerfi sem og til bænda og landsbyggðar svo eitthvað sé nefnt. Lækka má kostnaðar heimilanna um mörghundruð þúsund krónur á mánuði samanber ofangreint. Næstu skref Við þurfum flokka og stjórnmálafólk sem skilur viðfangsefni samtímans og býður lausnir sem hjálpa okkur áfram veginn í að bæta hag og velferð þjóðarinnar. Við þurfum ekki íhaldssama þjóðernissinnaða flokka og ekki öfga vinstri flokka. Við þurfum frjálslynda, alþjóðasinnaða, sósíal demokratíska flokka. Við þurfum sem sagt að velja á milli Viðreisnar, Samfylkingar og Pírata. Með meirihluta þessara flokka á Alþingi gefur von um betri tíð. Höfundur er viðskiptafræðingur.
Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar