Endurnýjun stjórnmálanna Guðjón Sigurbjartsson skrifar 25. nóvember 2024 11:32 Margt bendir til þess að miklar breytingar verði á fylgi stjórnmálaflokkanna í komandi kosningum. Fólk hefur misst traust á gömlu flokkunum sem urðu til í sjálfstæðisbaráttunni og hallar sér að nýrri flokkum með henta betur nútíma viðfangsefnum. Sjálfstæðisflokkur, Framsókn og VG eru úti í kuldanum en Viðreisn og Samfylking frá yfirgnæfandi stuðning. Spurningin er hvort þessi sveifla nægi til að valda þeim breytingum sem margir vonast eftir. Fortíðin Sjálfstæðisbaráttunni er löngu lokið. Við erum sjálfstæð þjóð. Landbúnaður er ekki lengur okkar langstærsta atvinnugrein. Upphaflegum verkefnum Sjálfstæðisflokks og Framsóknar er því löngu lokið en ný viðfangsefni blasa við og til að sinna þeim þarf flokka sem fyrst og fremst miða við þarfir nútímafólks við nútíma aðstæður. Nútíminn Undirstaða landsframleiðslu okkar í dag er sjávarútvegur og lagareldi um 1/3, orkuframleiðsla og tengt um 1/3, ferðaþjónusta um 1/3. Nýjar atvinnugreinar sem byggja á nýsköpun eru vaxandi verða trúlega verðmætastar ef fram heldur sem horfir. Landsframleiðslan er undirstaða velferðarinnar. Því meiri tekjur, því öflugri innviðauppbygging og velferð. Við erum með nokkuð háa landsframleiðslu á mann en þurfum talsvert meira þar sem við erum fá í stóru, köldu norðlægu landi. Það vantar peninga í nánast öll kerfi svo sem samgöngur, heilbrigðismál, menntamál, útlendingamál, umhverfismál og nýsköpun. Framtíðin Við erum sem betur fer í góðri stöðu til að stórauka landsframleiðsluna. Þannig getum við stóraukið raforkuframleiðslu sem mikil eftirspurn er eftir. Hagnýting gervigreindarinnar og ýmis konar tölvuvinnsla þarf til dæmis mikla og vaxandi orku. Við getum virkjað vindinn á afviknum stöðum á hálendinu með sáralitlum umhverfisárhrifum. Einstakaframtakið bíður á hliðarlínunni með að virkja því eftirspurn eftir raforku er mikil. Stjórnmálin þurfa bara að bæta skilvirkni leyfisveitingakerfisins án þess að gefa afslátt á kostnað umhverfisins. Með því að tvöfalda orkuframleiðsluna getum við aukið þjóðartekjurnar um ¼. Það mun stórauka getu þjóðarinnar til framkvæmda og aukinnar velferðar. Ýmislegt fleira má gera til að auka tekjurnar en það þarf líka að huga að því að lækka kostnað fólks af daglegum þörfum og það er hægt því margt er hér mikið dýrara en í nágrannalöndunum. Hagmunir heimilanna eru til dæmis að fá ódýrari matvæli, aðgang að góðu hagkvæmu húsnæði og lágur samgöngukostnaður. Við getum fengið ódýrari, lífrænt ræktuð og holl matvæli með því einfaldlega að fella niður tolla og innflutningshömlur af matvælum. Lækkun matarverðs mun draga úr verðbólgu og hækkun verðtryggðra lána. Hér munar um 60.000 kr. á mánuði fyrir 4 manna fjölskyldu. Við getum hjálpað bændum fjárhagslega við að aðlagast þeim breytingum. Við getum líka lækkað lánsvextir niður í það sem gerist í nágrannalöndunum með því að ganga í ES og taka upp Evruna. Í framhaldi af því fáum við samkeppni banka og hingað munu koma flott fyrirtæki með vel launuð störf. Hér munar vægt reiknað um 100.000 kr. á mánuði fyrir eðlilega skuldsett heimili. Við getum lækkað húsnæðiskostnaðinn með því að nýta okkur skyldusparnað okkar í lífeyrissjóðunum. Við eigum að láta þá koma inn á húsnæðismarkaðinn með öflugri hætti til dæmis þannig að láta þá fjármagna byggingu segjum 1/3 af árlegri húsnæðisþörf eða um 1500 íbúðir á ári, hvernig sem árar. Með því má lækka kostnaðarverð íbúða og draga úr verðbólum vegna skorts. Hér hanga milljónir á spýtunni fyrir húskaupendur. Bættar almenningssamgöngur svo sem Borgarlína munu lækka samgöngukostnað fólks því með til komu hennar geta margir ferðast mest með almenningssamgöngum og sleppt bíl eða viðbótar bíl. Það kostar yfir 50 til 100.000 kr. á mánuði að eiga sæmilegan bíl þannig að það munar um þetta. Fleiri verðug verkefni mætti nefna svo sem að við þurfum að vera öflug í aðstoð við þróunarlöndin, til dæmis með því að taka þátt í þróun matvælaframleiðsluverkefna í samvinnu við heimafólk. Jafna þarf stöðu fjölmiðla til að laða fram frjálsa lausnamiðaða umræðu. RÚV er ágætt en allt of stórt miðað við aðra miðla og markmiðið ætíð að trufla ekki og stuðla að samheldni þjóðarinnar. Það er gott að vissu marki en ekki holt til frambúðar fyrir umræðuna í landinu. Þó RÚV sé vel meinandi fleiri framsækin sjónarmið í bland. Með bættum aukinni landsframleiðslu munu koma auknir fjármunir í öll kerfi svo sem heilbrigðiskerfi, samgönguframkvæmdir, húsbyggingar, menntakerfi sem og til bænda og landsbyggðar svo eitthvað sé nefnt. Lækka má kostnaðar heimilanna um mörghundruð þúsund krónur á mánuði samanber ofangreint. Næstu skref Við þurfum flokka og stjórnmálafólk sem skilur viðfangsefni samtímans og býður lausnir sem hjálpa okkur áfram veginn í að bæta hag og velferð þjóðarinnar. Við þurfum ekki íhaldssama þjóðernissinnaða flokka og ekki öfga vinstri flokka. Við þurfum frjálslynda, alþjóðasinnaða, sósíal demokratíska flokka. Við þurfum sem sagt að velja á milli Viðreisnar, Samfylkingar og Pírata. Með meirihluta þessara flokka á Alþingi gefur von um betri tíð. Höfundur er viðskiptafræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Margt bendir til þess að miklar breytingar verði á fylgi stjórnmálaflokkanna í komandi kosningum. Fólk hefur misst traust á gömlu flokkunum sem urðu til í sjálfstæðisbaráttunni og hallar sér að nýrri flokkum með henta betur nútíma viðfangsefnum. Sjálfstæðisflokkur, Framsókn og VG eru úti í kuldanum en Viðreisn og Samfylking frá yfirgnæfandi stuðning. Spurningin er hvort þessi sveifla nægi til að valda þeim breytingum sem margir vonast eftir. Fortíðin Sjálfstæðisbaráttunni er löngu lokið. Við erum sjálfstæð þjóð. Landbúnaður er ekki lengur okkar langstærsta atvinnugrein. Upphaflegum verkefnum Sjálfstæðisflokks og Framsóknar er því löngu lokið en ný viðfangsefni blasa við og til að sinna þeim þarf flokka sem fyrst og fremst miða við þarfir nútímafólks við nútíma aðstæður. Nútíminn Undirstaða landsframleiðslu okkar í dag er sjávarútvegur og lagareldi um 1/3, orkuframleiðsla og tengt um 1/3, ferðaþjónusta um 1/3. Nýjar atvinnugreinar sem byggja á nýsköpun eru vaxandi verða trúlega verðmætastar ef fram heldur sem horfir. Landsframleiðslan er undirstaða velferðarinnar. Því meiri tekjur, því öflugri innviðauppbygging og velferð. Við erum með nokkuð háa landsframleiðslu á mann en þurfum talsvert meira þar sem við erum fá í stóru, köldu norðlægu landi. Það vantar peninga í nánast öll kerfi svo sem samgöngur, heilbrigðismál, menntamál, útlendingamál, umhverfismál og nýsköpun. Framtíðin Við erum sem betur fer í góðri stöðu til að stórauka landsframleiðsluna. Þannig getum við stóraukið raforkuframleiðslu sem mikil eftirspurn er eftir. Hagnýting gervigreindarinnar og ýmis konar tölvuvinnsla þarf til dæmis mikla og vaxandi orku. Við getum virkjað vindinn á afviknum stöðum á hálendinu með sáralitlum umhverfisárhrifum. Einstakaframtakið bíður á hliðarlínunni með að virkja því eftirspurn eftir raforku er mikil. Stjórnmálin þurfa bara að bæta skilvirkni leyfisveitingakerfisins án þess að gefa afslátt á kostnað umhverfisins. Með því að tvöfalda orkuframleiðsluna getum við aukið þjóðartekjurnar um ¼. Það mun stórauka getu þjóðarinnar til framkvæmda og aukinnar velferðar. Ýmislegt fleira má gera til að auka tekjurnar en það þarf líka að huga að því að lækka kostnað fólks af daglegum þörfum og það er hægt því margt er hér mikið dýrara en í nágrannalöndunum. Hagmunir heimilanna eru til dæmis að fá ódýrari matvæli, aðgang að góðu hagkvæmu húsnæði og lágur samgöngukostnaður. Við getum fengið ódýrari, lífrænt ræktuð og holl matvæli með því einfaldlega að fella niður tolla og innflutningshömlur af matvælum. Lækkun matarverðs mun draga úr verðbólgu og hækkun verðtryggðra lána. Hér munar um 60.000 kr. á mánuði fyrir 4 manna fjölskyldu. Við getum hjálpað bændum fjárhagslega við að aðlagast þeim breytingum. Við getum líka lækkað lánsvextir niður í það sem gerist í nágrannalöndunum með því að ganga í ES og taka upp Evruna. Í framhaldi af því fáum við samkeppni banka og hingað munu koma flott fyrirtæki með vel launuð störf. Hér munar vægt reiknað um 100.000 kr. á mánuði fyrir eðlilega skuldsett heimili. Við getum lækkað húsnæðiskostnaðinn með því að nýta okkur skyldusparnað okkar í lífeyrissjóðunum. Við eigum að láta þá koma inn á húsnæðismarkaðinn með öflugri hætti til dæmis þannig að láta þá fjármagna byggingu segjum 1/3 af árlegri húsnæðisþörf eða um 1500 íbúðir á ári, hvernig sem árar. Með því má lækka kostnaðarverð íbúða og draga úr verðbólum vegna skorts. Hér hanga milljónir á spýtunni fyrir húskaupendur. Bættar almenningssamgöngur svo sem Borgarlína munu lækka samgöngukostnað fólks því með til komu hennar geta margir ferðast mest með almenningssamgöngum og sleppt bíl eða viðbótar bíl. Það kostar yfir 50 til 100.000 kr. á mánuði að eiga sæmilegan bíl þannig að það munar um þetta. Fleiri verðug verkefni mætti nefna svo sem að við þurfum að vera öflug í aðstoð við þróunarlöndin, til dæmis með því að taka þátt í þróun matvælaframleiðsluverkefna í samvinnu við heimafólk. Jafna þarf stöðu fjölmiðla til að laða fram frjálsa lausnamiðaða umræðu. RÚV er ágætt en allt of stórt miðað við aðra miðla og markmiðið ætíð að trufla ekki og stuðla að samheldni þjóðarinnar. Það er gott að vissu marki en ekki holt til frambúðar fyrir umræðuna í landinu. Þó RÚV sé vel meinandi fleiri framsækin sjónarmið í bland. Með bættum aukinni landsframleiðslu munu koma auknir fjármunir í öll kerfi svo sem heilbrigðiskerfi, samgönguframkvæmdir, húsbyggingar, menntakerfi sem og til bænda og landsbyggðar svo eitthvað sé nefnt. Lækka má kostnaðar heimilanna um mörghundruð þúsund krónur á mánuði samanber ofangreint. Næstu skref Við þurfum flokka og stjórnmálafólk sem skilur viðfangsefni samtímans og býður lausnir sem hjálpa okkur áfram veginn í að bæta hag og velferð þjóðarinnar. Við þurfum ekki íhaldssama þjóðernissinnaða flokka og ekki öfga vinstri flokka. Við þurfum frjálslynda, alþjóðasinnaða, sósíal demokratíska flokka. Við þurfum sem sagt að velja á milli Viðreisnar, Samfylkingar og Pírata. Með meirihluta þessara flokka á Alþingi gefur von um betri tíð. Höfundur er viðskiptafræðingur.
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar